மனிதகுலத்தை இரண்டு தனித்துவமான ஆன்மாக்களாக அழகுற பிரிக்கலாம்.
ஒவ்வொருவரும் ஒரு தனித்துவமான பார்வையின் மூலம் இந்த வாழ்க்கையை வாழ்கிறார்கள். இதில் எந்தப் பாதையும் உயர்ந்ததும் அல்ல, தாழ்ந்ததும் அல்ல; எதையும் நாம் குறை சொல்ல முடியாது. இவை இரண்டுமே நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாழ்க்கையைக் கொண்டாடுவதற்கான இரண்டு வெவ்வேறு வழிகள், ஒரு நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள் அவ்வளவே.
அமைதியான கொடுக்கும் குணம்
முதல் வகை மனிதர்கள்:
"கொடுப்பதில்" தங்களின் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தைக் காண்கிறார்கள். இவர்கள்தான் படைப்பாளிகள், சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் வழிகாட்டிகள். அவர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் வீட்டின் வசதியைத் தேர்ந்தெடுத்து, புத்தகங்கள் எழுதுவதிலும், ஆன்லைன் மூலம் அறிவைப் பகிர்வதிலும், மற்றவர்களுக்காகப் பேசுவதிலும் தங்கள் நாட்களைக் கழிக்கிறார்கள். தாங்கள் வாழும் இந்த உலகத்தை இன்னும் கொஞ்சம் சிறந்த இடமாக மாற்றுவதில்தான் அவர்களின் மகிழ்ச்சி அடங்கியிருக்கிறது.
ஜானின் கதை:
ஜான் ஒரு ஓய்வு பெற்ற பள்ளி ஆசிரியர். அவர் தனது சிறிய சொந்த ஊரை விட்டு அரிதாகவே வெளியே சென்றவர். புத்தகங்கள் நிறைந்த ஒரு சிறிய அறையில் அமர்ந்து, உலகெங்கிலும் உள்ள மாணவர்களுக்காக இலவச ஆன்லைன் தளம் ஒன்றை நடத்தி வந்தார். தினமும் மாணவர்களின் சந்தேகங்களுக்குப் பதிலளித்தார், மனநலம் குறித்த கட்டுரைகளை எழுதினார், இளம் எழுத்தாளர்களுக்கு உதவினார்.
ஜான் எந்த வெளிநாட்டு உணவுகளையும் சுவைத்ததில்லை, அவரிடம் பாஸ்போர்ட்டும் இல்லை. ஆனாலும், இந்தியாவில் உள்ள ஒரு சிறுமி தனது குறிப்புகளால் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றாள் என்பதும், பிரேசிலில் உள்ள ஒரு சிறுவன் தன் வார்த்தைகளால் நம்பிக்கை பெற்றான் என்பதும் அவருக்குத் தெரியும். அந்த திருப்தியோடு ஒவ்வொரு இரவும் நிம்மதியாக உறங்கினார். அவரது அறை சிறியது, ஆனால் அவரது தாக்கம் உலகளாவியது.
உலகை உள்வாங்கும் அனுபவிக்கும் குணம்:
இரண்டாவது வகை மனிதர்கள் வாழ்க்கையை "அனுபவிப்பதிலும் உள்வாங்குவதிலும்" தங்களின் நோக்கத்தைக் காண்கிறார்கள். இவர்கள்தான் உலகை வலம் வரும் தேடலாளர்கள் மற்றும் பயணிகள். இவர்களுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய சாகசமாகும். புதிய நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்வது, விதவிதமான உணவுகளைச் சுவைப்பது, வெவ்வேறு கலாச்சாரங்களில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்வது இவர்களின் வழக்கம். அவர்கள் சுயநலத்திற்காக நினைவுகளைச் சேகரிப்பதில்லை; மாறாக, இந்த உலகத்தின் அழகின் மீதுள்ள பேரன்பினால் அதைச் செய்கிறார்கள்.
மாயாவின் கதை:
மாயா ஒரு பிரீலான்ஸ் புகைப்படக் கலைஞர். ஒரு சிறிய பையைத் தூக்கிக்கொண்டு உலகைச் சுற்றுபவர். டோக்கியோவின் பரபரப்பான வீதிகள் முதல் பாரிஸின் அமைதியான கஃபேக்கள் வரை அவர் பயணம் செய்துள்ளார். உள்ளூர் உணவுகளைச் சுவைக்கவும், தொலைதூரக் கிராமங்களில் உள்ள அந்நியர்களுடன் அமர்ந்து அவர்களின் வாழ்க்கை முறையைக் கற்றுக்கொள்ளவும் அவர் பணத்தைச் சேமித்தார்.
மாயா புத்தகங்கள் எழுதவில்லை, தொண்டு நிறுவனங்களையும் நடத்தவில்லை. ஆனால் தனது பயணங்களின் மூலம், அவர் மனிதர்களுக்கு இடையேயான எல்லைகளை உடைத்தார், மொழி தெரியாத அந்நியர்களைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார், மனித வாழ்க்கையின் பன்முகத்தன்மையைக் கொண்டாடினார். "உலகம் ஒரு புத்தகம், பயணம் செய்யாதவர்கள் அதில் ஒரே ஒரு பக்கத்தை மட்டுமே படிக்கிறார்கள்" என்பதற்கு மாயாவின் வாழ்க்கையே சாட்சி.
முடிவுரை: இரு உலகங்களின் சமநிலை
இந்த இரண்டு வாழ்வியல் முறைகளையும் நாம் குறை சொல்லவோ, ஒப்பிடவோ முடியாது.
ஏனெனில், இரண்டுமே மிக அழகிய நோக்கத்தைக் கொண்டவை. ஒன்று உலகிற்கு அறிவையும் ஆதரவையும் வழங்குகிறது; மற்றொன்று வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாட நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. வழிகாட்டு நெறிகள் எழுதவும், ஆன்லைனில் உதவிக்கரம் நீட்டவும் நமக்கு 'ஜான்கள்' தேவை.
அதே நேரத்தில், இயற்கையின் பிரம்மாண்டத்தை ரசிக்கவும், புதிய உலகைக் கண்டறிந்து கதைகளைக் கொண்டு வரவும் நமக்கு 'மாயாக்கள்' தேவை.
ஒருவர் தனது அமைதியான அறையிலிருந்தே உலகை வளம் கொழிக்கச் செய்கிறார்; மற்றொருவர் உலகைச் சுற்றி வந்து அதன் அழகை வாழ்கிறார். இரண்டுமே 'வாழ்க்கை' என்ற ஒரே நாணயத்தின் இரு அழகிய பக்கங்கள் தாம். இதில் உயர்வு தாழ்வு எதுவும் கிடையாது!
-Yozen Balki
