நமது மூதாதையர்களின் வரலாற்றைச் சற்றே பின்னோக்கிப் பார்த்தால் பல நம்பிக்கைகள் தகர்ந்துவிடும்!
தான் பரம்பரை பரம்பரையாக ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியைச் சேர்ந்தவன், ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தைச் சேர்ந்தவன், ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தைச் சேர்ந்தவன், ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியைப் பேசும் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவன் என்று பெருமை பேசிக்கொள்வோர் நம்மில் பலர் இருக்கிறார்கள்.
சிலர் தங்களுடைய குடும்பப் பின்னணியைப் பற்றிப் பெருமை கொள்வதோடு நிறுத்திக்கொள்வதில்லை. தங்களுடைய ரத்தம் தூய்மையானது, தங்களுடைய பரம்பரை உயர்ந்தது, மற்றவர்களுடைய பரம்பரையைவிடத் தங்களுடையது சிறந்தது என்றெல்லாம்கூட நம்புகிறார்கள்.
ஆனால், இந்த நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையை அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் எப்போதாவது ஆராய்ந்து பார்த்திருக்கிறோமா?
மனிதனின் பரம்பரை வரலாற்றைப் பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, இத்தகைய பெருமைகளும் தூய்மை வாதங்களும் எவ்வளவு பலவீனமானவை என்பது புரியும்.
1. ஒரு மனிதனின் பின்னால் எத்தனை மூதாதையர்கள்?
ஒரு குழந்தையை எடுத்துக்கொள்வோம்.
அந்தக் குழந்தைக்கு ஒரு தந்தையும் ஒரு தாயும் இருக்கிறார்கள். அந்தத் தந்தைக்கு இரண்டு பெற்றோர்கள்; அந்தத் தாய்க்கும் இரண்டு பெற்றோர்கள். இப்படியே ஒவ்வொரு தலைமுறையாகப் பின்னோக்கிச் செல்லும்போது மூதாதையர்களின் எண்ணிக்கை இரட்டிப்பாகிக்கொண்டே செல்கிறது.
- பெற்றோர் தலைமுறை – 2
- தாத்தா, பாட்டி தலைமுறை – 4
- அதற்கு முந்தைய தலைமுறை – 8
- ஐந்தாவது தலைமுறை – 32
- பத்தாவது தலைமுறை – 1,024
- இருபதாவது தலைமுறை – 10,48,576
இது ஒரு கணிதக் கணக்கு மட்டுமே. ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் மூதாதையர்களின் எண்ணிக்கை இரட்டிப்பாகிறது என்ற அடிப்படையில் கணக்கிடப்பட்ட முன்னோர் இடங்களின் எண்ணிக்கை.
சுமார் 1,000 ஆண்டுகளைப் பின்னோக்கிச் சென்றால், ஒரு தலைமுறைக்கு சராசரியாக 25 முதல் 30 ஆண்டுகள் என்று கணக்கிட்டால், 33 முதல் 40 தலைமுறைகள் வரை செல்ல வேண்டியிருக்கும்.
அப்போது கணிதப்படி உருவாகும் மூதாதையர் இடங்களின் எண்ணிக்கை பல நூறு கோடிகளைத் தாண்டி, பல லட்சம் கோடிகளைக்கூட எட்டலாம்!
ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான அறிவியல் உண்மை இருக்கிறது. இந்த எண்ணிக்கையில் ஒரே மூதாதையர் பல தலைமுறை வழிகளில் மீண்டும் இடம்பெறலாம். உறவுகளுக்குள்ளேயே திருமணங்கள் நிகழ்ந்திருப்பதால் குடும்ப மரத்தின் பல கிளைகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்கும். எனவே இந்த எண்ணிக்கை தனித்தனி மனிதர்களின் உண்மையான எண்ணிக்கை அல்ல.
இருப்பினும், இந்தக் கணக்கு நமக்கு ஒரு மிகப்பெரிய உண்மையை உணர்த்துகிறது: நமது பரம்பரை என்பது நாம் நினைப்பதைவிடப் பல மடங்கு விரிவானது!
2. இத்தனை மூதாதையர்களும் ஒரே ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களா?
இப்போது ஒரு கேள்வியைக் கேட்டுப் பார்ப்போம்.
ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த நமது மூதாதையர்கள் அனைவரும் ஒரே ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்திருக்க முடியுமா?
அவர்கள் அனைவரும் ஒரே மதத்தைப் பின்பற்றியவர்களாக இருந்திருக்க முடியுமா?
அனைவரும் ஒரே மொழியைப் பேசியவர்களாகவும், ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகவும் இருந்திருக்க முடியுமா?
மனித வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது அத்தகைய முழுமையான ஒற்றுமையை எதிர்பார்ப்பது சாத்தியமற்றது.
மனிதர்கள் ஓரிடத்தில் நிரந்தரமாக வாழ்ந்தவர்கள் அல்ல. உணவு, தொழில், இயற்கைச் சூழல், போர், வணிகம், அரசியல், திருமணம் எனப் பல்வேறு காரணங்களால் இடம்பெயர்ந்திருக்கிறார்கள்.
ஒரு பகுதியிலிருந்து இன்னொரு பகுதிக்குச் சென்றிருக்கிறார்கள். வெவ்வேறு சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் சந்தித்திருக்கிறார்கள். உறவுகள் உருவாகியிருக்கின்றன. புதிய தலைமுறைகள் பிறந்திருக்கின்றன.
இப்படிப்பட்ட நீண்ட மனித வரலாற்றில் ஒருவருடைய மூதாதையர்கள் அனைவரும் ஒரே சமூக அடையாளத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியுமா?
3. ரத்தத்தின் தூய்மை என்ற கருத்து அறிவியலுக்கு ஏற்றதா?
மனிதர்களின் மரபணுக்களைப் பற்றிய நவீன அறிவியல் பல சுவாரஸ்யமான உண்மைகளை நமக்கு எடுத்துரைக்கிறது.
இன்றைய மனிதர்களில் காணப்படும் மரபணு வேறுபாடுகள் பல லட்சம் ஆண்டுகளாக நிகழ்ந்த மனிதப் பரிணாமம், இடப்பெயர்வு, மக்கள் தொகைக் கலப்பு மற்றும் பரம்பரைத் தொடர்புகளின் விளைவாகும்.
மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்களுக்குள் இருக்கும் மரபணு ஒற்றுமை மிக அதிகம்.
தோற்றம், நிறம், உடல் அமைப்பு போன்றவற்றில் வேறுபாடுகள் இருக்கலாம். ஆனால் அவற்றை வைத்து ஒருவருடைய ரத்தம் உயர்ந்தது, இன்னொருவருடைய ரத்தம் தாழ்ந்தது என்று அறிவியல் கூறுவதில்லை.
ஒரு மனிதனுடைய மரபணுக்களில் அவனுடைய தந்தை, தாய் வழி பல தலைமுறைகளின் பங்களிப்பு இருக்கிறது. அந்தப் பங்களிப்புகள் காலப்போக்கில் கலந்து வந்திருக்கின்றன.
எனவே ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதிக்கோ, மதத்திற்கோ சொந்தமான தனித்துவமான தூய ரத்தம் என்ற கருத்துக்கு அறிவியல் அடிப்படை கிடையாது.
சில சமூகங்களில் பல தலைமுறைகளாகத் தங்களுக்குள்ளேயே திருமணம் செய்துகொள்ளும் வழக்கம் இருந்திருக்கலாம். அதனால் சில மரபணுப் பண்புகள் குறிப்பிட்ட சமூகங்களில் அதிகமாகக் காணப்படலாம். ஆனால் அதுவே முழுமையான மரபணுத் தூய்மையை நிரூபிப்பதில்லை.
4. மதமும் மொழியும் பரம்பரையாக ரத்தத்தில் வருவதில்லை!
ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போதே ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தையும், ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியையும், ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியையும் அறிவுடன் தேர்ந்தெடுத்து வருவதில்லை.
அது பிறக்கும் குடும்பமும் சமூகச் சூழலும் அதன் அடையாளங்களை உருவாக்குகின்றன.
ஒரு குழந்தை தமிழ்நாட்டில் பிறந்தால் தமிழ் பேசக் கற்றுக்கொள்கிறது. வேறு நாட்டில் பிறந்தால் அங்குள்ள மொழியைக் கற்றுக்கொள்கிறது.
ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்ததால் ஒரு மதத்தின் நம்பிக்கைகளையும் சடங்குகளையும் அறிந்துகொள்கிறது. இன்னொரு குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தால் முற்றிலும் வேறொரு நம்பிக்கை முறையைப் பின்பற்றியிருக்கலாம்.
இதில் குழந்தையின் பிறப்பில் எந்தத் தேர்வும் இல்லை.
அப்படியிருக்கும்போது, ஒருவர் பிறந்த குடும்பத்தின் அடிப்படையில் அவரை உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என்று பிரிப்பது எந்த வகையில் நியாயமானது?
மொழி என்பது மனிதர்கள் உருவாக்கி வளர்த்த தொடர்புக் கருவி. மதம் என்பது நம்பிக்கைகளையும் வழிபாட்டு முறைகளையும் கொண்ட சமூக, பண்பாட்டு அமைப்பு. ஜாதி என்பது வரலாற்றில் உருவாகி, பல்வேறு சமூக, பொருளாதார மற்றும் அதிகார உறவுகளுடன் தொடர்ந்து வந்த சமூக அமைப்பு.
இவற்றை மனிதனின் நிரந்தரமான உயிரியல் அடையாளங்களாகக் கருதுவது தவறான புரிதல்.
5. நாம் பெருமை பேச வேண்டியது எதைப் பற்றி?
ஒரு மனிதன் எந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தான் என்பது அவனுடைய தேர்வு அல்ல.
எந்த ஜாதியில் பிறந்தான், எந்த மதத்தில் பிறந்தான், எந்த மொழியைத் தாய்மொழியாகப் பெற்றான் என்பதும் அவனுடைய தேர்வு அல்ல.
ஆனால் அவன் எப்படி வாழ்கிறான் என்பது அவனுடைய தேர்வாக இருக்க முடியும்.
அவன் மற்றவர்களிடம் எப்படி நடந்துகொள்கிறான்? சமூகத்திற்கு என்ன செய்கிறான்? அறிவை வளர்த்துக்கொள்கிறானா? மனிதநேயத்துடன் வாழ்கிறானா? பிறருடைய உரிமைகளை மதிக்கிறானா?
இவையே ஒரு மனிதனுடைய உண்மையான உயரத்தைத் தீர்மானிக்க வேண்டிய அளவுகோல்கள்.
பிறப்பால் கிடைத்த அடையாளத்தை வைத்து ஒருவரை உயர்த்துவதும் தாழ்த்துவதும் மனித அறிவின் வளர்ச்சிக்கு எதிரானது.
நம்முடைய மூதாதையர்களில் எத்தனையோ பேர் எத்தனையோ நிலப்பரப்புகளில் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். எத்தனையோ மொழிகளைப் பேசியிருக்கிறார்கள். எத்தனையோ பண்பாடுகளைப் பின்பற்றியிருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய வாழ்க்கையின் தொடர்ச்சிதான் இன்று நாம்!
அப்படியிருக்கும்போது, நம்முடைய பரம்பரை மட்டுமே தூய்மையானது, நம்முடைய ஜாதி மட்டுமே உயர்ந்தது, நம்முடைய மதம் மட்டுமே சிறந்தது என்று பேசுவதில் என்ன அறிவுப்பூர்வமான பெருமை இருக்கிறது?
ஒரு சிறிய கணித உண்மையைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். நம்முடைய ஒவ்வொரு தலைமுறையின் பின்னாலும் எண்ணற்ற முன்னோர் உறவுகள் இருக்கின்றன. அந்தப் பரந்த மனித வரலாற்றை மறந்துவிட்டு, ஒரு குறுகிய சமூக அடையாளத்தை மட்டுமே பிடித்துக்கொண்டு மனிதர்களை வேறுபடுத்திப் பார்ப்பது எவ்வளவு அபத்தமானது!
நாம் அனைவரும் ஒரு நீண்ட மனிதப் பரிணாம வரலாற்றின் தொடர்ச்சிகள்.
நம்முடைய முன்னோர்களின் பெருமையைப் பேசுவதற்கு முன்பு, அவர்களுடைய வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்திருக்கக்கூடிய மனிதநேயத்தையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
நாம் பெருமை பேசிக்கொள்ள வேண்டியது நமது மூதாதையர்களின் ஜாதியை அல்ல; நமது சிந்தனையின் உயரத்தையும், மனிதநேயத்தையும், அறிவையும் தான்!
மனிதனின் உண்மையான பெருமை அவன் பிறந்த பரம்பரையில் இல்லை; அவன் வாழும் விதத்தில்தான் இருக்கிறது.
-𝐂𝐡𝐢𝐭𝐡𝐚 𝐒𝐚𝐭𝐠𝐮𝐫𝐮 Yozen Balki
