Sunday, November 17, 2019

திருக்குறளை பழித்தாரா பெரியார்? இல்லவே இல்லை!

குறளை பழித்தார் பெரியார் என்று யாராவது சொன்னால் இதைப் படிக்கச் சொல்லுங்கள்!
_________________________________________

"குறளும் - நானும்" : தந்தை பெரியார் பேசிய உரை இது!

பேரன்பு படைத்த தலைவர் அவர்களே, தாய்மார்களே, தோழர்களே, வணக்கம்!


வள்ளுவர் குறளையும், அந்தப்படியே, அப்போது பகுத்தறிவுக்கு ஏற்றதல்ல என்று கண்டித்து வந்தேன்.
எல்லாவற்றையும் குறை சொல்லும்போது, பலர் என்னிடம், 'எல்லாம் போய்விட்டால் நமக்கு எதுதான் நூல் என்று கேட்பார்கள். நான், 'இங்கே இருக்கிற மலத்தினால் கெட்ட நாற்றம் வீசுகிறது, அதை எடுத்து விடு என்று 
கூறினால் - அந்த இடத்தில் என்ன வைப்பது என்றா கேட்பது?' என்று பதில் கூறுவேன்.

ஏறக்குறைய மத சம்பந்தமான காரியங்களில் மக்களுக்கு நம்பிக்கையே இருக்கக்கூடாது என்று கருதி அந்தப்படியே பிரச்சாரம் புரிந்து வந்தேன். பிறகு நாளாக ஆக நல்ல அறிவாளிகளோடு - அறிவாளி என்றால்
பண்டிதர்களோடு அல்ல, பொது அறிவுள்ள மக்களோடு, திராவிட உணர்ச்சி மிக்கவர்களோடு - நம் உணர்ச்சியுள்ள அறிவாளிகளோடு பழகியபோது குறளின் மேன்மை பற்றி அவர்கள் எடுத்துக் கூறினார்கள். 

நான், 'இப்படிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறதே, இந்த இடத்தில் இப்படியிருக்கிறதே என்று கேட்டேன். அது பரிமேலழகரின் உரை: அது குறளாசிரியர் கருத்தல்ல' என்று எடுத்துக்கூறி உண்மை  உரையினைச் சொன்னார்கள். அந்தக் காலத்தில் பரிமேலழகர் உரைதான் சிறந்த உரை என்று கொண்டாடப்பட்டது. அவர் மனுதர்ம சாத்திரப்படி குறளுக்கு உரை எழுதிவிட்டார். பின்னர் வந்த அறிவாளிகள் அதைக் கண்டித்து, குறளின் உண்மைக் கருத்தை எடுத்துக் காட்டினார்கள்.

அதிலிருந்துதான் நான் குறளைப் பற்றிப் பேசுகிறேன். அதுவும் அதையே ஆதாரமாக (Authority) எடுத்துக்
கொண்டல்ல! 'நான் சொல்லுகிற கருத்து - அதிலும் இருக்கிறது பார்!" என்று கூறிவந்தேன்.

அதில் சிறிது குறை இருந்தால் இப்போதைக்கு அது இருக்கட்டும் என்று கருதினேன்.

புராணக் கருத்துக்களிலும், மூட நம்பிக்கைகளிலும் மூழ்கிக் கிடக்கும் நம் மக்களுக்குப் பகுத்தறிவு வளர்ந்தபின், மூடக் கருத்துக்கள் ஆட்டம் கண்ட பின்தான் குறளின் பொருளை உணரும் அறிவு மக்களுக்கு உண்டாகும் என்று கருதி, முதலில் மூடக் கருத்துகளை அகற்றும் பணியில் பிரச்சாரம் புரிந்து வந்தேன். இன்று மக்களுக்குக் கொஞ்சம் அறிவுத் தெளிவு - பகுத்தறிவுத் தன்மை வளர்ந்து இருக்கிறதால். இன்று குறளைப் பற்றிப் பேசுகிறேன், 

குறளில் இப்படியிருக்கிறேதே! நீ ஏன் இப்படி நடக்கிறாய்? என்று கேட்காதீர்கள், நான் சொல்லுவது அதில் இருக்கிறது என்ற அளவில்தான் - நான் குறளை ஆதரிக்கிறேன். அதை அப்படியே முழுவதையும் ஒத்துக் கொள்ளமாட்டேன்,

உதாரணமாக, மாமிச உணவு உண்பதை வள்ளுவர் மிக வன்மையாகக் கண்டிக்கிறார்; கொல்லாமையின்
உயர்வு குறித்து வெகுவாக எழுதியிருக்கிறார். குறளிலேயே அப்படிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறதே என்பதற்காக
நான் மாமிச உணவு உட்கொள்ளாமல் இருக்கமுடியுமா? மக்களுக்கும் எல்லா நடவடிக்கைகளுக்கும் குறள்தான்
ஆதாரம் என்று சொல்லவில்லை.

குறளிலிருந்து உங்களுக்கு வேண்டியதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். வேண்டாததைத் தள்ளிவிடுங்கள்
என்றுதான் கூறுகிறேன்,

ஒரு கடையில் எல்லா சாமான்களும் கிடைக்கும் என்றால், அந்தக் கடையில் உள்ள எல்லா சாமான்களையும்
நாம் வாங்கிக்கொண்டு வருவோமா? நமக்குத் தேவையான சாமான்கள் மாத்திரம் தான் வாங்கிவருவோம்.
அதுபோலவே, குறளில் வேண்டியதை எடுத்துக்கொண்டு வேண்டாததை விட்டு விடுங்கள் என்று கூறுகிறேன்,

குறளில் எதோ சில குறைகள் இருக்கலாம் இருக்கமுடியும். ஏனென்றால், அது இன்றிலிருந்து 1981 வருடங்கள் முந்தியது! அது
இன்றைய மாடல் அல்ல. அதாவது 2000 வருடத்திற்கு முந்தைய சங்கதி, திருவள்ளுவர் திரிகால முணர்ந்த
முனிபுங்கவரென்றோ, ஞானியென்றோ நாம் கொள்ளவில்லை. 
மதவாதிகள் வேண்டுமானால், எல்லாக் காலத்தையும், முக்காலத்தையும் உணர்ந்த மகான் இவர்' என்று பலரை
விளம்பரப்படுத்தலாம். ஆனால், அது பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாதது. நாம் திருவள்ளுவரை மகான் என்றோ அவதார புருசரென்றோ ஒத்துக் கொள்ள மாட்டோம்.

திருவள்ளுவர் நல்ல அறிவாளி. ஆராய்ச்சிக்காரர். அந்தக் காலத்தில் மக்களிடம் பரவி கிடந்த மூட
எண்ணங்களோடு போராடிய அறிஞர் என்ற அளவில்தான் ஒத்துக் கொள்ள முடியும்.

ஆரியக் கருத்துகள், தத்துவங்கள் நம் நாட்டில் நுழையாதிருந்தால், நமக்குக் குறளே ஆதாரமாக - குறளே நம்முடைய மதமாக இருத்திருக்கும். ஆரியர்கள் திருவள்ளுவரை முதலிலேயே பிறப்பிலேயே இழிந்தவராக ஆக்கி விட்டார்கள். திருவள்ளுவரைத் தெய்வீகப் பிறவியாக ஆக்காவிட்டாலும் அவருடைய பிறப்புப்பற்றி இழித்துக் கூறிவிட்டார்கள்,

வள்ளுவர் பிறப்பைப்பற்றி எழுதும்
போது பறைச்சிக்கும் பார்ப்பானுக்கும் வள்ளுவர் பிறந்தார் என்று எழுதுகிறான். இதில் புத்திசாலித்தனம்
என்னவென்றால் - குறளைப் போன்ற நீதிநெறிகளை, மக்களின் உயர் ஒழுக்கத்திற்கு வேண்டிய பண்புகளைப்
போதிக்கத்தக்க தகுதியும் அறிவும் வள்ளுவருக்கு வந்ததற்குக் காரணமே, அவர் பார்ப்பானுக்குப் பிறந்ததால் தான்
என்ற கருத்தில் இந்தக் கதையை எழுதியிருக்கிறார்கள். இந்தப்படி பறைச்சியுடன் பார்ப்பான் கூடினான்
என்பது. பார்ப்பனர்களுக்கு தாயப்படி எவ்வளவு கேவலம் என்பதை மறந்துவிட்டார்கள். அக்காலத்தில்
அறிவாளிப் பாப்பான் எவ்வளவு அயோக்கியத்தனமாக நடத்திருக்கிறான் என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்தப்படியாக
முதல் எடுத்தவுடனேயே குறளையும், அதன் ஆசிரியரையும் இழிவுபடுத்திவிட்டார்கள்,

நாட்டில் புராணங்களைப்பற்றியும், இராமன் சீதை தொடர்பு பற்றியும், கந்தன் வள்ளி காதல் லீலைகள்
பற்றியும், கிருஷ்ணனின் பிள்ளை விளையாட்டு, கோபிகள் வீலைகள் பற்றியும் எல்லோருக்கும் - பாமரர்கள்,
பாட்டாளிகள், படிக்காதவர்கள், கூலிகள் முதற்கொண்டு பெரிய, பெரிய சீமான்கள் வரை தெரியும்;
தெரிந்திருப்பார்கள். ஆனால், குறள் பற்றிப் பெரிய பணக்காரர்களுக்கும் தெரியாது தெரிய வாய்ப்பும் இல்லை,
இந்தப்படியாக குறளை எந்தெந்த வழியாக மங்கும்படி செய்ய முடியுமோ மக்கள் மனத்தில் குறளின்
கருத்துக்கள் புகமுடியாது செய்ய முடியுமோ அவ்வளவுக்கு ஆரியர்கள் செய்து விட்டார்கள்.

நான், ஆரியக் கருத்துக்களெல்லாம் - அதன் தத்துவங்கள், கொள்கைகள் ஆகியவைகளெல்லாம் ஒரு
கூட்டத்தின் உயர்வுக்கும், வேறொரு கூட்டம் வேதனைப் படவுமான முறையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன
என்று கூறி அவைகளை, ஆரியக் கருத்துக்களை அவைகளுக்கு ஆதாரமாய் இருக்கின்ற மதம், கடவுள் தன்மை, புராணங்கள் போன்றவைகளை ஒழிக்க வேண்டும் என்றும் பிரச்சாரம் புரிந்து வருவதால் எனக்கு வள்ளுவர்
உள்ளமும், அவர் நூலின் உண்மைக் கருத்தும் தெளிவாகத் தெரிகின்றது.

ஆகவேதான், நாம் திருவள்ளுவரை, அவர் இயற்றிய திருக்குறளைப் போற்றுகிறோம்.

திருவள்ளுவர் யார், எந்த குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று நிச்சயமாய்க் கூற  முடியாது. வள்ளுவர் ஆரியத்தை
எதிர்ப்பவர், ஆரியக் கருத்துக்களைக் கண்டிப்பவர், அவைகளை வெறுப்பவர் என்று தான் நமக்குத் தெரிகிறது.
அத்தோடு, வள்ளுவர்  எந்த மதத்தையும் சார்ந்தவராகத் தெரியவில்லை. 

அவ்வளவு காலம் ஆரியக் கருத்துக்களை எதிர்த்து, அதற்காக துன்பங்கள் பல பட்டிருக்கும் சமணர்களும்
திருக்குறளை ஆதரிக்கிறார்கள், சைவ சமயத்தாரும், வைணவ மதத்தாருங்கூட திருக்குறளை மாபெரும் நூல்
என்று ஒத்துக்கொள்ளுகின்றனர். இசுலாம் மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களும், கிறிஸ்துவ மதத்தில் இருப்பவர்களும்
திருக்குறளைப் போற்றுகிறார்கள். இந்தப்படி எல்லோரும் போற்றுவதால்தான் திருக்குறள் ஒரு மதத்தை தழுவியோ, ஒரு மதத்தின் உயர்வுக்காகவோ எழுதப்பட்ட நூல் என்றில்லாமல்,  மக்களின் வாழ்க்கைக்கு,  மக்கள் தங்களுடைய வாழ்க்கையியே கையாளவேண்டிய வழி வகைகள் பற்றி எழுதப்பட்ட நூல் என்று ஆகிறது.

குறளாசிரியர் காலத்தில் இந்து மதம் என்பது இல்லை . இந்து மதம் என்று இருந்திருந்தால் திருக்குறளில் ஒரு
இடத்தியாவது 'இந்து' என்ற சொல்லைக் குறிப்பிட்டிருக்கலாம். ஆனால், 1330 பாட்டுக்களிலும் ஒரு இடத்திலாவது இந்து' என்ற சொல் காணப்படவே இல்லை,

அது மட்டுமல்ல, குறளாசிரியர் கடவுளையும், மோட்ச நரகத்தையும் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை . குறளில்
நீங்கள் அறம், பொருள், இன்பம் என்ற அளவில்தான் காணமுடியுமே தவிர வீடு மோட்சம் பற்றி அவர் கூறி
இருப்பதாக இல்லை. அறம், பொருள், இன்பம் என்றுதான் முப்பிரிவுகளைக் கூறுகிறார், மோட்ச சாம்ராஜ்யத்தை
விட்டுவிட்டார்.

திருவள்ளுவர் கடவுளைப்பற்றிக் கவலைப்படவில்லை என்று கூறினேன், திருக்குறளின் முதல்
அத்தியாயத்தில், 'கடவுள் வாழ்த்து என்று ஒரு அதிகாரம் இருக்கிறது. அதில் உருவ வணக்கம் கொள்கைகள் இடம்
பெறவில்லை . போதும். இந்து மதக் கடவுள்களைப் பற்றிய புகழாரம் அந்தப் பத்துப் பாட்டுக்களிலும் கிடையாது.

சிலர் கூறுகிறார்கள், குறளில் முதல் அத்தியாயத்தில் இருக்கும் கடவுள் வாழ்த்துப் பாக்கள் இடைச்செருகல்
என்று,  சிலர் அப்படியெல்லாம் இல்லை வள்ளுவர் பாடியதுதான் என்று கூறுகிறார்கள், நம்மைப்
பொறுத்தவரையில் கடவுள் வாழ்த்துப் பாக்களை வள்ளுவரே பாடினதாக வைத்துக்கொண்டாலும் ஒன்றும்
கெட்டுப் போய்விடவில்லை. இன்றைக்கு நமக்கு இருக்கின்ற கடவுள்களைப் போன்ற கடவுள்களுக்காகவா வள்ளுவர் 
வாழ்த்துக் கூறினார் இல்லை. கடவுள் வாழ்த்துக் கூறப்படும் பத்துப் பாட்டிலும், ஒரு பாட்டிலாவது வள்ளுவர்
'கடவுள் என்ற சொல்லைக் கையாளவில்லை. திராவிட மக்களுக்கு எல்லாம் வல்ல எங்கும் நிறைந்த
என்பதாகக் கடவுளைக் குறிக்க கடவுள் என்ற ஒரு சொல்லைத் தவிர வேறு சொல் கிடையவே கிடையாது.
அந்தச் சொல்லையே வள்ளுவர் தமது குரளில் கையாளவில்லை. கடவுள் வாழ்த்து என்ற அதிகாரத்தில்
கையாளவில்லை என்பதோடு மாத்திரமல்ல குறல் முழுவதிலுமே 1330 பாடல்களிலுமே ஒரு இடத்திலாவது
வள்ளுவர் கடவுள் என்ற சொல்லைக் குறிப்பிடவில்லை. தமிழ் மொழியில் உள்ள நல்ல சொற்களையெல்லாம் -
உயர்ந்த சொற்களையெல்லாம் தமது நூலில் பயன்படுத்திய வள்ளுவர், கடவுள் என்ற சொல்லை  பயன்படுத்தவே இல்லை .

இரண்டாவது, கடவுள் வாழ்த்து என்பதே கேலிக்குரியது. மிகவும் தவறான சங்கதியாகும். சர்வ வல்லமையும் படைத்த, நம்மையெல்லாம் காக்கும் கடவுளுக்கு கடவுள் வாழ்த்து' என்று நாம் போய் வாழ்த்துக் கூறுவதா?
 வள்ளுவரை நாம் மாபெரும் அறிவாளி, ஆராய்ச்சிக்காரர் என்று கூறுகிறோம். அதற்குத் தக்க ஆதாரங்களும் இருக்கின்றன. அவர் போய் இந்தப்படி கடவுள் என்று நாம் கருதுவதற்கு வாழ்த்துப் பாடல்  வாசிப்பாரா?

 வள்ளுவர்  வாழ்த்துப் பாடியிருப்பதெல்லாம் ஒவ்வொரு  நற்குணங்களை வைத்து, அந்தப்படியாக
நடக்கவேண்டும் என்பதற்காகவே பத்துப் பாட்டிலும் பத்து விதமான குணங்களைக் கூறினார். சர்வ வல்லமையுடைய சர்வேசுவரனைப் பற்றிப் பாடுவதென்றால் இரண்டு, மூன்று பாட்டுக்களோடு குறளை
நிறுத்தியிருப்பார். அதை விட்டு அவ்வளவு பாட்டுக்கள் அவைகள் ஒவ்வொன்றிலும் ஒவ்வொரு நற்குணத்தைப் போதிக்கிறார் என்றால் என்ன பொருள்,  மனிதன் எப்படியிருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுவதற்காதத்தான்,  வாழ்வின் வகையை, நிலையை உணர்த்துவதற்காகத்தான் எட்டு, ஒன்பது கருத்துக்களை வைத்து வள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்துக் கூறியிருக்கிறார்.

 - தந்தைப் பெரியார் 
  விடுதலை' -- 30 - 05 -1950

Sunday, August 18, 2019

கேரள வெள்ளம் உணர்த்தும் வாழ்க்கைப் பாடம் !

“இந்தப் பகுதி இன்னும் அரைமணி நேரத்தில் மூழ்கிவிடும். 
முக்கியமானதை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறுங்கள்”



இதைக் கேட்டபோது அவர்கள் முழங்கால் அளவு தண்ணீரில் நின்று கொண்டு இருந்தனர்! 

இப்போது அவர்கள் பிரச்சினை
எதையெல்லாம் எடுத்துக்கொள்வது என்பதல்ல
எதையெல்லாம் கைவிடுவது என்பதுதான்.

முதலில் கைகளில் எதையெல்லாம் தூக்கிக் கொள்ள முடியாதோ அதையெல்லாம் கைவிட்டார்கள். 

பிறகும் கைவிடுவதற்கு ஏராளமாக இருந்தன!


பரிசுப்பொருள்கள்
தெய்வப்படங்கள்
புகைப்பட ஆல்பங்கள்
ஆடைகள்
உள்ளாடைகள்
புத்தகங்கள்
இசைக்கருவிகள்
இசைப்பேழைகள்
ஸ்பூன்கள்
கண்ணாடிக் கோப்பைகள்
பொம்மைகள்
கண்ணீரின் உப்புப் படிந்த தலையணைகள்
உடல் வாசனையுள்ள போர்வைகள்

அழகு சாதனப்பொருள்கள்

கைவிடுவதற்கு முடிவேயில்லாமல் ஏராளமாக இருந்தன.


நீங்கள் கைவிடும்போது உங்கள் மனதை ஒரு பனிக்கட்டியைப் போல உறையச் செய்ய வேண்டும். 

எவ்வளவு கருணையற்றவராக இருக்கமுடியுமோ அவ்வவு கருணயற்றவராக மாறவேண்டும்.
ஒரு தூக்கிலிடுபவனைப்போல உங்கள் கண்கள் மரத்துப் போக வேண்டும்.

ஒரு பாலித்தீன் பை அளவுக்கு மட்டுமே எதையும் எடுத்துக்கொள்ள அவர்களுக்கு அவகாசம் இருந்தது. அனுமதி இருந்தது.

அவர்கள் ஒரு பிரம்மாண்டமான விற்பனையகத்தின் முன்னால்கூட அப்படி திகைத்து நின்றதில்லை.

தேர்வு என்பது அத்தனை கடினமானதாக இருந்தது. 

அத்தனை உணர்ச்சிகரமானதாக இருந்தது. 

எதுவுமே அவ்வளவு முக்கியமல்ல என்று தோன்றிய கணத்தில் அவர்கள் தோள் அளவுக்கு தண்ணீர் வந்துவிட்டிருந்தது.

கடவுச்சீட்டுகளை எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

வங்கிக் கணக்குப் புத்தகங்களை எடுத்துக் கொண்டார்கள்.

சான்றிதழ்ககளை எடுத்துக் கொண்டார்கள். 

ஆயுள் காப்பீட்டுப் பத்திரங்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள்.


ரேஷன் கார்டுகளை, வாக்காளர் அட்டைகளை, ஆதார் அட்டைகளை, வாகனங்களை கைவிட்டு ஓட்டுனர் உரிமங்களை, கடன் பத்திரங்களை இன்னும் என்னென்னவோ! 

முத்திரையிடப்பட்ட காகிதங்களை, ஆவணங்களைத் தவிர நம் வாழ்வை மீண்டும் நீட்டிக்கச் செய்வதற்கு வேறு எதுவுமே முக்கியமல்ல என்பது அவர்களை ஒரு கணம் அதிர்ச்சியடைய வைத்தது.

பிறகு வீடுகளை அப்படியே திறந்து போட்டு விட்டு ஒரு பாலீத்தின் கவரை தலைக்கு மேலாக தூக்கிப் பிடித்தபடி மேட்டு நிலம் நோக்கி தண்ணீரில் வேக வேகமாக நடந்து சென்றார்கள்...

வாழ்க்கையே இவ்ளோதான்... இதிலே,  நான்தான் உத்தமன்... நான்தான் உயர்ந்தவன்...  என் தலைவர்தான் நல்லவரு - வல்லவரு (?)...  என் மதமும், ஜாதியும் தான் ஒசந்த ஜாதி,... என் சாமிதான் ஒசந்தது... இது என்னோட இடம்... நான்தான் பணக்காரன்... இப்படி எத்தனை பாகுபாடுகள்.... "கடைசி"யா இதுல ஏதாச்சும்  கைகுடுத்துச்சா...???கை கொடுக்குமா...???


சிந்திப்போம்... 

இதுதான் வாழ்க்கை! இவ்வுலகில் நீங்களோ, நானோ  எதை விட்டுச் செல்ல போகிறோம்...??? 

நாளைக்கு எதை இங்கிருந்து எடுத்துச் செல்ல போகிறோம்...??? 

இருக்கும் வாழ்க்கையில், பிறர் மனம் நோகாமல்  நல்லவைகளை பேசி, முடிந்தவரை  பிறருக்கு உதவி  செய்து... எவருக்கும் தீங்கிழைக்காமல் வாழ்வோம்...!!!

By
பகிரியில் இருந்து எடுத்தேன்!
ஒவ்வொரு வரியும் அருமை! கண்களில் கண்ணீர் கசிந்தது!

யாரோ...??
எழுதியவருக்கு வணக்கம், வாழ்த்துக்கள்!!

Monday, August 5, 2019

இட ஒதுக்கீடு என்பது நீதியா அநீதியா? பொருளாதார அளவுகோல் சரியா?

💛💚❤💚💛💜❤💚💙

உலகில் வேறெங்கும் காணப்படாத ஒரு மாபெரும் அநீதி இந்தியாவில் இன்றும் உண்டு! அது என்னவென்றால் குறிப்பிட்ட ஒரு குடும்பத்தில் பிறப்பதனால் குத்தப்படும் "பிறப்பின் அடிப்படையிலான சாதி முத்திரையே ஆகும்!"



இந்த நாட்டில் மட்டுமே ஒருவனின் கல்விப் பெருமையினாலோ அல்லது அவனது நன்னடைத்தை பற்றியோ அன்றி, இன்ன சாதித் தந்தைக்கு பிறப்பதினாலேயே ஒரு குழந்தை பிறப்பிலேயே உயர்ந்த சாதிக் குழந்தையாக மதிக்கப்படுவது, அல்லது பிறப்பின் அடிப்படையிலேயே "தீண்டத்தகாத சாதி குழந்தையாக ஒதுக்கப்படுவது", எனும் அவலம் ஆயிரம் ஆண்டு காலமாக நடைபெற்று வருகின்றது! 

அப்படி குழந்தை பருவத்திலேயே முக்கியமாக பள்ளிப் பருவத்தில், பிற மாணவர்களால் ஆசிரியர்களால், சாதி அடிப்படையில் தீண்டத்தகாதவர் என்று ஒதுக்கப்பட்டவரே டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் அவர்கள் ஆவர்!


ஆதி தமிழர்களுக்கு பிறவியின் அடிப்படையிலான சாதிமுறை இருந்ததாக வரலாற்றுச் சான்றுகள் இல்லை! தொல்காப்பியம், திருக்குறள் போன்ற பழைய இலக்கிய நூல்கள் வழியாகவும் திராவிட சிந்து சமவெளி நாகரிகம், தமிழக கீழடி நாகரிகம் போன்ற புதைபொருள் ஆராய்ச்சியின் வழியாகவும் ஆய்வு செய்தபோது தமிழர்களின் சாதியற்ற சமுதாயம் தெரியவந்தது!

பிறவியின் அடிப்படையிலான நால் வர்ண, வர்ணாஸ்ரம சாதி முறை (சதுர் வர்ணாஸ்) ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் வடநாட்டில் நாடோடிகளாக கைபர், போலன் கணவாய்கள் வழியாக நுழைந்த போது கடைபிடித்த முறையாகத் தெரிகின்றது! 

அந்தச் சாதி முறைகள் இந்நாட்டில் அக்காலத்தில் இருந்த 56 நாட்டு அரசர்கள் கடைபிடித்த நெறியன்று! அந்த வகைத் தீய சாதீய முறைகள் உச்சம் பெற்றது தமிழ்நாட்டில் ராஜராஜசோழன் (அவனது தமிழ்ப் பெயர் அருள்மொழி வர்மன் என்பதாகும்! அவனுக்கு பார்ப்பனர்கள் சூட்டிய சமஸ்கிருத பெயரே இராஜராஜன்!) காலத்தில் தான், என்ற கல்வெட்டுச் சான்றுகளும் நமக்குக் கிடைக்கின்றன!


சரி இப்போது கட்டுரையின் மையப் புள்ளிக்கு வருவோம்!

ஆக, இப்படிப்பட்ட பிறவி அடிப்படையில் மதிப்பிடப்படும் சமுதாயத்தில் உள்ள நலிந்த பிரிவினரின் வளர்ச்சியை அளவிடும் பொழுது அதை

1. கல்வி ரீதியாக
2. சமூக ரீதியாக 

ஒடுக்கப்பட்டவர்களா, படாதவர்களா 
என்ற இரண்டு வகையில் மட்டுமே பார்க்க வேண்டும் 

என்று, இந்திய சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப அரசியல் அறிஞர்கள் பலரும் கூடி முடிவெடுத்து அதை சட்டமாக்கியும் வைத்துள்ளனர்! 

அதில், ஒருபோதும் பொருளாதார அளவுகோலை (Economy Scale is null and void) நுழைக்கவே கூடாது, என்றும் அழுத்தம் திருத்தமாக குறிப்பிட்டுள்ளனர்!

That means, a growth of the people shall be measured by 2 scales only.
1. Education of the family
2. Social status of the family. 

இந்த இடத்தில் "பொருளாதார அளவுகோல்" (Economic Scale) என்பதை யாரும் கொண்டு வரவில்லை! ஏனென்றால் இந்த பொருளாதார அளவுகோல் என்பது நாளுக்கு நாள் கூலி என்று ஒரு கூலிக்காரனுக்கும், மாதத்துக்கு மாதம் என்று ஒரு சம்பள காரனுக்கும், வருடத்துக்கு வருடம் என்று ஒரு வியாபாரிக்கும் மாறக் கூடியது ஆகும்!

(பிறப்பின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒருவனது குடும்பத்தின் சாதி அப்படி மாதந்தோறும் அல்லது வருடந்தோறும் மாறக்கூடியது அல்ல!)

சரி! மேற்படி அந்தப் பணத்தை வைத்துக்கொண்டு அந்த மனிதனைச் சார்ந்த தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட குடும்பம் திடீரென்று கல்வி அறிவு பெற்றதாகவோ அல்லது சமூக அந்தஸ்து பெற்றதாகவோ யாரும் சொல்லிவிட முடியாது அல்லவா?


(1) கல்வி ரீதியாகவும், (2)சாதியின் பெயரைச் சொல்லி சமூக ரீதியாகவும் 
பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை கை தூக்கி விடுவதற்காக அதே சாதியின் பெயரால் (வைரத்தை வைரத்தால் அறுப்பது போல) கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு "சமூகப் பரிகார" முறையே இட ஒதுக்கீடு என்பது (ரிசர்வேஷன்) ஆகும்! 

இந்த திட்டம் ஒரு சமத்துவ சமுதாயம் உண்டாக்குவதற்காக, சனாதன தர்மம் என்ற போலியான "பிறவி பேதம்", சொல்லி பள்ளத்தில் அழுத்தப் பட்டு கிடக்கும் மக்களை கைதூக்கி விடுகின்ற வகையில் கொண்டு வரப்பட்டதாகும்! 

இந்த இட ஒதுக்கீட்டின் நியாயம் புரியவேண்டும் என்றால், இந்தியம் முழுவதும் இன்று வரை நலிந்த நிலையில் உள்ள தலித் மக்கள், பழங்குடியினர் போன்றோரின் கல்வி நிலையும், சமூக அந்தஸ்தும் 5% கூட மாறாமல் அப்படியே இருப்பதை மனசாட்சி உள்ளவர்கள், உணரமுடியும்! 

அதே சமயத்தில் நூற்றுக்கு 3% சதவீதம் மட்டுமே உள்ள இந்திய பார்ப்பனர்கள், இந்தியாவில் உள்ள உயர்கல்வி அமைப்புகளில், உயர் வேலைவாய்ப்புகளில் சூழ்ச்சி முறைகளில் 90% பங்கை தாங்கள் மட்டுமே அநியாயமாக அனுபவித்து வருகிறார்கள்!


அப்படிப்பட்ட உயர்பதவி அமைப்புகளில் வெறும் 10 சதவீத இடங்களை மட்டுமே பிற உயர்சாதியினரும் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களும் முஸ்லிம்களும் கிறிஸ்தவர்களும் மலை சாதியினரும் பங்கு போட்டுக் கொள்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் உணர்ந்தால் தான் இந்த இட ஒதுக்கீட்டின் நியாயம் உங்களுக்கு மிகத் தெளிவாக புரியும்! 

இட ஒதுக்கீடு முறை என்பது ஒருவன் ஏழையா பணக்காரனா என்பதற்காக கொண்டுவரப்பட்ட பிற பொருளாதார நலத்திட்டங்கள் போன்றது அல்ல!

அது, சாதியின் பெயரால் அழுத்தப்பட்ட ஒரு குடும்பத்தின் குழந்தையை அதே சாதியின் பெயரைச் சொல்லி இட ஒதுக்கீடு தந்து கல்வியிலும் வேலை வாய்ப்பிலும் உயர்த்தி ஒரு சமநிலை சமுதாயம் கொண்டுவருவதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட "சமூக சமநிலை" (Social Justice) அமைப்பாகும்"

அது ஏதோ, போகிற வழியில் 10 மாணவர்களுக்கு ஆளுக்கு தலா 100 ரூபாய் கை செலவுக்கு வைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லக்கூடிய "பொருளாதார சமநிலை முறை", அல்ல!

எந்தச் சாதியின் பெயரை சொல்லி 
"நீ தொட்டால் தீட்டு! 
நீ தெருவில் நடக்காதே! 
கோயிலுக்குள் வருவதற்கு உனக்கு உரிமை இல்லை! 
நீ மாடு மேய்க்கத்தான் லாயக்கு! 
என் வீட்டுக்கு உள்ளே வராதே! சூத்திரர்களுக்கு கல்வி கற்க உரிமை இல்லை!"


என்று இந்த இந்திய சமூகம் தடுத்து வைத்ததோ, அப்படி ஈராயிரம் ஆண்டுகளாகத் தடுத்து வைக்கப்பட்ட மக்களை மட்டும் கண்டறிந்து இனம் பிரித்து அவர்களது குழந்தைகளை முதல் தலைமுறையாக பொறியாளர் ஆக்குவது, மருத்துவர் ஆக்குவது, வழக்குரைஞர் ஆக்குவது என்ற முயற்சிக்கு பெயர்தான் இட ஒதுக்கீட்டு முறை ஆகும்! இது ஒரு சமூகநீதி (Social Justice) முறையாகும்!

பிற சாதாரண நோயாளிகள், நோயாளிகளின் ஆரோக்கியமான உறவினர்களை விட, அவசர  சிகிச்சை பிரிவில் உள்ள நோயாளிகளுக்கு முதலுரிமை அளித்து,  அவர்களைக் காப்பாற்றுகின்ற நீதியுள்ள உலகியல் முறை!

இந்த முறையானது தந்தை பெரியாரின் தீவிரப் போராட்டத்தினால், முதன்முறையாக அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் எழுதிய இந்திய அரசியல் சட்டமே திருத்தப்பட்டு மேற்படி இடவொதுக்கீட்டுக்கு கிடைத்த மாபெரும் வெற்றியாகும்!


இந்தச் சட்டம் அமுலில் இருந்தும்கூட இன்று வரை இந்திய கிராமங்களில் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மறுக்கப்பட்ட பல கோடி குடும்பங்களும், அவர்களுக்குச் சேர வேண்டிய பங்கினை சூழ்ச்சிகள் மூலம் கொள்ளையடித்து வாழ்கின்ற பார்ப்பனர்களை பற்பல கல்வி வேலைவாய்ப்புகளில் 90% அமர்ந்திருப்பதையும் நாம் புள்ளிவிவரங்களை வைத்து நிரூபிக்க முடியும்!

நிலைமை இவ்வாறு இருக்க, திடீரென்று பாஜக அரசு, "அரிய வகை ஏழைகளுக்கு", பொருளாதார அடிப்படையில் தாழ்ந்தவர்கள் என்ற வகையில் 10% இட ஒதுக்கீடு என்று கொண்டு வந்து மிகப்பெரிய அநீதியை இழைத்திருக்கிறது! யார் அந்த அரிய வகை ஏழைகள் என்று கேட்டால், மாதம் ரூபாய் 67,000 வரை சம்பளம் வாங்கக் கூடியவர்களாம்! அதாவது வருடத்திற்கு எட்டு லட்சம் ரூபாய் வரை சம்பளம் வாங்குபவன் இவர்கள் கணக்கில், பொருளாதாரத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட அரியவகை ஏழையாம்!

அதிலும் ஒரு சூட்சுமம் என்னவென்றால் ஏற்கனவே இருக்கிற தாழ்த்தப்பட்டோர் இட ஒதுக்கீடு, பிற்படுத்தப்பட்டோர் இட ஒதுக்கீடு, மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் இட ஒதுக்கீடு, மலை சாதியினர் இட ஒதுக்கீடு இவற்றிற்குள் இந்த 10% சதவிகிதம் வராது! என்ன ஒரு அநியாயம் பாருங்கள்! இதைத்தான் அன்று பாராளுமன்றத்தில் மதிப்புக்குரிய திருமதி கனிமொழி அவர்கள் வீறு கொண்டு எதிர்த்து உடனடியாகப் பேசினார்கள்!

வடநாட்டில் நீதிக்கட்சியும் பெரியார் இயக்கமும் இல்லாத காரணத்தால் அங்குள்ள மக்களுக்கு பார்ப்பனர்கள் தங்களது நலனுக்காக கொண்டுவரும் பல விதமான மோசடியான கல்வி, வேலைவாய்ப்புத் திட்டங்கள் குறித்த தன்னுணர்வு இன்னும் காணப்படவில்லை!


அது போக, இன்று வரை நவீன கல்வி திட்டம் (NEP2019) என்ற பெயரில் கிராமப் புற பிள்ளைகள் கொஞ்சம் கூட மேலே வராத அளவுக்கு, "மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் பிள்ளைகளுக்கே அரசாங்கத்தின் பொதுத்தேர்வு", என்று வைப்பது எதற்காக என்று விளங்குகிறதா? அவர்களை மேலே வரவே விடாமல் வடிகட்டி பழைய 'சம்பூகன்', 'ஏகலைவன்', காலம் போல சூத்திரர்களாக அடிமைகளாக இருக்க வைப்பதற்காக தான் இது, என்று தெளிய இன்னொரு பெரியார் வேண்டுமா?

பிறகு எதற்காக உலகில் வேறு எங்கும் காணப்படாத 12 வருட பள்ளிப் படிப்புக்கு பின்னாலும் அல்லது 3 முதல் 8 வருட கல்லூரிப் படிப்புக்குப் பின்னாலும் மாணவர்களை வைத்து வடிகட்டுகின்ற "நீட்" Next, பார் கவுன்சில், gate போன்ற நுழைவுத் தேர்வு முறைகளை இவர்கள் பாஜக ஆட்சியில் சர சரவென்று கொண்டு வருகிறார்கள்? 

படித்து வேலையில் அமர்ந்த பின்னும், சூத்திரர்களை வடிகட்டி வேலையை விட்டு துரத்துவதற்காக மூன்று நான்கு வருடங்களுக்கு ஒருமுறை ஆசிரியர்களுக்கு, மருத்துவர்களுக்கு, பொறியாளர்களுக்கு, வழக்குரைஞர்களுக்கு அடிக்கடி தேர்வு வைக்கப் போகிறார்களாம்!! இத்தகைய சூழ்ச்சி எதற்காக என்றும் நமக்குப் புரியவில்லையா?

அட! வட இந்தியாவில் தமிழகத்தை விட மிகச் சிறந்த கல்வி அறிஞர்கள், கல்வி கற்று தரும் நல்ல பல்கலைக்கழகங்கள் இருக்கின்றனவா என்ன? அவர்களுக்கு நல்ல கல்வியைப் பற்றிப் பேச ஒரு எள்முனை ஏனும் அருகதை உண்டா, சொல்லுங்கள்! 

வடநாட்டில் தேர்வு எழுதும் பொழுது பள்ளி மாணவர்களும், கல்லூரி மாணவர்களும் கும்பல் கும்பலாக கல்வி நிறுவன கட்டிடங்கள் மீதேறி 'பிட்' அடிக்கின்ற காட்சிகளை இணையத்தில் நீங்கள் தாராளமாக பார்க்கலாமே!


தமது தாய்மொழியாம் இந்தியிலேயே நூற்றுக்கு தொண்ணூறு சதவீதம் பேர் தோல்வி அடைகின்ற உத்திரப்பிரதேச மாநிலத்தில் இருந்து சென்னைக்கு வந்து, இங்குள்ள ரயில்வே துறைகளில் (தமிழில் எழுதி?), அறிவு நிலையில் முதன்மை வகிக்கும் தமிழர்களை பின்னுக்குத்தள்ளி அவர்கள் மட்டும் வேலைக்கு சேர்கிறார்கள்!! அவர்களுக்கு அவ்வளவு அறிவாம்!!
இதை நீங்கள் நம்புகிறீர்களா?

மேலும், மனசாட்சியோடு இந்தியாவின் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு புள்ளிவிவரங்களை நீங்கள் பார்த்தால் நூற்றுக்கு 90% சதவீதம் கலெக்டர்கள், 90% வெளிநாட்டு தூதர்கள், 90% அமைச்சர்களின் அதிகாரிகள், 90% ராணுவ உயர் பதவி அதிகாரிகள், 90% இந்தியாவின் ஊடக முதல் ஆசிரியர்கள், 90% ஐஐடி ஐஐஎம் பேராசிரியர்கள் போன்றோரெல்லாம் பார்ப்பனர்களாக மட்டுமே இருப்பது எப்படி சமூக நீதி ஆகும்!


நூறு வித மிருகங்கள் வாழும்
ஒரு சர்க்கஸ் கூடாரத்தில், உள்ளே வைக்கிற 100 கிலோ நல்லுணவில் 90 கிலோ நல்லுணவை, வெறும் மூன்றே மூன்று நரிகள் மாத்திரம் தின்று விடுவதை மனசாட்சி உள்ளவர்கள் ஒப்புக்கொள்ளவே மாட்டார்கள்! 

ஆக, இட ஒதுக்கீட்டை ஆதரிக்கின்ற திராவிட இயக்கம், பிற இயக்கங்கள் ஏதோ வேலை வெட்டி இல்லாமல், அதையே பிடித்து தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று எவரேனும் கருதுவார்களேயானால் அவர்களது அறிவை, அவர் சார்ந்துள்ள உயர்சாதி குணத்தை, நடு நிலைமைத் தன்மையை ஒருவர் சந்தேகப்பட வேண்டும் என்று நான் உங்கள் ஒவ்வொருவரையும் வலியுறுத்திக் கோருகிறேன்!

"மேலும் வெறும் மனப்பாடக் கல்வி முறையை, "உரு டப்பா போடும் மந்திர முறையை" (Rote Memory Learning) பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்திய உயர் சாதியினர், செயல்முறை கல்வியைக் (Practical Education) கொண்டுவந்து உண்மையான திறமையை அளவிட வேண்டுமா இல்லையா", என்று நான் மேலும் உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை முன்னிறுத்த விழைகிறேன்! 



நீச்சலைப் பற்றி பக்கம் பக்கமாக எழுதுவது கல்வி ஆகாது; நீச்சல் அடிப்பது கல்வி!

உணவுப் பொருட்கள் எப்படி உருவாக்கப் படுகின்றன என்று படிப்பது கல்வி அல்ல; அதை செய்து காண்பிப்பது தான் கல்வி!

உடை எப்படி உண்டாக்கப்படுகிறது என்று மனப்பாடம் செய்வது கல்வி அல்ல; அதை உண்டாக்கி காண்பிப்பதற்கு பெயர்தான் கல்வி!

கட்டிடங்கள் எப்படி கட்டப் படுகின்றன என்பது பற்றி "மந்திர மனப்பாடம் செய்வது", அல்ல கல்வி; கடைகால் போடுவது முதல் கூரை வேய்ந்து தரையை பூசி மெழுகி கட்டிடம் முடிவது வரை செயல்முறையாக செய்து காண்பிப்பதற்கு பெயர் தான் கல்வி!

ஆக,
உணவு 
உடை 
உறையுள் 

இவற்றைச் செயல்முறையில் (Practically Living Dravidian Races) செய்து இந்த உலகத்தில் பிற உழைக்காத மக்களுக்கு அளித்து வரும் உழைக்கும் மக்களின் பிள்ளைகளுக்கு உண்டான உரிமையை அவர்களே எடுத்துக் கொள்வார்கள்! நீங்கள் ஒன்றும் தர வேண்டியதில்லை!


Reservation (for the socially and educationally backward) is the birthright of working class people; not ever the begging from others!

கல்வி மற்றும் சமூகத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட (Never in the scale of Economy) மக்களுக்கான இடவொதுக்கீடு என்பது, உழைக்கும் மக்களின் உரிமை; பிறரிடம் யாசிக்கும் பிச்சை அல்ல!


-யோஜென் பால்கி