இயற்கை நுண்ணறிவு இளையராஜா: மூளைக்குள் ஒரு மெகா இசைக் கம்ப்யூட்டர்!

இன்றைய நவீன உலகம் 'செயற்கை நுண்ணறிவு' (Artificial Intelligence) தொழில்நுட்பத்தைக் கண்டு வியந்து கொண்டிருக்கிறது. ஒரு கணினியால் மனிதனைப் போலச் சிந்திக்க முடிகிறது என்பது இன்றைய ஆச்சரியம்.

ஆனால், எந்தவித கணினி தொழில்நுட்பமும் இல்லாத ஒரு காலத்தில், வெறும் காகிதத்தையும் பேனாவையும் மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு உலகையே வியக்க வைத்த ஒரு 'இயற்கை நுண்ணறிவு' (Natural Intelligence) நம்மிடையே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அவர்தான் மேஸ்ட்ரோ இளையராஜா!

தமிழ்நாட்டின் உணர்வுப்பூர்வமான புகழ்ச்சிகளைத் தாண்டி, சர்வதேச இசை மேதைகளும் அறிவியல் பூர்வமாக ஒட்டுமொத்த இசை உலகமும் ஒப்புக்கொண்ட 100% தூய உண்மை என்னவென்றால்—இளையராஜாவின் மூளை என்பது எவராலும் வெல்ல முடியாத ஒரு 'மெகா இசைக் கம்ப்யூட்டர்'.

1. மனதிற்குள் ஒலிக்கும் மல்டி-டிராக் பிளேயர் (The Internal Multi-track Player)

இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில் ஒரு இசையமைப்பாளர் நவீன சாஃப்ட்வேர்கள் (DAW), கீபோர்டுகள் மற்றும் ஹெட்போன்களின் உதவியோடுதான் ஒவ்வொரு கருவியின் இசையையும் தனித்தனியாகக் கேட்டுப் பதிவு செய்கிறார். தவறு நடந்தால் 'டெலிட்' (Delete) செய்துவிட்டு மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

ஆனால், இளையராஜாவிடம் இந்த வசதிகள் எதுவும் கிடையாது; அவருக்கு அது தேவையும் படவில்லை. ஒரு பாடலின் மெட்டை (Tune) இயக்குனர் ஓகே செய்த அடுத்த வினாடி, அவர் தனது ஹார்மோனியப் பெட்டியை மூடி வைத்துவிடுவார். அதன் பிறகு அவர் கையில் எடுப்பது ஒரு பேனாவும், மியூசிக் நோட்ஸ் எழுதக்கூடிய வெற்று காகிதமும் (Score Sheet) மட்டும்தான்.

அங்கேதான் அவரது 'இயற்கை நுண்ணறிவு' வேலை செய்யத் தொடங்குகிறது. ஸ்டுடியோவில் அமர்ந்திருக்கும் 40 வயலின்கள், 10 செல்லோக்கள், புல்லாங்குழல், ட்ரம்பெட், தபேலா, பேஸ் கிதார் என சுமார் 80 முதல் 100 இசைக்கலைஞர்கள் ஒரே நேரத்தில் என்ன வாசிக்க வேண்டும் என்பதை, அவர் எந்தக் கணினியின் உதவியும் இல்லாமல் தனது மனதிற்குள்ளேயே ஒலிக்கவிட்டுப் பார்ப்பார் (Multi-track Processing).

வயலின் முதலாவது நோட்டை வாசிக்கும்போது, அதே வினாடியில் பின்னால் இருக்கும் கிதார் என்ன கார்ட் (Chord) வாசிக்க வேண்டும், புல்லாங்குழல் அதற்கு எப்படிப் போட்டியாகப் பயணிக்க வேண்டும் என்ற அத்தனையையும் தனது மூளையிலேயே 'மிக்ஸ்' செய்து, மின்னல் வேகத்தில் காகிதத்தில் எழுதிவிடுவார்.

2. தவறுகளுக்கு இடமில்லாத கணித மூளை (Absolute Zero Error)

கணினியில் மென்பொருள் பிழைகள் (Bugs) வரலாம். ஆனால், இளையராஜாவின் காகித நோட்ஸில் ஒருபோதும் பிழை வந்ததே இல்லை. அவர் காகிதத்தில் எழுதும் 'மியூசிக் ஸ்கோர்' (Music Score) என்பது ஒரு துல்லியமான கணிதக் கோப்பு (Mathematical Coding) போன்றது.

ஒவ்வொரு வாத்தியக் கலைஞரின் கைக்கும் அவர் எழுதிய காகிதக் குறிப்புப் போகும். இளையராஜா கையை அசைத்து 'ஸ்டார்ட்' செய்யும்போது, அத்தனை வாத்தியங்களும் வெவ்வேறு இசைக் குறிப்புகளை வாசிக்கும். ஆனால், அவை அனைத்தும் காற்றில் ஒன்றாகக் கலக்கும்போது ஒரு பிரம்மாண்டமான சிம்பொனியாக மாறும். ஒருமுறை கூட, "வயலின் நோட்ஸ் தப்பாகிவிட்டது, கிதார் நோட்ஸ் மாறிக் கிடக்கிறது" என்று அவர் எழுதிய காகிதத்தில் பிழை இருந்ததே இல்லை. இந்த 'அப்சல்யூட் பிட்ச்' (Absolute Pitch) மற்றும் துல்லியம் உலக இசை வரலாற்றில் மிகச் சிலருக்கே சாத்தியமாகி இருக்கிறது.

3. காலத்தை வென்ற வேகம்: ஒரு நாளைக்கு மூன்று பாடல்கள்!

மேற்கத்திய நாடுகளில் ஒரு சிம்பொனி ஆர்கெஸ்ட்ராவுக்கு வெறும் 5 நிமிட இசையைக் காகிதத்தில் எழுத ஒரு சர்வதேச இசையமைப்பாளருக்குப் பல வாரங்கள் அல்லது மாதங்கள் ஆகும். ஆனால், இளையராஜா தனது உச்சக்கட்ட காலத்தில் (80 மற்றும் 90-களில்), ஒரு நாளைக்கு 3 பாடல்களுக்கு முழு ஆர்கெஸ்ட்ரா நோட்ஸையும் தன் கைகளால் எழுதி, இசையமைத்து, பாடகர்களைப் பாட வைத்துப் பதிவும் செய்து முடிப்பார்.

காலையில் 9 மணிக்கு ஸ்டுடியோவுக்கு வந்தால், மதியம் 1 மணிக்குள் ஒரு முழுப் பாடலின் பின்னணி இசைக்கான அத்தனை காகிதக் குறிப்புகளையும் எழுதி முடித்துவிடுவார். உலகின் அதிவேக சூப்பர் கம்ப்யூட்டரால் கூட இவ்வளவு வேகத்தில் துல்லியமாக நோட்ஸ் தயாரிக்க முடியாது என்பதுதான் உண்மை.

4. பின்னணி இசையில் நிகழ்த்திய மாயாஜாலம் (Background Score Miracle)

திரைப்படங்களுக்குப் பின்னணி இசை (BGM) அமைக்கும்போதுதான் இந்த "Musical Brain" தனது விஸ்வரூபத்தைக் காட்டும். திரையரங்கில் ஓடும் படத்தை அவர் ஒரே ஒருமுறைதான் பார்ப்பார். எடிட்டர் கொடுக்கும் 'டைம் கோடு' (Time Code) விவரங்களை, அதாவது எத்தனையாவது நிமிடம், எத்தனையாவது செகண்டில் காட்சி மாறுகிறது என்ற கணக்கை ஒரு காகிதத்தில் குறித்துக் கொள்வார்.

மறைந்த புகழ்பெற்ற பாடகர் எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியம் ஒரு மேடையில் இளையராஜாவின் இந்த அசாத்திய திறனை நேரில் பார்த்த அதிசயத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டார்:

ஒரு திரைப்படப் பதிவின் போது, படத்தின் இயக்குனர் இளையராஜாவிடம் வந்து, "அண்ணே, இந்தக் காட்சியில ஹீரோயின் பேசும்போதே பின்னணியில் ஒரு சோகமான வயலின் இசை வரணும். ஆனா, அவங்க பேசி முடிச்சு ஒரு குறிப்பிட்ட வினாடியில் (Second) சட்டென ஒரு ட்ரம்பெட் (Trumpet) வாத்தியம் அதிரடியாக ஒலிக்கணும். அப்போதான் தியேட்டர்ல கைதட்டல் விழும்" என்று ஒரு நுணுக்கமான டைமிங்கைக் கேட்டார்.

இயக்குனர் பேசி முடித்த அடுத்த வினாடி, இளையராஜா காட்சியை மீண்டும் பார்க்கக் கூட இல்லை. கடகடவென பேனாவால் சில இசைக் குறிப்புகளை ஒரு காகிதத் துண்டில் எழுதிக் கலைஞர்களிடம் கொடுத்தார். அதை வாசித்துப் பதிவு செய்துவிட்டு, காட்சியையும் ராஜா எழுதிய இசையையும் எடிட்டிங் மெஷினில் ஒன்றாகப் போட்டுக் பார்த்தபோது, எஸ்பிபி உட்பட அங்கிருந்த அனைவரும் திகைத்துப் போனார்கள். 

ஹீரோயின் பேசி முடித்த அந்த மில்லி செகண்டில் (Millisecond), ஒரு துளி கூட மாறாமல் ட்ரம்பெட் சத்தம் சரியாக ஒலித்தது! அங்கே எந்த டிஜிட்டல் கடிகாரமும் இல்லை, கணினியும் இல்லை. ராஜாவின் மூளைக்குள் ஒரு 'ஸ்டாப் வாட்ச்' (Stopwatch) ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது.

5. உலக இசை மேதைகளை உறைந்து போகச் செய்த 'சிம்பொனி'

1993-இல் லண்டனின் புகழ்பெற்ற வால்தம்ஸ்டோ டவுன் ஹால் அரங்கில், உலகப் புகழ்பெற்ற லண்டன் ராயல் பில்ஹார்மோனிக் ஆர்கெஸ்ட்ரா (Royal Philharmonic Orchestra) கலைஞர்களுக்காக ஆசியாவிலேயே முதன்முதலாக ஒரு சிம்பொனியை இளையராஜா எழுதினார். இந்த ஆர்கெஸ்ட்ராவை வழிநடத்த உலகப் புகழ்பெற்ற பிரிட்டிஷ் இசையமைப்பாளரும் நடத்துனருமான ஜான் ஸ்காட் (John Scott) நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்.

இளையராஜா தான் எழுதிய நூற்றுக்கணக்கான பக்கங்கள் கொண்ட 'மியூசிக் ஸ்கோர்' தாள்களை ஜான் ஸ்காட்டிடம் கொடுத்தார். மேற்கத்திய பாரம்பரியத்தில், ஒரு சிம்பொனியைப் பதிவு செய்யும்போது, நடத்துனர் முதலில் அதை பியானோவில் வாசித்துப் பார்த்து, ஒத்திகை பார்க்க பல வாரங்கள் எடுத்துக்கொள்வார். ஜான் ஸ்காட் இளையராஜாவிடம், "மிஸ்டர் ராஜா, இந்த சிம்பொனியை நீங்கள் எந்தப் பியானோவில் அல்லது கணினியில் வாசித்துப் பார்த்துச் சரி செய்தீர்கள்? இதன் ஒத்திகை ஒலிப்பதிவு (Demo Track) எங்கே?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இளையராஜா அமைதியாக, "என்னிடம் டெமோ எதுவும் இல்லை. இது நேரடியாக என் மூளையிலிருந்து காகிதத்திற்கு வந்தது. நீங்கள் ஆர்கெஸ்ட்ராவைத் தொடங்குங்கள், எல்லாம் சரியாக இருக்கும்" என்றார். ஜான் ஸ்காட் அரைமனதுடன் கையை அசைத்து ஆர்கெஸ்ட்ராவைத் தொடங்கினார். நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட லண்டன் கலைஞர்கள் தங்கள் வாத்தியங்களை வாசிக்க, அந்த அரங்கம் இதுவரை கேட்காத ஒரு பிரம்மாண்ட இசையால் நிறைந்தது. ஒரு நோட் (Note) கூட பிசகவில்லை!

இசை முடிந்து திகைத்துப் போன ஜான் ஸ்காட், இளையராஜாவைக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டார். பிற்காலத்தில் ஒரு நேர்காணலில் ஜான் ஸ்காட் இதைக் குறிப்பிடும்போது, "மேற்கத்திய இசையை முறையாகக் கற்றுக்கொண்ட எங்களால் கூட ஒரு பியானோ இல்லாமல் முழு சிம்பொனியைப் பிழையின்றி எழுத முடியாது. ஆனால், இந்தியாவிலிருந்து வந்த இந்த மனிதர் எந்தக் கருவியும் இல்லாமல், தனது மூளையை மட்டுமே கணினியாகப் பயன்படுத்தி இதைச் சாதித்திருக்கிறார். He is a pure Musical Genius!" என்று வியந்து பாராட்டினார்.

6. உலக அரங்கில் 'கவுண்டர்பாயிண்ட்' (Counterpoint) புரட்சி

மேற்கத்திய இசையில் ஜொஹான் செபாஸ்டியன் பாக் (J.S. Bach) என்ற இசைமேதை பயன்படுத்திய 'கவுண்டர்பாயிண்ட்' மற்றும் 'பியூக்' (Fugue) முறைகளின் இலக்கணத்தை, இந்தியத் திரைப்படங்களின் 4 நிமிடப் பாடல்களுக்குள் கொண்டு வந்த ஒரே உலகக் கலைஞர் இளையராஜா மட்டுமே.

இரண்டு அல்லது மூன்று வெவ்வேறு மெட்டுகள் (Melody) ஒரே நேரத்தில் ஒலிக்கும், ஆனால் அவை தனித்தனியாகக் கேட்டாலும் அழகாக இருக்கும், ஒன்றாகக் கேட்டாலும் காதுக்கு இனிமையாக இருக்கும். 

உதாரணத்திற்கு, பன்னீர் புஷ்பங்கள் படத்தில் வரும் "பூந்தளிர் ஆட" பாடலின் இரண்டாவது இடைவெளி இசை (Second Interlude) உலக அளவில் இசைப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களால் இன்றும் வியப்புடன் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது. அதில் வயலின்கள் ஒரு மெட்டையும், புல்லாங்குழல் மற்றொரு முற்றிலும் மாறுபட்ட மெட்டையும் ஒரே நேரத்தில் வாசிக்கும். இரண்டுமே தனித்தனிப் பாடல்கள் போலத் தோன்றும், ஆனால் இரண்டும் இணையும்போது ஒரு பிரம்மாண்டமான உலகத்தர இசை உருவாகும்.

ஆஸ்கார் விருது பெற்ற ஏ. ஆர். ரஹ்மான் பல நேர்காணல்களில், "அடிப்படைக் கருவிகளான பியானோ, ஹார்மோனியம் மட்டுமே இருந்த காலத்திலேயே, உலகத்தரம் வாய்ந்த மேற்கத்திய கிளாசிக்கல் இசையையும், இந்திய பாரம்பரிய இசையையும் இணைத்து (Fusion) அவர் செய்த சாதனைகள் உலக அளவில் வியக்கத்தக்கவை. அவர் ஒரு வாழும் அற்புதம்" என்று தன் குருவை வியந்து பாராட்டியுள்ளார்.

அவரது 'ஹவ் டு நேம் இட்' (How to Name It) மற்றும் 'நத்திங் பட் விண்ட்' (Nothing But Wind) ஆகிய ஆல்பங்கள் உலகெங்கிலும் உள்ள இசைப் பல்கலைக்கழகங்களில் மாற்று இசை வடிவங்களுக்கான ஆய்வுப் பாடமாக இன்றும் பார்க்கப்படுகின்றன. 

உலகப் புகழ்பெற்ற புல்லாங்குழல் கலைஞர் ஹரிபிரசாத் சௌராசியா, இளையராஜாவின் இந்த உலகளாவிய இசை ஞானத்தைக் கண்டு வியந்து பாராட்டியுள்ளார். 2003-இல் பிபிசி (BBC) நடத்திய உலகளாவிய வாக்கெடுப்பில், இவரது "தென்பாண்டிச் சீமையிலே" பாடல் உலகின் மிகச்சிறந்த 10 பாடல்களில் ஒன்றாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதும், சர்வதேச ஊடகங்கள் இவரைத் தொடர்ந்து கொண்டாடுவதும் இதன் சான்றுகளாகும்.

 ஒருமுறை, "எப்படி உங்களால் கணினி இல்லாமல் இவ்வளவு பெரிய ஆர்கெஸ்ட்ராவை வெறும் காகிதத்தில் எழுத முடிகிறது?" என்று இளையராஜாவிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அவர் சொன்ன பதில் அவரது 'இயற்கை நுண்ணறிவின்' உச்சம்: "இசை என்பது வெளியில் எங்கும் இல்லை; அது ஏற்கனவே என் மனதிற்குள் முழுமையாகத் தயாராக இருக்கிறது. 

நான் அதை வெறும் காகிதத்தில் நகல் (Copy) மட்டுமே எடுக்கிறேன். காகிதத்தில் எழுதுவது வெறும் எண்கள்; இசை என் மூளையில் இருக்கிறது."

இன்றைய இசையமைப்பாளர்கள் கணினியின் திரையில் (Monitor) இசையைப் பார்த்துப் பதிகிறார்கள்.

ஆனால் மேஸ்ட்ரோ இளையராஜாவோ, தன் மனத்திரையில் ஓடிய இசையை மட்டுமே நம்பி, ஒரு சிறிய காகிதத்தில் உலக இசைச் சரித்திரத்தை எழுதினார், எழுதுகிறார்! 

இளையராஜா...!! 🙏

மனித மூளை வடிவில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் உலகின் ஆகச்சிறந்த 'மெகா இசைக் கம்ப்யூட்டர்', இசைஞானி!

-𝘊𝘩𝘪𝘵𝘩𝘢 𝘚𝘢𝘵𝘨𝘶𝘳𝘶

Yozen balki 

What Is the Point of Smart Phone Technology If It Cannot Perform a Simple Task Intelligently?

WhatsApp messages and Emails have become essential parts of our daily lives.

Sending a message should be one of the simplest tasks a smartphone can perform. So why should a user have to depend on a home Wi-Fi connection when mobile data is already enabled and available?

Imagine this: 

your home Wi-Fi suddenly loses its internet connection, but your phone stubbornly remains connected to the Wi-Fi network. You press “Send,” put your phone in your pocket, and leave home, believing your message has been sent. Meanwhile, your message sits silently on your phone, waiting for an internet connection that no longer exists.

This has happened to me on several occasions. I have sent WhatsApp messages and emails, assumed they had been delivered, and gone about my day, only to discover later that they had never been sent. I have been misled by my own assumption that pressing “Send” meant the message had actually gone through. Important communications may be missed simply because the technology fails to make the problem clear.

And what does the application do? Does it clearly explain the problem? Does it ask, “Your Wi-Fi has no internet connection. Would you like to send this message using mobile data?” Does it offer an intelligent solution?

Too often, the user is left guessing.

What exactly are software developers, smartphone manufacturers, and their research and development teams doing if they fail to anticipate such an ordinary, everyday situation? They build increasingly powerful devices, advertise faster processors and smarter features, and boast about artificial intelligence. Yet a basic communication task can still leave users wondering whether an important message has actually been delivered.

Of course, mobile data costs money, and users should have the freedom to control how it is used. But that is precisely why the phone should offer a clear choice—not silently leave a message stranded.

If mobile data is available, why not ask the user for permission to switch? If the message cannot be sent, why not explain the reason immediately? Why make people discover the problem only after they have left home or missed an important communication?

Technology is supposed to reduce uncertainty, not create it. 

A smartphone should be smart enough to recognise a failed connection, communicate the problem clearly, and help the user resolve it.

If a device can tell us the weather, recognise our faces, and run sophisticated applications, surely it can tell us when our internet connection has failed and ask how we would like to proceed.

Otherwise, what is the point of calling it “smart” phone technology?

A truly smart phone should inform us about the problem and help us send the message, not leave us believing that it has already been delivered.

-𝘊𝘩𝘪𝘵𝘩𝘢 𝘚𝘢𝘵𝘨𝘶𝘳𝘶 

Yozen Balki

உங்கள் வீட்டில் வைஃபை கனெக்ஷன் இருக்கா? அப்போ நீங்க "அப்பாவியா" ஏமாந்துட்டு இருக்கீங்க!

நீங்கள் அனுப்பிய செய்தி போய் சேர்கிறதா என்று உங்களுக்கு தெரியுமா? 

ஸ்மார்ட்போன் வச்சிருக்க எல்லாருடைய வீட்டிலேயும் இன்னைக்கு வைஃபை (Wi-Fi) ஒரு அத்தியாவசிய பொருளா மாறிடுச்சு. "அன்லிமிட்டெட் டேட்டா, அதிவேக இன்டர்நெட்" அப்படின்னு பெருமையா காலரை தூக்கிவிட்டுட்டு நாம சுத்துவோம். 

ஆனா, இந்த வைஃபை பின்னாடி செய்யுற ஒரு பெரிய துரோகத்தை நாம கவனிக்கிறதே இல்லை.

ஒரு முக்கியமான சூழலை கற்பனை பண்ணி பாருங்க. 

நீங்க ஆபீஸுக்கோ இல்ல வெளியிலயோ போக கிளம்புறீங்க. வீட்டை விட்டு கிளம்புற அந்த அவசரத்துல, உங்க மொபைல் போன்ல வாட்ஸ்அப் ஓபன் பண்ணி, ஒரு முக்கியமான மெசேஜை டைப் பண்ணி ‘செண்ட்’ (Send) கொடுத்துட்டு போனை பாக்கெட்ல வச்சிடுறீங்க. நீங்க என்ன நினைப்பீங்க? "நாமதான் மெசேஜ் அனுப்பிட்டோமே, அது போயிருக்கும்" அப்படின்னு ரிலாக்ஸா இருப்பீங்க.

ஆனா, அங்கேதான் வைஃபை உங்களுக்கு ஒரு பெரிய ஆப்பை ready பண்ணி வச்சிருக்கும்!

அன்னைக்குன்னு பார்த்து உங்க வீட்டு வைஃபை ரௌட்டர்ல இன்டர்நெட் கட் ஆகியிருக்கும். ஆனா உங்க போன் வைஃபை சிக்னலோட கனெக்ட் ஆகிதான் இருக்கும். நீங்க அனுப்புன அந்த மெசேஜ், "வைஃபை அண்ணன் எப்போ இன்டர்நெட் தருவாரு, நாம எப்போ போவோம்" அப்படின்னு போன்லயே தவம் இருக்க ஆரம்பிச்சிடும். 

நீங்க வீட்டை விட்டு வெளிய வந்து மொபைல் டேட்டா ஆன்ல இருந்தாலும் சரி, நீங்க உலகத்தையே சுத்தி வந்தாலும் சரி... அந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மெசேஜ் மட்டும் எந்த காலத்திலேயும் போகாது!

மறுபடியும் நீங்க எப்போ வீட்டுக்கு வந்து, அந்த வைஃபை உயிர் பெற்று வருதோ, அப்போதான் அந்த மெசேஜ் போகும். என்ன கொடுமை சார் இது?

மொபைல்னா என்ன? அது ஏன் வைஃபைக்கு அடிமையா இருக்கணும்?

கொஞ்சம் யோசிச்சு பாருங்களேன்... "மொபைல்" (Mobile) அப்படிங்கிற வார்த்தைக்கு என்ன அர்த்தம்? "நகரக்கூடியது" என்று பொருள். வீட்டைத் தவிர நாம உலகத்துல எங்க இருந்தாலும், யார்கூட வேணாலும் பேசுறதுக்கும், செய்தி அனுப்புறதுக்கும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு அற்புதமான கருவிதான் இந்த மொபைல் போன்.

அப்படி இருக்கும்போது, நாம ஒரு செய்தியை அனுப்புனா, இந்த ஸ்மார்ட்போன் எதற்கு முன்னுரிமை (Priority) தரணும்? கண்டிப்பா மொபைல் நெட்வொர்க்கிற்குதானே தரணும்? மொபைல் டேட்டா ஆன்ல இருக்கும்போது, அது வழியா மெசேஜை டக்குனு அனுப்பிட்டு வேலையை பார்க்க வேண்டியதுதானே? 

அதை விட்டுட்டு, "இல்லை... நான் வைஃபை செக்யூரிட்டி அண்ணனைத்தான் பார்ப்பேன், அவர் வர்ற வரைக்கும் மெசேஜை அனுப்ப மாட்டேன்" அப்படின்னு ஒரு மொபைல் போன் பிடிவாதம் பிடிச்சு காத்துக்கிட்டு இருக்கிறது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம்?

நடைமுறை தெரியாத கோடர்களும், கண்டுக்காத R&D டீமும்!

இங்கேதான் நாம இன்னைக்கு இருக்கிற சாஃப்ட்வேர் கம்பெனிகளைப் பத்தி பேசியாகணும். இன்னைக்கு ஏசி ரூம்ல உட்கார்ந்துட்டு, நடைமுறை வாழ்க்கையே தெரியாம கோட்டிங் (Coding) எழுதுற இந்த காலத்து இளவட்ட புரோகிராமர்களைப் பார்த்தா ஆச்சரியமா இருக்கு. அவங்க ஆபீஸ்ல 24 மணி நேரமும் ஹை-ஸ்பீட் வைஃபை இருக்கும். அதனால, "உலகத்துல இருக்குற எல்லார் வீட்டுலயும் வைஃபை எப்போவும் வேலை செஞ்சுகிட்டே இருக்கும்" அப்படிங்கிற கற்பனை உலகத்துலேயே அவங்க வாட்ஸ்அப் போன்ற ஆப்ஸை டிசைன் பண்றாங்க போல!

இவங்களாவது பரவாயில்லை... மொபைல் கம்பெனிகள்ல பல லட்சம் சம்பளம் வாங்கிட்டு 'ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு' (R&D) பண்றேன்னு உட்கார்ந்திருக்காங்களே ஒரு குரூப், அவங்களை என்ன சொல்றது?

 ஒரு சாதாரண மொபைல் யூசருக்கு என்ன பிரச்சனை வரும்னு கூட யோசிக்காம, லேப் டெஸ்டிங்ல மட்டும் போன் நல்லா வேலை செய்யுதான்னு பார்த்துட்டு ஓகே சொல்லிடுறாங்க. நிஜ உலகத்துல ஒருத்தன் வைஃபை கட் ஆகி, ரோட்ல மெசேஜ் போகாம தவிப்பான்கிற எதார்த்தம் இந்த ஆர் அண்ட் டி (R&D) மேதாவிகளுக்கு ஏன் புரிய மாட்டேங்குதுன்னு தெரியல!

கம்பெனிகளின் குட்டி நியாயமும்... சுக்குநூறான எதார்த்தமும்!

சரி, இந்த மொபைல் கம்பெனிக்காரங்க நமக்கு துரோகம் பண்ணனும்னேவா இந்த செட்டிங்ஸை வச்சிருக்காங்க? அப்படின்னு கேட்டா, அவங்க தரப்புல ஒரு குட்டி நியாயத்தை சொல்றாங்க. மொபைல் டேட்டாங்கிறது நமக்கு காசு. ஆனா வைஃபைங்கிறது அன்லிமிட்டெட். நம்ம பாக்கெட் காசு வீணாகக் கூடாதுங்கிற நல்ல எண்ணத்துலயும், மொபைல் டேட்டா ஆன்ல இருந்தா பேட்டரி சீக்கிரம் தீந்துரும், வைஃபை இருந்தா பேட்டரி மிச்சமாகும்ங்கிற கணக்குலயும்தான் அவங்க வைஃபைக்கு ஃபர்ஸ்ட் பிரியாரிட்டி தர்றாங்க.

அவர்கள் சொல்லும் இந்த தொழில்நுட்பக் காரணங்களை நாம் ஏற்றுக் கொண்டாலும், இதில் ஒரு முக்கியமான எதார்த்தத்தை மொபைல் நிறுவனங்கள் கவனிக்கத் தவறிவிடுகின்றன. 

இன்று வாட்ஸ்அப் போன்ற செயலிகள் வெறும் பொழுதுபோக்குக் கருவிகள் அல்ல; அவை உலகெங்கும் உள்ள சாதாரண மக்களின் அன்றாடத் தொடர்புகளுக்கான மிக முக்கியமான வாழ்வாதார அங்கம்.

அதுமட்டுமன்றி, உலகம் முழுவதும் உள்ள ஸ்மார்ட்போன் பயனர்களில் கிட்டத்தட்ட 90% பேர் வைஃபை வசதி இல்லாமல், வெறும் மொபைல் டேட்டாவை மட்டுமே நம்பித்தான் தங்கள் அன்றாடத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து கொள்கிறார்கள் என்பதுதான் நிதர்சனமான உண்மை. இப்படிப்பட்ட சூழலில், பெரும்பாலான மக்கள் பயணிக்கும் போதும், கடைகளில் காத்து இருக்கும்போது மொபைல் நெட்வொர்க்கையே அதிகம் சார்ந்திருக்கிறார்கள். 

நிலைமை இப்படி இருக்க, மொபைல் நிறுவனங்கள் இன்னும் பழைய கணக்கிலேயே வீட்டு வைஃபைக்கு மட்டுமே கண்மூடித்தனமாக முன்னுரிமை கொடுக்கும் இந்த ‘Default Setting’ அமைப்பை வைத்திருப்பது சற்று முரணாகவே தோன்றுகிறது. பயனர்களின் தற்போதைய தேவைகளையும் எதார்த்த சூழலையும் புரிந்து கொண்டு, இந்த அமைப்பில் அவர்கள் தகுந்த மாற்றங்களைக் கொண்டு வருவதுதான் புத்திசாலித்தனமாக இருக்கும்.

இந்த "வைஃபை ஏமாற்று வேலைக்கு" என்னதான் தீர்வு?

சரி, போன் கம்பெனிக்காரங்கதான் நடைமுறை தெரியாம செட்டிங்ஸ் வச்சிருக்காங்க. அதுக்காக நாம மெசேஜ் அனுப்பாம இருக்க முடியுமா? இந்த வைஃபை டிராப்ல (Wi-Fi Trap) இருந்து தப்பிக்க, உங்க போன்ல நீங்க செய்ய வேண்டிய சில முக்கியமான செட்டிங்ஸ் மாற்றங்கள் இதோ:

1. "வைஃபை அசிஸ்ட்" (Wi-Fi Assist / Adaptive Wi-Fi) ஆன் செய்யுங்கள்:

உங்க போன்ல வைஃபை கனெக்ஷன்ல இன்டர்நெட் இல்லைன்னா, உடனே போன் தானாகவே மொபைல் டேட்டாவிற்கு மாறும்படி ஒரு செட்டிங் இருக்கு.

ஆண்ட்ராய்டு (Android) போனில்: Settings -> Wi-Fi -> Wi-Fi Assistant அல்லது Intelligent Wi-Fi என்பதற்குச் செல்லவும். அங்கே "Switch to mobile data automatically" என்ற ஆப்ஷனை ஆன் செய்து வையுங்கள்.

ஐபோனில் (iPhone): Settings -> Cellular (Mobile Data) பகுதிக்குச் செல்லவும். அப்படியே கீழே கடைசி வரை ஸ்க்ரோல் செய்தால், "Wi-Fi Assist" என்று ஒரு ஆப்ஷன் இருக்கும். அதை ஆன் செய்து விடுங்கள்.

2. வாட்ஸ்அப் டேட்டா கட்டுப்பாட்டை நீக்குங்கள் (Data Restrictions):

உங்கள் போன் Settings -> Apps -> Manage Apps -> WhatsApp பகுதிக்குச் செல்லவும். அங்கே Restrict Data Usage அல்லது Data Usage என்ற ஆப்ஷனில் Mobile Data (SIM 1 / SIM 2) மற்றும் Wi-Fi ஆகிய இரண்டுக்கும் ‘டிக்’ (Allow) செய்யப்பட்டுள்ளதா என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

3. டேட்டா சேவர் (Data Saver) மோடை ஆஃப் செய்யுங்கள்:

உங்க போன்ல 'Data Saver' ஆன்ல இருந்தா, வைஃபை கட் ஆன உடனே மொபைல் டேட்டா பேக்ரவுண்ட்ல வேலை செய்யாது. அதனால செட்டிங்ஸ்ல போயி Data Saver அல்லது Ultra Data Saving மோடை ஆஃப் பண்ணி வைங்க.

ஆக, தொழில்நுட்பம் நம்ம வாழ்க்கையை எளிமையாக்கணும், ஆனா அதுவே நமக்கு தலைவலியா மாறக்கூடாது. இனிமே வீட்டு வைஃபை ஆன்ல இருக்கும்போது ஒரு மெசேஜ் அனுப்புனா, அதுல 'சிங்கிள் டிக்' விழுகுதா இல்ல 'கடிகார பொம்மை' (Clock Icon) காட்டுதான்னு ஒரு செகண்ட் கவனிங்க. 

கடிகார பொம்மை காட்டுனா, உங்க வைஃபை உங்களை ஏமாத்துதுன்னு அர்த்தம்! உடனே மேல சொன்ன செட்டிங்ஸை மாத்தி, உங்க ஸ்மார்ட்போனை நிஜமாலுமே "ஸ்மார்ட்" ஆக்குங்க!

- 𝘊𝘩𝘪𝘵𝘩𝘢 𝘚𝘢𝘵𝘨𝘶𝘳𝘶 

    Yozen Balki

The CJP Movement of the "Cockroaches" and Their Uprising Beyond Mass Arrests

The Jantar Mantar siege in New Delhi on October 10, 2026, orchestrated by the Cockroach Janata Party (CJP), has marked a major turning point in the history of contemporary Indian politics and student activism. Organized to voice demands against NEET exam irregularities, unemployment, and to protect the right to education, this peaceful protest has transcended strict government crackdowns to capture global attention.

The Delhi Siege and Strict Police Restrictions:

To suppress students marching toward Jantar Mantar despite a refusal of official permission, the Delhi Police imposed unprecedented restrictions. The entire Jantar Mantar area was sealed off with heavy iron barricades, and over 20,000 security personnel were deployed. A total of 57 metro stations were closed across Delhi, and mobile internet services were completely suspended within a 4 km radius of Central Delhi. Prevented from entering Jantar Mantar by these blockades, students gathered in alternative venues like Dilli Haat, Mandi House, and Connaught Place to continue their demonstration.

Mass Arrests and the Detention of Key Leaders:

In an effort to shut down the movement, the police have detained over 3,300 protesters across Delhi. CJP founder Abhijeet Dipke, along with core executives Sourav Das, Ashutosh Ranka, and legal cell head Ratna Singh, were taken into preventive custody right as they landed at the Delhi airport.

Furthermore, popular YouTuber Dhruv Rathee was arrested by a special police team at his residence in Gurugram, while AISA student outfit president Neha Bora, senior advocate Prashant Bhushan, Yogendra Yadav, and Dipankar Bhattacharya were detained near the INA Market.

Resonance in Tamil Nadu Politics

The waves of this Delhi protest triggered intense debates within the political landscape of Tamil Nadu.

The Stance of Vijay's TVK: 

Tamil Nadu Chief Minister and Tamilaga Vettri Kazhagam (TVK) chief, C. Joseph Vijay, extended his moral support to the CJP's anti-NEET ideology through an official statement on his social media account. However, no official representatives from his party travelled to New Delhi to directly participate at the protest site.

 The Direct Involvement of DMK: 

Moving past letters and statements, DMK Parliamentary Party Leader Kanimozhi Karunanidhi MP went directly to the Jantar Mantar protest ground to sit and demonstrate alongside the students. DMK MP A. Raja visited the hospital to personally comfort students injured during the police lathi charge. DMK President and senior leader M.K. Stalin also issued a strong statement condemning the arbitrary detentions and demanding the immediate release of the students.

International Support and a Global Victory

Global observers and international communities do not view these crackdowns as a "defeat for the students." Rather, the international arena registers this as a moral victory for their cause. Leading international news outlets like the and broadcasted the internet blackouts and metro closures as headline news.

International human rights watchdogs, including and , strongly condemned the usage of force and lathi charges on peaceful student demonstrators. The weighed in via an official briefing, urging the Indian government to allow peaceful assemblies without the threat of harassment or arbitrary arrests. 

Indian diaspora student groups in global hubs like London, Berlin, New York, Dublin, Vancouver, and Amsterdam staged solidarity rallies outside Indian embassies, while international climate activist Greta Thunberg also extended her moral support to the CJP movement during a demonstration in London.

A Moral Uprising Beyond Detentions.

As the temporary internet blackouts and Namo Bharat/metro transit restrictions are slated to lift by 10:00 PM tonight (October 10, 2026), the has announced that the defiance will continue under the leadership of alternative coordinator Ajinkya Shinde. Plans are also underway to expand the physical demonstrations to other major state capitals, including Mumbai's historic August Kranti Maidan.

Though physical spaces were temporarily restricted by state machinery, the student body succeeded in thrusting their demands for educational reform onto the world stage. Ultimately, the Jantar Mantar protest stands as a resounding democratic victory that grew stronger in the face of mass arrests.

-Yozen Balki 

How to Disable Intrusive Wallpapers and Ads on Your Mobile Lock Screen

Take Back Control of Your Phone!

Have you ever unlocked your mobile phone only to find an unfamiliar wallpaper, a news headline, or an advertisement staring back at you?

You did not choose that picture. You did not ask for that advertisement. Yet, it appears on your screen, sometimes changing every time you unlock your phone.

It can be annoying, especially when all you want is a simple, clean lock screen with your favourite photograph or wallpaper.

The good news is that you can usually disable this feature in a few simple steps.

Let's understand why it happens and how to stop it.

1. Why Does Your Mobile Phone Display Unwanted Wallpapers?

Many Android smartphone manufacturers provide a feature that automatically changes the lock screen wallpaper.

Depending on your phone's brand and software version, this feature may be called:

- Glance

- Lock Screen Magazine

- Wallpaper Carousel

- Dynamic Lock Screen

These services may display photographs, news headlines, entertainment content, promotional messages, and advertisements.

Although some users enjoy seeing fresh images every day, others find the experience intrusive.

The problem is not simply the wallpaper itself. It is the feeling that your personal device is displaying content you never requested.

Your smartphone should serve your needs, not constantly compete for your attention.

2. How to Disable Unwanted Wallpapers on a Realme Phone

If you are using android smart phones,

Step 1: Open Settings

Unlock your phone and open the Settings application.

Step 2: Find Home Screen & Lock Screen

Look for the option called Home screen & Lock screen.

The exact name may vary depending on your phone's software version.

Step 3: Search for Lock Screen Magazine

Look for an option called Lock Screen Magazine.

On some versions, the relevant feature may have a different name or may be located under another settings menu.

Step 4: Turn It Off

If you find the Lock Screen Magazine option, open it and switch the feature off.

Your phone should then stop automatically changing the lock screen wallpaper through that service.

You can select your own preferred wallpaper instead.

Important: The exact menu path may differ between Realme models and software versions. If you cannot find the option, use the Settings search bar and search for terms such as Magazine, Lock Screen, or Wallpaper.

3. What If You Are Using Another Android Phone?

The procedure is similar on many other Android smartphones, but the feature names differ.

Here are some examples:

- Xiaomi and Redmi: Look for Wallpaper Carousel or Glance, depending on the model and software version.

- Vivo: Look for Lock Screen Poster or a similar lock screen content feature.

- Samsung: Check Wallpaper services or Dynamic Lock Screen settings.

- Realme: Look for Lock Screen Magazine or related lock screen wallpaper settings.

These are possible names, not universal menu paths. Some models may not include these features.

If you cannot locate the setting, search for the relevant term in your phone's Settings application.

4. What If Advertisements Continue to Appear?

Turning off a dynamic wallpaper service may not eliminate every advertisement on your phone.

If advertisements continue to appear, try to identify where they originate.

A. Advertisements on the lock screen

Check whether the lock screen wallpaper service is still enabled.

B. Advertisements inside applications

Some free applications display advertisements while you use them. These advertisements are separate from the lock screen wallpaper service.

C. Notifications containing advertisements

If an unwanted advertisement arrives as a notification, identify the application that sent it. You can usually disable promotional notifications through that application's notification settings.

D. Full-screen advertisements appearing unexpectedly

If advertisements appear even when you are not using an application, check recently installed applications and review their permissions. An unfamiliar application may be responsible.

Do not install unknown applications that promise to remove advertisements without first checking whether they are trustworthy.

5. Your Smartphone, Your Choice

Modern smartphones offer extraordinary convenience. We use them for communication, education, entertainment, banking, photography, and countless other activities.

However, convenience should not mean surrendering control over every part of our digital experience.

A lock screen is one of the first things we see when we pick up our phones. It can display a family photograph, an inspiring quotation, a beautiful landscape, or simply a clean background.

There is no reason to accept unwanted content if the feature can be disabled.

Technology should respect our preferences and help us use our time wisely.

We do not need every available feature switched on. Sometimes, a better digital experience begins by switching off the things we never wanted in the first place.

So, if your mobile phone keeps displaying unwanted wallpapers, news content, or advertisements on its lock screen, do not assume that you must live with them.

Open your phone's Settings, locate the relevant lock screen wallpaper service, and disable it if the option is available.

A few simple changes can give you a cleaner, more personal smartphone experience.

Remember: Your phone belongs to you. You should have the freedom to decide what appears on its screen.

-Chitha Satguru 

Yozen Balki

Yozen Mind | Psychology, Self-Development and Digital Awareness

சாக்கடையில் கிடைக்கும் தங்கம்: ஒரு சிறுவயது நினைவின் உண்மைத் தேடல்!!

மனித நினைவுகள் விசித்திரமானவை. சில நேரங்களில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நாம் பார்த்த ஒரு காட்சி, நம் மனதில் ஆழப் பதிந்து, "இது நிஜமாகவே நடந்ததா அல்லது நம் கற்பனையா?" என்ற குழப்பத்தை ஏற்படுத்திவிடும்.

அப்படித்தான் என் சிறுவயது நினைவுகளில் ஒரு காட்சி பல காலம் என் மனக்கண்ணில் ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

அது 1970-களின் தொடக்கம். நான் மூன்று நான்கு தலைமுறைகள் தாண்டி அப்போதும் எப்போதும் சென்னையில் வசித்து வந்த ஒரு சிறுவன். ஒருநாள் சாலையோரம் நடந்து செல்லும்போது, அங்கிருந்த கழிவுநீர் கால்வாயில் (சாக்கடையில்) சில குடும்பங்கள் விசித்திரமான ஒரு வேலையைச் செய்து கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தேன். 

ஆண்கள், பெண்கள், ஏன்... சிறு குழந்தைகள் கூடச் சேர்ந்து கொண்டு, சாக்கடைக் கழிவுகளில் இருந்து கரிய மண்ணை அள்ளி, ஒரு பெரிய இரும்புப் பாண்டில் (தட்டில்) வைத்து தண்ணீரில் அலசி, ஜலித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்.

விளையாட்டாகப் பார்த்த எனக்குப் பின்னாளில் தான் தெரிந்தது, அவர்கள் அந்தச் சாக்கடை மண்ணில் இருந்து தங்கம் தேடிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று! அவர்கள் அப்படி பொறுமையாக ஜலிக்கும்போது, மிக அரிதாக ஒரு சிறிய குண்டுமணி அளவு தங்கம் பிரகாசமாக மின்னுமாம்.

நாட்கள் நகர நகர, சென்னை நகரம் நவீனமடைந்தது. நவீன வடிகால் அமைப்புகள் வந்தன. காலப்போக்கில் அந்த மனிதர்களும், அவர்கள் தங்கம் தேடிய அந்த வழக்கமும் சென்னையின் தெருக்களிலிருந்து முற்றிலும் மறைந்து போயின. அதன் பிறகு நான் அந்தத் தட்டுகளையும், அந்த மனிதர்களையும் சென்னையின் சாக்கடைகளில் பார்க்கவே இல்லை.

 இதனால், "சிறுவயதில் நான் பார்த்த அந்த விஷயம் எனக்குக் கனவா அல்லது நனவா? அப்படி ஒரு வழக்கம் நிஜமாகவே இருந்ததா அல்லது என் குழந்தை மனதின் கற்பனையா?" என்ற சந்தேகம் எனக்குள் நீண்ட நாட்களாக நீடித்தது.

இந்தக் குழப்பத்திற்கு விடை தேட, நான் சமீபத்தில் இது பற்றி சில ஆய்வுகளையும் தேடல்களையும் மேற்கொண்டேன். 

அப்போதுதான் எனக்குப் பல வியப்பூட்டும் உண்மைகள் தெரியவந்தன. நான் அன்று பார்த்தது கனவல்ல, நனவுதான் என்பதை அந்தத் தகவல்கள் எனக்கு உறுதிப்படுத்தின.

நகைப்பேசுகள் மற்றும் நகைப் பட்டறைகள் (Goldsmith workshops) நிறைந்த பகுதிகளில், நகைகளைச் செய்யும்போது காற்றில் பறக்கும் மிக நுண்ணிய தங்கத் துகள்கள் தொழிலாளர்களின் உடைகளிலும், கைகளிலும் ஒட்டிக்கொள்ளும். 

அவர்கள் பட்டறையைக் கழுவும்போதும், குளிக்கும்போதும் இந்தக் கழிவுகள் சாக்கடையில் கலக்கின்றன. இந்த மண்ணைச் சேகரித்துத்தான் அன்று மக்கள் தங்கம் பிரித்தெடுத்தார்கள் என்பதை என் ஆய்வு மூலம் உணர்ந்தேன்.

மேலும், இந்த வழக்கம் சென்னையில் மறைந்துவிட்டாலும், உலகளவில் இன்னும் உயிர்ப்போடு இருக்கிறது என்ற விசித்திரமான உண்மைகளும் எனக்குக் கிடைத்தன. 

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய நகை சந்தையான மும்பையின் சாவேரி பஜார், கொல்கத்தாவின் போபஜார் மற்றும் பங்களாதேஷின் டாக்கா (தாந்தி பஜார்) போன்ற இடங்களில் 'நியாரியாஸ்' எனப்படும் தொழிலாளர்கள் இன்றும் நள்ளிரவிலும் அதிகாலையிலும் சாக்கடை மண்ணில் இருந்து தங்கம் பிரிக்கும் தொழிலை வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அதுமட்டுமல்லாமல், வளர்ந்த நாடுகளான ஜப்பான் (நாகானோ) மற்றும் சுவிட்சர்லாந்து போன்ற நாடுகளில் உள்ள கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையங்களின் கழிவுச் சாம்பலில், பல கோடிகள் மதிப்புள்ள தங்கத் துகள்கள் கலந்திருப்பதை நவீன அறிவியல் ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன என்ற தகவலும் எனக்குக் கிடைத்தது.

என் சிறுவயதில் நான் ஏதோ ஒரு மாய உலகக் காட்சி போலப் பார்த்து, பல வருடங்களாக என் மனதில் "கனவா நனவா" என்று தேடிக்கொண்டிருந்த ஒரு கேள்விக்கு, உலகளாவிய இந்த வரலாற்று மற்றும் அறிவியல் பூர்வமான உண்மைகளின் மூலம் மிகத் தெளிவான விடைகள் எனக்குக் கிடைத்தன.

-𝐘𝐨𝐳𝐞𝐧 𝐁𝐚𝐥𝐤𝐢

சென்னை மாநகராட்சி பூங்கா: அது யாருக்காக?

சென்னை மாநகராட்சியின் கவனத்திற்கு -ஒரு பொது வேண்டுகோள் 🙏🙏

சென்னை தி.நகரில் உள்ள நடேசன் பூங்கா, தினந்தோறும் நூற்றுக்கணக்கான மக்களால் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு முக்கியமான பொது இடமாக இருக்கிறது.

அதிகாலை நேரங்களில் நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்ளும் வயதானவர்கள், உடற்பயிற்சி செய்யும் நடுத்தர வயதினர், ஓய்வெடுக்க வரும் குடும்பங்கள், விளையாட வரும் குழந்தைகள் என பல்வேறு வயதினரும் இந்தப் பூங்காவைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

இத்தகைய ஒரு பொது இடம் அனைவருக்கும் பாதுகாப்பானதாகவும், அமைதியானதாகவும், குடும்பத்தினர் எந்தவித சங்கடமும் இல்லாமல் பயன்படுத்தக்கூடியதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

ஆனால் சில நேரங்களில், பூங்காவில் உள்ள இருக்கைகள் மற்றும் மறைவான பகுதிகளில் சில காதல் ஜோடிகள், மற்ற பொதுமக்கள் — குறிப்பாக குழந்தைகள் மற்றும் வயதானவர்கள் — இருக்கும் இடத்தையும் பொருட்படுத்தாமல், பொது இடத்திற்கு ஏற்றதல்லாத வகையில் எல்லை மீறி நடந்து கொள்வதை காண முடிகிறது.

இது காதலுக்கு எதிரான கருத்து அல்ல.

காதலிப்பது தவறு அல்ல. காதல் மனிதர்களின் இயல்பான உணர்வு. ஆனால் பொது இடத்தில் பிறருடைய தனிப்பட்ட எல்லைகளையும் சமூக மரியாதையையும் மீறி நடந்து கொள்வது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.

காதலுக்கு இடம் இருக்கிறது; பொது இடத்திற்கும் ஒரு எல்லை இருக்கிறது

காதல் ஜோடிகளின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தை நாம் மதிக்கிறோம்.

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் நேசிப்பதும், சந்திப்பதும், தங்களுடைய உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதும் அவர்களுடைய தனிப்பட்ட விஷயம்.

ஆனால் அதற்காக குழந்தைகளும், பெண்களும், வயதானவர்களும், குடும்பங்களும் பயன்படுத்துகின்ற பொது பூங்காக்களை அவர்களுடைய தனிப்பட்ட காதல் நடவடிக்கைகளுக்கான இடமாக மாற்ற அனுமதிக்கக் கூடாது.

எனவே, சென்னை மாநகராட்சி விரும்பினால் காதல் ஜோடிகளுக்கென்று தனியாக ஒரு பூங்காவையே ஏற்படுத்திக் கொடுக்கலாம். அதற்குத் தேவையான பாதுகாப்பு மற்றும் கண்காணிப்பையும் ஏற்படுத்தலாம்.

தங்களுடைய தனிப்பட்ட உணர்வுகளை மற்ற பொதுமக்களுக்கு எந்தவித சங்கடமும் ஏற்படுத்தாமல் அவர்கள் அங்கே வெளிப்படுத்திக் கொள்ளட்டும்.

ஏனென்றால், இன்று ஒருவர், “நான் என்னுடைய காதலியை கட்டிப்பிடிக்கிறேன், முத்தம் கொடுக்கிறேன்; அதைக் கேட்க நீங்கள் யார்?” என்று கேட்கலாம்.

நாளை அதைவிடவும் எல்லை மீறிய செயல்களை, “இது எங்களுடைய தனிப்பட்ட சுதந்திரம்” என்று நியாயப்படுத்தும் நிலை உருவாகலாம்.

அதனால், ஒரு சமூகமாக நாம் தெளிவான எல்லையை வரையறுக்க வேண்டும்.

சுதந்திரம் என்பது எல்லையற்றது அல்ல.

ஒருவருடைய சுதந்திரம், அடுத்தவருடைய மன அமைதியையும், குழந்தைகளின் இயல்பான வளர்ச்சியையும், குடும்பங்களின் உரிமையையும் பாதிக்கத் தொடங்கும் இடத்தில் அதற்கு ஒரு சமூக எல்லை இருக்க வேண்டும்.

காதலியுங்கள் — யாரும் தடுக்கவில்லை.

உங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழுங்கள் — அதற்கும் உரிமை உண்டு.

ஆனால் பொது இடம் என்பது அனைவருக்கும் சொந்தமானது என்பதை மட்டும் மறந்துவிடாதீர்கள்.

பொது இடம் என்றால் என்ன?

ஒரு பூங்கா என்பது ஒருவருடைய தனிப்பட்ட இடம் அல்ல.

அது குழந்தைகளுக்கும், பெற்றோர்களுக்கும், வயதானவர்களுக்கும், பெண்களுக்கும், நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்பவர்களுக்கும், பொதுமக்களுக்கும் சொந்தமான இடம்.

எனவே ஒருவர் தனது தனிப்பட்ட உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்காக மற்றவர்களுக்கு சங்கடம் ஏற்படும் வகையில் நடந்து கொள்ளும்போது, அது அவருடைய தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தின் எல்லையைத் தாண்டுகிறது. 

எந்த இடத்தில் பெரியவர்கள் அமர்ந்தாலும் அங்கிருந்து பார்த்தால் 180° பார்வைக் கோணத்தில் இது போன்ற காட்சிகள் அசூயை ஏற்படுத்துகிறது. அவர்களுக்கு எந்த சங்கடமும் பயமும் இல்லை. அவர்கள் வீடு போலவும் அதில் பெரியவர்கள் குழந்தைகள் போய் தலையிடுவது போலவும் பிழைத் தோற்றம் ஏற்படுகிறது!

சுதந்திரம் இருப்பதைப் போலவே, அந்த சுதந்திரத்தை பொறுப்புடன் பயன்படுத்த வேண்டிய கடமையும் இருக்கிறது.

சென்னை மாநகராட்சிக்கு ஒரு வேண்டுகோள்

எனவே சென்னை மாநகராட்சி இந்த விஷயத்தில் உரிய கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நடேசன் பூங்கா போன்ற பொதுமக்கள் அதிகம் பயன்படுத்தும் பூங்காக்களில்:

- பொதுமக்களுக்கு தெளிவான பொது நடத்தை விதிமுறைகள் வைக்கப்பட வேண்டும்.

- குழந்தைகள் மற்றும் குடும்பங்கள் பாதுகாப்பாகப் பயன்படுத்தும் சூழல் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.

- பூங்கா பணியாளர்கள் மற்றும் பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள் மூலம் கண்காணிப்பு அதிகரிக்கப்பட வேண்டும்.

- பொது இடங்களில் மற்றவர்களுக்கு சங்கடம் ஏற்படுத்தும் வகையில் நடந்து கொள்வதைத் தடுக்கும் வகையில் தேவையான அறிவிப்புகள் வைக்கப்பட வேண்டும்.

- விதிமுறைகள் மீறப்பட்டால், சட்டப்படி உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

மேலும், இளைஞர்களுக்கான தனிப்பட்ட சந்திப்பு மற்றும் பொழுதுபோக்கு இடங்கள் உருவாக்குவது குறித்தும் நகர நிர்வாகம் சிந்திக்கலாம்.

தனியுரிமைக்கு தனி இடம் வேண்டும்.

பொது இடத்திற்கு பொது ஒழுக்கம் வேண்டும்.

இது சட்டமன்றத்திலும் விவாதிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம்

இது நடேசன் பூங்காவைப் பற்றிய ஒரு சிறிய பிரச்சினை மட்டுமல்ல.

இது “பொது இடங்களில் நாம் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும்?” என்ற மிகப்பெரிய சமூகக் கேள்வி.

எனவே சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் இந்த விஷயத்தைப் பற்றி பொது விவாதம் நடத்த வேண்டும்.

பொது இடங்களில் குழந்தைகள், பெண்கள், வயதானவர்கள் மற்றும் குடும்பங்கள் பாதுகாப்பாகவும் மரியாதையுடனும் இருக்கக்கூடிய சூழலை உருவாக்குவது குறித்து ஒரு தெளிவான கொள்கை தேவை.

கலாச்சாரம் என்பது ஒரு சமூகத்தின் உயிர்

ஒரு காட்டில் மனிதர்களுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லாததாகத் தோன்றும் ஒரு சிறிய பூச்சி இருக்கலாம். ஒரு சிறிய தாவரம் இருக்கலாம். ஒரு சிறிய பறவை இருக்கலாம்.

அது அழிந்து போகும் நிலையில் இருந்தால், “இதனால் நமக்கு என்ன பயன்?” என்று அதை அழித்துவிடுவதில்லை.

மாறாக, அது இயற்கையின் ஓர் அங்கம் என்பதற்காகவே, அதை அழியாமல் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம்.

அப்படியென்றால், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒரு இனத்தின் வாழ்க்கை முறையிலும், குடும்ப அமைப்பிலும், சமூக உறவுகளிலும், பொது நடத்தையிலும் உருவாகி வந்த ஒரு நல்ல பண்பாட்டையும் நாகரிகத்தையும் நாம் ஏன் பாதுகாக்கக் கூடாது?

தமிழ் மண்ணுக்கு என்று ஒரு நீண்ட வரலாறும், தனித்துவமான பண்பாடும், சமூக நாகரிகமும் இருக்கிறது.

பல தலைமுறைகள் கடந்து வந்த இந்தப் பண்பாட்டை பாதுகாப்பது நம்முடைய பொறுப்பு.

புதிய மனிதர்கள் இந்த மண்ணுக்கு வரக்கூடாது என்பதல்ல.

யார் வேண்டுமானாலும் வரலாம். வாழலாம். இந்த சமூகத்துடன் இணைந்து வாழலாம்.

ஆனால் இந்த மண்ணில் வாழ வருபவர்கள், இந்த மண்ணின் அடிப்படை பண்பாட்டையும், பொது ஒழுக்கத்தையும், சமூக மரியாதையையும் மதிக்க வேண்டும்.

அதேபோல், நாமும் நமது பண்பாட்டை விட்டுக்கொடுத்து விடாமல், அடுத்த தலைமுறைக்கு அதை நல்ல முறையில் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

ஒரு சிறிய உயிரினத்தைக் கூட அழியாமல் காப்பாற்றும் மனிதநேயம் நமக்கு இருக்கும்போது, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக நம் முன்னோர்கள் கட்டிக்காத்த ஒரு நல்ல பொது நாகரிகத்தை நாம் காப்பாற்ற வேண்டாமா?

அதை காலத்தின் பெயராலும், தனிநபர் சுதந்திரத்தின் பெயராலும், “இதெல்லாம் இப்போது சாதாரணம்” என்ற பெயராலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விட்டுக்கொடுத்து, ஒரு நாள் நம்முடைய தனித்துவத்தையே இழந்துவிடக் கூடாது.

பண்பாட்டை காப்பது பிறரை வெறுப்பது அல்ல.

பண்பாட்டை காப்பது நம்முடைய அடையாளத்தை மதிப்பது.

தமிழ்நாட்டின் தனித்துவத்தை காப்போம்

தமிழ்நாட்டிற்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளைக் கடந்த வரலாறும், பண்பாடும், சமூக மரபுகளும் உள்ளன.

அந்தப் பண்பாட்டை காப்பது என்பது இளைஞர்களை கட்டுப்படுத்துவது அல்ல.

மாறாக, இளைஞர்களுக்கும் பொது இடங்களில் பொறுப்புடன் நடந்து கொள்ளும் பண்பை கற்றுக்கொடுப்பது.

பள்ளிகளில், கல்லூரிகளில், சமூக அமைப்புகளில், ஊடகங்களில் — பொது இடங்களில் எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது குறித்த விழிப்புணர்வு உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

காதலை மதிப்போம்.

தனியுரிமையை மதிப்போம்.

அதே நேரத்தில், பொதுமக்களின் உரிமையையும் மதிப்போம்.

இறுதியாக...

நடேசன் பூங்கா யாருக்குமே எதிரானது அல்ல.

அது அனைவருக்குமானது.

அங்கே ஒரு குழந்தை சுதந்திரமாக விளையாட வேண்டும்.

ஒரு வயதானவர் அமைதியாக நடக்க வேண்டும்.

ஒரு குடும்பம் எந்த சங்கடமும் இல்லாமல் அமர வேண்டும்.

ஒரு இளைஞர் தனது நண்பர்களுடன் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும்.

ஒரு பெண் பாதுகாப்பாக உணர வேண்டும்.

இதுதான் ஒரு நல்ல பொது இடத்தின் அடையாளம்.

எனவே எனது வேண்டுகோள் மிகவும் எளிமையானது:

“காதலியுங்கள். ஆனால் பொது இடத்தின் மரியாதையை காப்பாற்றுங்கள்.”

“உங்கள் சுதந்திரத்தை அனுபவியுங்கள். ஆனால் அடுத்தவரின் சுதந்திரத்தையும் மதியுங்கள்.”

“காதல் ஜோடிகளின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தை மதிக்கிறோம்; அவர்களுக்கென்று தனி பூங்கா வேண்டுமென்றால் ஏற்படுத்திக் கொடுங்கள். ஆனால் அந்தச் சுதந்திரத்தின் பெயரில் குழந்தைகளும் குடும்பங்களும் பயன்படுத்தும் பொது பூங்காக்களை தனிப்பட்ட காதல் நடவடிக்கைகளுக்கான இடமாக மாற்ற அனுமதிக்காதீர்கள்.”

“தமிழ்நாட்டின் கலாச்சாரத்தையும், பொது ஒழுக்கத்தையும், அடுத்த தலைமுறையையும் சேர்ந்து பாதுகாப்போம்.”

— Yozen Balki

Psychologist | Founder, Yozen Therapy

சமரசமற்ற போராட்டத் தாரகை நேஹா போரா! (Neha Bora)

திராவிடப் பாரம்பரியமும் Gen-Z அரசியலும்: 

மாற்றங்களை விரும்பும் மனித சமுதாயத்தின் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும், எளிய மக்களின் குரலாய் சில ஆளுமைகள் உருவெடுப்பதுண்டு. அந்த வகையில், தற்போதைய இந்திய இளந்தலைமுறையின் (Gen-Z) political விழிப்புணர்வாகவும், அசைக்க முடியாத சமூகப் போராட்டங்களின் முகமாகவும் மிளிர்ந்து கொண்டிருப்பவர் தோழர் (Neha Bora) நேஹா போரா. 

டெல்லி ஜந்தர் மந்தரின் வீதிகளில் இருந்து ஒட்டுமொத்த இந்திய மாணவர் சமூகத்தின் உரிமைக் குரலாக ஒலிக்கும் இந்த இளம் தாரகையை வாழ்த்துவதோடு, இன்றைய தமிழகச் சூழலோடு இவரை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகிறது.

தமிழகச் சூழலும்... வட இந்தியத் தாரகையின் வழிகாட்டுதலும்!

இன்று நாம் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் மற்றும் இளையோர் சூழலை உற்று நோக்கினால் ஒரு பெரும் ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. ஒரு காலத்தில் பேரறிஞர் அண்ணா, கலைஞர் கருணாநிதி, தந்தை பெரியார், தோழர் ஜீவானந்தம் போன்ற மாபெரும் ஆளுமைகளின் மேடைகளில், தமிழ்நாட்டு இளைஞர்கள் பகுத்தறிவோடும், அறிவார்ந்த உலகளாவிய சிந்தனைகளோடும், சமூக மாற்றத்திற்கான தத்துவங்களோடும் முழங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு பொற்காலம் இருந்தது. மேடைகளில் வாசிப்பும், உலக அரசியலும் விவாதிக்கப்பட்டன.

ஆனால் இன்றோ, புத்தகம் படிக்காத, ஆழமாகச் சிந்திக்காத ஒரு சூழல் இளையோர் மத்தியில் பரவி வருகிறது. தங்களுக்குப் பிடித்த சினிமா நடிகர்கள் மீதான கண்மூடித்தனமான முரட்டு பக்தி, ரசிகர் மன்ற வெறித்தனம் மற்றும் தற்காலிக உணர்ச்சி எழுச்சிகளுக்கு மட்டுமே தங்களின் இளமைப் பருவ ஆற்றலைத் தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களில் ஒரு பெரும் பகுதியினர் வீணடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் பிம்பங்களுக்காக வீதிகளில் அடித்துக் கொள்ளும் ஒரு தலைமுறை இங்கு உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்தத் துரதிர்ஷ்டவசமான சூழலோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, வட இந்தியாவில் இருந்து உருவெடுத்துள்ள நேஹா போராவின் ஆளுமை நம்மை வியக்க வைக்கிறது. உலக அளவில் வாழும் பற்பல சமூகச் சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் புரட்சியாளர்களின் தத்துவங்களை ஆழமாகக் கற்றுணர்ந்து, அதைத் தன் கொள்கையாக மாற்றிக்கொண்டுள்ளார் இந்த இளம் பெண். 

வெறும் வெற்று உணர்ச்சிவசப்படாமல், அறிவார்ந்த சிந்தனையோடு ஒட்டுமொத்தப் போராட்டக் குழுவினரையும் வழிநடத்தும் ஒரு உன்னதமான 'ரோல் மாடலாக' (Role Model) அவர் உலகளவில் திகழ்கிறார். சினிமா மாயைகளில் மூழ்கிக் கிடக்கும் நம் நாட்டு இளைய தலைமுறைக்கு, நேஹா போரா ஒரு மிகச்சிறந்த விழிப்புணர்வுப் பாடம்.

1. குடும்பப் பாசத்தை வென்ற அற உணர்வும் மன உறுதியும்!

உத்தரகாண்டின் காதிமா பகுதியில், ஒரு ராணுவ வீரரின் மகளாய் பிறந்தவர் நேஹா போரா. இவரது குடும்பம் சாதாரணமான ஒன்று அல்ல; இவரது தந்தை ஆர்.எஸ்.எஸ் (RSS) மற்றும் பாரதிய ஜனதா கட்சி (BJP) ஆகியவற்றின் மிக வலுவான சித்தாந்தப் பின்புலத்தைக் கொண்டவர். 

அதிகார பலமும், ஆளுங்கட்சியின் செல்வாக்கும் நிறைந்த ஒரு குடும்பச் சூழலில், நினைத்திருந்தால் நேஹா போரா எவ்வித கஷ்டமும் இன்றி சொகுசான ஒரு வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்க முடியும்.

ஆனால், அவரிடம் இருந்த உன்னதமான அற உணர்வு (Moral Conscience) அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.

ஆளுங்கட்சியின் நிழலில் வாழும் சுகபோகங்களை விட, சித்தாந்த ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்டுக் கிடக்கும் அடித்தட்டு மக்களின் உரிமைகளே முக்கியம் என்று அவர் கருதினார். தன் தந்தைக்கும் தனக்கும் இடையே ஏற்பட்ட கடுமையான சித்தாந்த முரண்பாடுகளால், பெற்ற தந்தை அவரிடம் பேசுவதையே நிறுத்திய நிலையிலும் அவர் சோர்ந்து போகவில்லை.

அடித்தட்டு விளிம்புநிலை மக்களின் நீதிக்காகவும், ஏழை மாணவர்களின் கல்வி உரிமைக்காகவும் தன் சொந்தக் குடும்பப் பாசத்தைக் கூடத் துறந்துவிட்டு அவர் போராட்டக் களத்தில் தனியாளாக வந்து நின்றார். அதிகார வர்க்கத்தின் அத்தனை அச்சுறுத்தல்களையும், காவல்துறையின் அடக்குமுறைகளையும் புன்னகையோடு எதிர்கொள்ளும் இவரது இந்த அறச் சீற்றமும், சமரசமற்ற மன உறுதியும் தான் இன்று உலகளவில் அவர் மீது நமக்கு இருக்கும் மதிப்பை வானளவிற்கு உயர்த்துகிறது!

2. சமரசமற்ற விடாமுயற்சி (Perseverance)

அகில இந்திய மாணவர் சங்கத்தின் (AISA) தேசியத் தலைவராக இருக்கும் நேஹா போரா, எதற்கும் அஞ்சாத விடாமுயற்சியின் அடையாளம். ஒரு போராட்டம் தற்காலிகமாகத் தோல்வியடைவது போல் தோன்றினாலும், அடுத்தடுத்த வியூகங்களுடன் மக்கள் பிரச்சினைகளை கையில் எடுப்பது இவரது பாணி.

டெல்லி பல்கலைக்கழக வளாகங்கள் தொடங்கி, ஜந்தர் மந்தர் வீதிகள் வரை இவருடைய போராட்டக் குரல் ஓயாமல் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. சமீபத்தில் இந்தியத் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் பதவி விலகக் கோரி இவர் முன்னெடுத்து வரும் தொடர் போராட்டங்களும், நாடு தழுவிய அளவில் இவர் நடத்தி வரும் 'Gen-Z Rising India Tour' என்ற விழிப்புணர்வுப் பயணமும் இவருடைய சளைக்காத விடாமுயற்சிக்குச் சான்றுகளாகும்.

பிறருக்காகத் தன்னை வருத்தும் தியாக குணம் (Selflessness)

இன்றைய சுயநல உலகத்தில், தன் படிப்பு, தன் வேலை, தன் எதிர்காலம் என்று மட்டுமே ஓடும் இளைஞர்களுக்கு மத்தியில், நேஹா போரா ஒரு தியாகத்தின் அடையாளமாகத் திகழ்கிறார்.

நாட்டின் கல்வி உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், விளிம்புநிலை மாணவர்களைப் பாதிக்கும் நீட் தேர்வு முறைகேடுகளுக்கு எதிராகவும், தனது உடல்நலனைப் முற்றிலும் பொருட்படுத்தாமல் அவர் மேற்கொண்ட 23 நாட்கள் தொடர் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் ஆன்மாவையும் உலுக்கியது. தன் வாழ்வை, தன் இளமையை, தன் சுகபோகங்களை ஒட்டுமொத்த மாணவர் சமுதாயத்தின் விடியலுக்காகத் தியாகம் செய்யத் துணிந்த இத்தகைய தலைவர்கள் தான் நாட்டின் உண்மையான சொத்துக்கள்.

எழுச்சி நாயகிக்கு வாழ்த்துகள்!

பொதுவாக அரசியல் மற்றும் போராட்டக் களங்கள் ஆண்களின் ஆதிக்கத்தில் இருக்கும் சூழலை உடைத்து, இன்று உலகெங்கிலும் உள்ள போராட்டக் குழுவினருக்கு ஒரு மாபெரும் 'ரோல் மாடலாக' நேஹா போரா திகழ்கிறார். சினிமா மாயைகளில் இருந்து விடுபட்டு, அறிவை ஆயுதமாக்கி எப்படிப் போராட வேண்டும் என்பதைத் தன் வாழ்க்கையின் மூலம் நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளார்.

சித்தாந்த எல்லைகளைக் கடந்து, நேர்மையான மற்றும் சமத்துவமான சமூகத்திற்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டுள்ள தோழர் நேஹா போராவுக்கு எங்களது மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்! 

விளிம்புநிலை மக்களின் குரலாய் ஒலிக்கும் இவரது பயணம் இன்னும் பல வரலாற்று வெற்றிகளைப் பெறட்டும்!

-Yozen Balki

The Hidden Exploitation of Software Updates: Why the Developing World and Lower-Income Classes Must Reject Immediate Upgrades for Smartphones and Smart TVs

The Modern Illusion of Progress:

In the contemporary digital era, technology manufacturers present software updates as essential gifts of technological progress. Every few weeks, a persistent notification arrives on our screens, coaxing users to download the latest operating system or firmware patch for both smartphones and Smart TVs. 

For the wealthy elite in developed nations, who routinely discard functional devices every twelve months to catch the latest trend, these updates are a minor curiosity. However, for the vast socio-economic fabric of developing countries—specifically the lower-income and middle-class populations of nations like India—these perpetual updates represent a severe economic hazard disguised as innovation.

Beneath the polished marketing language of corporate giants lies an uncomfortable truth: software updates frequently serve as tools of economic coercion, designed to destabilize perfectly functioning hardware. 

This essay will examine how international experts, prestigious economic institutions, and globally recognized journalists have exposed the dark realities of software design, proving that for working-class families, ignoring immediate update prompts on phones and TVs for at least six months is not merely a preference, but an absolute financial necessity.

1. The Corporate Conspiracy of "Planned Obsolescence"

The foundational argument against immediate software updates is rooted in a deliberate business strategy known as Planned Obsolescence—the intentional design of a product to ensure it has a limited useful lifespan, thereby forcing the consumer to buy a replacement.

In a groundbreaking institutional study titled "Disposable Smartphones: The Trick of Planned Obsolescence," published by Bocconi University, Italy, tech economics researchers analyzed how functional obsolescence manifests through software. 

The researchers noted that while the physical hardware remains unyielding, software updates gradually outpace the chip's processing capability. A worker who buys a phone or an appliance expecting it to last four years finds that within twenty-four months, corporate updates have rendered the operating system too heavy for the existing hardware architecture.

This is not a conspiracy theory; it is a proven corporate practice. As noted in a documentary analysis by technology critic Ryan Kennedy, tech conglomerates have historically faced legal and public backlashes for this exact behavior. The most infamous historical precedent occurred when Apple was caught deliberately throttling the processing speeds of older iPhone models via software upgrades. 

The tech giant was forced to enter a $500 million legal settlement in the United States after global investigations proved that updates were causing devices to stutter, freeze, and drain batteries, deceptively making consumers believe their hardware was failing when, in reality, the software had sabotaged it.

2. The Tech Inequity: 

Why the Developing World Suffers Most

The impact of software updates is profoundly unequal across different global classes. For an ordinary manual laborer, an agricultural farmer, or a middle-class salaried employee, a smartphone is not a toy or a luxury accessory; it is an economic lifeline used for digital payments, children's education, and livelihood communication.

An analytical report from iMobile Denver, a device performance diagnostic firm, explains the physical mechanisms of what happens during large updates. Major updates initiate heavy system re-indexing, full RAM utilization, and severe thermal throttling. For budget and mid-range processors—the exact devices used by 80% of the developing population—this sudden thermal and systemic strain can be catastrophic.

In recent years across South Asia, thousands of users have reported that immediate software updates caused instantaneous hardware failures, such as permanent vertical "green lines" burning across the LED displays or complete motherboard failures. When a phone "bricks" (becomes completely dead) due to an unoptimized update, a wealthy consumer simply goes to an electronics store and purchases a replacement. 

For a low-income family, however, an unexpected 10,000-rupee motherboard replacement fee or screen repair cost is an economic disaster that can wipe out a month's savings.

3. The Threat Extends to Smart TVs Too:

This predatory corporate practice is no longer limited to mobile phones; it has now heavily infected Smart TVs. Lower and middle-class households rely on their Smart TVs for daily entertainment, news, and family relaxation. However, accepting random firmware or system updates on a perfectly working TV often leads to severe lagging, extreme freezing of streaming applications like YouTube, and abnormally long boot-up times.

In worse scenarios, these heavy software updates strain the TV's internal circuitry, causing permanent hardware damage such as motherboard burnouts or display panel failures. Just like smartphones, by bloating the television software, manufacturers intentionally degrade the appliance's lifespan to pressure the household into buying a new television model.

4. Psychological and Functional Disruption:

Beyond economic damages, updates inflict what social scientists call "psychological and functional obsolescence." In a comprehensive academic study published in ScienceDirect titled "Overcoming Premature Smartphone Obsolescence amongst Young Adults," researchers investigated the human toll of rapid software cycles. The study highlights that 65% to 70% of premature device replacements are triggered entirely by software instability rather than physical wear and tear.

Furthermore, user-interface (UI) updates disrupt the mental familiarity that non-tech-savvy users rely upon. Lower-income users, elderly individuals, or people with basic digital literacy spend months learning the precise layout of their phones and TVs—where the settings button sits, how the camera menu works, or how to switch input channels. A massive operating system upgrade arbitrarily alters this visual landscape overnight. 

Essential menus are hidden, designs are transformed into complex animations, and the user is left feeling alienated by their own device. This constant disruption creates immense functional frustration, forcing people into a cycle of forced learning or unnecessary upgrades.

5. The Solution: A Strategic Six-Month Sabbatical:

Given these corporate tactics, how should a sensible, hard-working consumer respond? The answer is simple: Do not update your phone or Smart TV immediately. Treat corporate update notifications with deep caution and observe a mandatory six-month waiting period.

Technological safety analysts at The Conversation suggest that users should strictly avoid installing non-essential major operating system overhauls on older hardware. Instead, a device should be kept on its stable, out-of-the-box software environment for as long as possible. During the recommended six-month waiting window, two critical safeguards happen:

   1. The Traps are Exposed: 

Early adopters (usually wealthy tech enthusiasts) will download the update first. If the update contains bugs that destroy motherboards, freeze screens, or lag televisions, these flaws will be reported across tech forums and media outlets.

   2. Corporate Rectification: 

Once corporate giants are called out for breaking older devices, they are forced to release subsequent smaller patches to fix the damage they caused. By waiting six months, you ensure that you only download a stable version, completely bypassing the initial corporate traps.

Reclaiming Consumer Sovereignty:

A smartphone or a Smart TV bought with hard-earned money belongs entirely to the consumer, not to the multi-billion-dollar tech conglomerate that manufactured it. The relentless pressure to hit the "Update" button is a psychological trick designed to drive hardware sales and maximize short-term corporate profits at the expense of consumer satisfaction and sustainability.

For the middle class and lower-income families who form the economic backbone of developing countries, protecting a working device from destructive software cycles is an act of financial survival. 

If your mobile phone or TV satisfies your daily needs, runs your applications smoothly, and works flawlessly today, you do not need their updates. Be smart, stay cautious, wait out the corporate cycles, and protect your hard-earned wealth from digital manipulation.

-Yozen Balki 🍀 

மொபைல் மற்றும் ஸ்மார்ட் டிவி அப்டேட்டுகளின் மறைமுகச் சூழ்ச்சி: வளரும் நாடுகளும் ஏழை, நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் இதை ஏன் உடனே நிராகரிக்க வேண்டும்?

நவீன முன்னேற்றம் என்ற போலி மாயை:

இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில், தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் தங்களின் மென்பொருள் அப்டேட்டுகளை (Software Updates) ஏதோ வளர்ச்சியின் அத்தியாவசியமான கொடை போல சித்திரிக்கின்றன. 

சில வாரங்களுக்கு ஒருமுறை, நம் மொபைல் மற்றும் ஸ்மார்ட் டிவி திரைகளில் ஒரு விடாப்பிடியான நோட்டிபிகேஷன் தோன்றி, புதிய இயங்குதளத்தை (OS) பதிவிறக்கம் செய்யும்படி நம்மை வற்புறுத்துகிறது. 

வளர்ந்த நாடுகளில் வாழும் பணக்கார வர்க்கத்தினர், ஒவ்வொரு ஆண்டும் புதிய மாடல்களுக்காக தங்களின் நல்ல நிலையில் உள்ள சாதனங்களை தூக்கி எறிவதால், அவர்களுக்கு இந்த அப்டேட்டுகள் ஒரு பெரிய விஷயமாக தெரிவதில்லை.

ஆனால், இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளில் வாழும் ஏழை மற்றும் நடுத்தர வர்க்க மக்களின் வாழ்க்கையில், இந்தத் தொடர் அப்டேட்டுகள் என்பது அவர்களின் பொருளாதாரத்தை சீர்குலைக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய மறைமுக ஆபத்தாகும்.

கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் பளபளப்பான விளம்பர வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் ஒரு கசப்பான ரகசியம் ஒன்று மறைந்துள்ளது: நன்றாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மொபைல் அல்லது ஸ்மார்ட் டிவியின் ஆயுளைக் குறைத்து, பயனர்களை புதிய சாதனம் வாங்க வைப்பதற்காகவே இந்த அப்டேட்டுகள் பெரும்பாலும் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. 

சர்வதேச வல்லுநர்கள், புகழ்பெற்ற பொருளாதார நிறுவனங்கள் மற்றும் உலகத்தரம் வாய்ந்த பத்திரிகையாளர்கள் மென்பொருள் வடிவமைப்பின் இந்த இருண்ட பக்கத்தை ஆதாரங்களுடன் நிரூபித்துள்ளனர். உழைக்கும் வர்க்கக் குடும்பங்கள், தங்களின் போன் மற்றும் டிவிகளில் வரும் அப்டேட்டுகளை குறைந்தபட்சம் ஆறு மாதங்களாவது தள்ளிப்போடுவது வெறும் விருப்பம் அல்ல; அது அவர்களின் மிக முக்கிய நிதிசார் தேவையாகும்.

1. கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் திட்டமிட்ட காலாவதி/செயல் இழப்பு (Planned Obsolescence)

உடனுக்குடன் மொபைலை அப்டேட் செய்யக் கூடாது என்பதற்கான மிக முக்கியக் காரணம், கார்ப்பரேட் உலகில் மிக ரகசியமாகப் பின்பற்றப்படும் "பிளான்ட் ஆப்சலசென்ஸ்" (Planned Obsolescence - திட்டமிட்ட காலாவதி) என்ற வணிக உத்தியாகும். 

அதாவது, ஒரு பொருள் இத்தனை நாட்களுக்கு மேல் உழைக்கக் கூடாது என்று அதைத் தயாரிக்கும் போதே திட்டமிட்டு வடிவமைப்பதாகும்.

இத்தாலியின் புகழ்பெற்ற பொக்கோனி பல்கலைக்கழகம் (Bocconi University) வெளியிட்ட "டிஸ்போசபிள் ஸ்மார்ட்போன்கள்: திட்டமிட்ட காலாவதியின் தந்திரம்" என்ற நிறுவன ஆய்வறிக்கையில், இந்த மென்பொருள் சூழ்ச்சி பற்றி விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. 

மொபைலின் உள்ளே இருக்கும் ஹார்டுவேர் (Hardware) பாகங்கள் மாறாமல் அப்படியே இருந்தாலும், புதிய அப்டேட்டுகள் அந்த போனின் பிராசஸர் மற்றும் பேட்டரியின் திறனை மீறிய கனமான அம்சங்களுடன் அனுப்பப்படுகின்றன. 

ஒரு நடுத்தர வர்க்க மனிதர் தன் போன்

4 ஆண்டுகள் உழைக்கும் என்று நம்பி வாங்குகிறார். ஆனால், 24 மாதங்களுக்குள், அதாவது இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் அனுப்பும் கனமான அப்டேட்டுகளால் போனின் ரேம் (RAM) மற்றும் பேட்டரி செயல்முறை மந்தமாகி விடுகிறது. இது ஏதோ கற்பனைக் கதை அல்ல; சட்டப்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை. 

பிரபல தொழில்நுட்ப விமர்சகர் "ரையன் கென்னடி" (Ryan Kennedy) தனது ஆவணப்பட பகுப்பாய்வில் சுட்டிக்காட்டியபடி, ஆப்பிள் (Apple) நிறுவனம் தனது பழைய ஐபோன் மாடல்களின் வேகத்தை மென்பொருள் அப்டேட் மூலமாக திட்டமிட்டு குறைத்ததை சர்வதேச புலனாய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்தனர். இதனால் நுகர்வோர் தங்களின் போன் பழுதாகிவிட்டது என்று நினைத்து புதிய போனை வாங்க முற்பட்டனர். இந்த மோசடி உலகளவில் அம்பலமானதை அடுத்து, அமெரிக்க நீதிமன்றத்தில் ஆப்பிள் நிறுவனம் 500 மில்லியன் டாலர் (சுமார் ₹4,000 கோடிக்கு மேல்) அபராதத் தொகையை நஷ்டஈடாக வழங்க ஒப்புக்கொண்டது.

தொழில்நுட்ப அநீதி: 

வளரும் நாடுகள் ஏன் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றன?

இந்த மென்பொருள் அப்டேட்டுகளின் பாதிப்பு பணக்காரர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் இடையே மிகப்பெரிய சமமின்மையை உருவாக்குக்கிறது. ஒரு साधारण தினக்கூலி தொழிலாளிக்கோ, விவசாயிக்கோ அல்லது நடுத்தர வர்க்க மாதச்சம்பளக்காரருக்கோ ஸ்மார்ட்போன் என்பது ஒரு ஆடம்பரப் பொருள் அல்ல. அது அவர்களின் வாழ்வாதாரம், டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனை மற்றும் குழந்தைகளின் கல்விக்கான மிக முக்கியக் கருவியாகும்.

ஐமொபைல் டென்வர் (iMobile Denver) என்ற மொபைல் செயல்திறன் கண்டறியும் சர்வதேச நிறுவனத்தின் அறிக்கைப்படி, ஒரு பெரிய ஓஎஸ் (OS) அப்டேட் நடக்கும்போது போனின் பிராசஸர் மற்றும் ரேம் மிகக் கடுமையான வெப்ப அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகிறது. இந்தியாவில் 80% மக்கள் பயன்படுத்தும் பட்ஜெட் மற்றும் நடுத்தர ரக போன்களால் இந்த வெப்பத்தை தாங்க முடிவதில்லை.

இதன் விளைவாகத்தான், சமீப காலங்களாக இந்தியா உள்ளிட்ட தெற்காசிய நாடுகளில், மொபைலை அப்டேட் செய்த அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே டிஸ்ப்ளேயில் நிரந்தரமான "பச்சை நிற கோடுகள்" (Green Lines) தோன்றுவது அல்லது போனின் மதர்போர்டு (Motherboard) முற்றிலும் செயலிழந்து போவது போன்ற புகார்கள் லட்சக்கணக்கில் குவிந்து வருகின்றன. 

ஒரு பணக்கார நுகர்வோருக்கு போன் டெட் ஆனால் உடனே வேறு போன் வாங்கிவிடுவார். ஆனால், ஒரு ஏழைக் குடும்பத்திற்கு திடீரென வரும் 10,000 ரூபாய் மதர்போர்டு பழுதுபார்ப்புச் செலவு என்பது அவர்களின் ஒரு மாத சேமிப்பையே அழித்துவிடும் மிகப்பெரிய பொருளாதார பேரிடராகும்.

இப்போது ஸ்மார்ட் டிவிகளுக்கும் (Smart TV) பரவியுள்ள ஆபத்து!

மொபைல் போன்கள் மட்டுமின்றி, இன்று நடுத்தர வர்க்க மக்களின் வீடுகளில் இருக்கும் ஸ்மார்ட் டிவிகளும் இதே கார்ப்பரேட் அப்டேட் சூழ்ச்சிக்கு இரையாகி வருகின்றன. பல குடும்பங்கள் தங்களின் தினசரி பொழுதுபோக்கு மற்றும் செய்திகளுக்காக ஸ்மார்ட் டிவிகளையே நம்பியுள்ளன. உங்கள் டிவியில் யூடியூப் (YouTube) அல்லது நெட்ஃபிளிக்ஸ் போன்ற செயலிகள் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லாமல் நன்றாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது, திடீரென வரும் 'சிஸ்டம் அப்டேட்டை' அழுத்தினால், டிவியின் வேகம் குறைந்து கடுமையாக ஹேங் ஆகத் தொடங்கும்.

ஆப்கள் திறக்க நீண்ட நேரம் எடுக்கும் அல்லது டிவி ஆன் ஆகவே சில நிமிடங்கள் பிடிக்கும். சில நேரங்களில் டிவியின் விலை உயர்ந்த மதர்போர்டு அல்லது டிஸ்ப்ளே பேனல் (Panel) முற்றிலும் பழுதாகி, டிவியே டெட் ஆகும் அபாயமும் நடக்கிறது.

மொபைலைப் போலவே டிவியின் மென்பொருளை மாற்றி, அதன் ஹார்டுவேரை செயலிழக்கச் செய்வது நிறுவனங்களுக்குப் புதிய டிவிகளை விற்க உதவும் ஒரு ரகசிய உத்தியாகும்.

மன உளைச்சலும் பழகிய முறையில் ஏற்படும் குழப்பமும்:

பொருளாதார இழப்பைத் தாண்டி, இந்த அப்டேட்டுகள் பயனர்களுக்கு ஒருவித மன உளைச்சலையும் ஏற்படுத்துகின்றன. சயின்ஸ்டைரக்ட் (ScienceDirect) என்ற புகழ்பெற்ற அறிவியல் இதழில் வெளியான ஆய்வறிக்கையின்படி, 65% முதல் 70% வரையிலான மக்கள் தங்களின் போன்களை மாற்றுவதற்குக் காரணம் அதன் உடல் ரீதியான பழுது அல்ல; மென்பொருள் அப்டேட்டுகளால் ஏற்படும் மந்தநிலையே ஆகும்.

மேலும், பயனர் இடைமுக (UI) மாற்றங்கள் தொழில்நுட்பம் அதிகம் தெரியாத நுகர்வோரை நிலைகுலையச் செய்கின்றன. ஏழை மற்றும் கிராமப்புற மக்கள், முதியவர்கள் தங்களின் போன் அல்லது டிவியில் செட்டிங்ஸ் எங்குள்ளது, கேமரா எங்குள்ளது, புதிய சேனல்களை எப்படி எடுப்பது என்பதைப் பழகிப் புரிந்துகொள்ள பல மாதங்கள் ஆகின்றன. ஒரு பெரிய அப்டேட் வந்தவுடன், இந்த அமைப்புகள் அனைத்தும் ஒரே இரவில் மாறிவிடுகின்றன. அத்தியாவசிய மெனுக்கள் மறைக்கப்பட்டு, சிக்கலான அனிமேஷன்கள் புகுத்தப்படுவததால், மக்கள் தங்களின் சொந்த சாதனங்களைப் பயன்படுத்தவே பயப்படும் சூழ்நிலை உருவாகிறது. இது அவர்களை கட்டாயமாக புதிய போன் அல்லது டிவி வாங்கத் தூண்டும் ஒரு உளவியல் தந்திரமாகும்.

சிறந்த தீர்வு - ஆறு மாத கால அவகாசம்:

கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் இந்த வணிக வேட்டைக்கு நுகர்வோரின் பதில் என்னவாக இருக்க வேண்டும்? வழி மிகவும் எளிதானது: உங்கள் போன் மற்றும் ஸ்மார்ட் டிவியை உடனடியாக அப்டேட் செய்யாதீர்கள். கார்ப்பரேட் அறிவிப்புகளை எச்சரிக்கையுடன் அணுகி, கட்டாயமாக ஆறு மாதங்கள் காத்திருங்கள்.

தி கான்வர்சேஷன் (The Conversation) என்ற சர்வதேச செய்தி தளத்தின் தொழில்நுட்பப் பகுப்பாய்வாளர்கள், பழைய ஹார்டுவேர் கொண்ட சாதனங்களில் பெரிய ஓஎஸ் மாற்றங்களைச் செய்யக் கூடாது என்று பரிந்துரைக்கிறார்கள். இந்த ஆறு மாத காத்திருப்பு காலத்தில் இரண்டு நல்ல விஷயங்கள் நடக்கும்:

சூழ்ச்சிகள் அம்பலமாகும்: 

புதிய அப்டேட்டை ஆர்வத்தில் பதிவிறக்கம் செய்யும் பணக்காரர்களின் சாதனங்களில் ஏதேனும் மதர்போர்டு பழுதாவதோ, பேட்டரி காலி ஆவதோ நடந்தால், அது ஆன்லைன் ஃபோரம்களிலும் யூடியூப் சேனல்களிலும் செய்தியாக வெளிவந்துவிடும். அதைப்பார்த்து நாம் உஷாராகிவிடலாம்.

நிறுவனங்களின் திருத்தம்: 

மக்கள் மத்தியில் தங்களின் தவறு அம்பலமானவுடன், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் அந்தப் பழுதுகளைச் சரிசெய்ய சிறிய 'பேட்ச்' (Patch) அப்டேட்டுகளை வெளியிடும். நாம் ஆறு மாதங்கள் கழித்து அப்டேட் செய்யும்போது, அந்தப் பழுதுகள் நீக்கப்பட்ட பாதுகாப்பான பதிப்பு மட்டுமே நமக்குக் கிடைக்கும்.

நுகர்வோரின் இறையாண்மை:

கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்த பணத்தில் வாங்கிய ஸ்மார்ட்போனும் ஸ்மார்ட் டிவியும் முற்றிலும் நுகர்வோருக்கு மட்டுமே சொந்தமானது, அதைத் தயாரித்த பல பில்லியன் டாலர் கார்ப்பரேட் நிறுவனத்திற்கு அல்ல. "Update" என்ற பட்டனை அழுத்தச் சொல்லி நம்மை வற்புறுத்துவது, அவர்களின் லாபத்தை பெருக்கிக் கொள்ள நிறுவனங்கள் செய்யும் ஒரு தந்திரமே தவிர நுகர்வோரின் நலனுக்காக அல்ல.

இந்தியாவின் முதுகெலும்பாக இருக்கும் நடுத்தர மற்றும் ஏழைக் குடும்பங்கள், தங்களின் உழைப்பின் காசை வீணடிக்காமல் இருக்க, இந்த மென்பொருள் அப்டேட்டுகளைத் தள்ளிப்போடுவதே புத்திசாலித்தனம். 

உங்கள் மொபைல் மற்றும் டிவி இன்று உங்கள் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து, நன்றாக ஓடினால், உங்களுக்கு எந்த அப்டேட்டும் தேவையில்லை. விழிப்புடன் இருங்கள், கார்ப்பரேட் வலைகளில் விழாமல் உங்களது கடின உழைப்பின் பணத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்!

-Yozen Balki 🍀 

வித்யா ராமராஜ் பெற்ற தங்கப் பதக்கமும்: ஏழைப் பிள்ளைகளின் சாதனைகளுக்கு துணை நின்ற திமுக அரசின் உந்துசக்தியும்

2026 ஆம் ஆண்டு ஜப்பானின் ஐச்சி-நகோயாவில் நடைபெற்று வரும் ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில், இந்திய தடகள வரலாற்றில் ஒரு புதிய சகாப்தம் படைக்கப்பட்டுள்ளது. 

குறிப்பாக, பெண்களுக்கான தடகளப் பிரிவில் இந்தியா தனது முதல் தங்கப் பதக்கத்தை வென்று தேசத்திற்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளது. 

இந்த அசாத்தியமான வரலாற்று வெற்றிக்குக் காரண கர்த்தாவாக விளங்குபவர், தமிழ்நாட்டின் கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த எளிய லாரி ஓட்டுநரின் மகளான வித்யா ராம்ராஜ் ஆவார். இவருக்கு இவர் போலவே ஒரு ரெட்டை சகோதரியும் உண்டு.

கோவை மாவட்டம் மீனாட்சிபுரம் பகுதியைச் சேர்ந்த ஓய்வுபெற்ற தனியார் நிறுவன ஓட்டுநரான ராம்ராஜ் - மீனா தம்பதியினரின் 28 வயது மகள்தான் இந்த வித்யா ராம்ராஜ். பொருளாதார நெருக்கடிகள் நிறைந்த குடும்பச் சூழலில் வளர்ந்த இவர், ஈரோட்டில் தனது கல்லூரிப் படிப்பை முடித்து, தற்போது பாலக்காடு ரயில்வே கோட்டத்தில் பணியாற்றி வருகிறார். வித்யா ராம்ராஜ் மற்றும் அவரது இரட்டைச் சகோதரி நித்யா ராம்ராஜ் சிறுவயதிலிருந்தே விளையாட்டு மற்றும் ஓட்டப்பந்தயத்தில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவர்கள்.

வறுமையின் பிடியிலிருந்த ஒரு ஏழைக் குடும்பப் பெண், இன்று உலக அரங்கில் இந்தியாவின் தேசியக் கொடியை உயரப் பறக்கவிட்டுள்ளார் என்றால், அதற்குப் பின்னால் தகுந்த நேரத்தில் இலட்சக்கணக்கான ரூபாய் முன்கூட்டிய நிதியுதவியையும், உலகத்தரமான கட்டமைப்புகளையும் தந்து கைகொடுத்த முந்தைய திமுக (DMK) அரசின் தொலைநோக்குத் திட்டங்களே மிக முக்கிய காரணமாகும். 

அதிலும் மிக முக்கிய காரணம் திரு. உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்கள் விளையாட்டு துறைக்கு பொறுப்பு ஏற்றதற்கு பிறகு தொடர்ந்து அளித்த இடையறாத உழைப்பும் அர்ப்பணிப்புள்ள பங்களிப்புமே ஆகும்!

திமுக அரசின் விளையாட்டு விடுதிகள் (SDAT)

வித்யா ராம்ராஜ் போன்ற ஏழைப் பிள்ளைகள் சிறு வயதிலேயே வறுமை மற்றும் நிதி நெருக்கடி காரணமாகத் தங்களது விளையாட்டுத் திறமையை இழந்துவிடக் கூடாது என்பதில் முந்தைய திமுக அரசு உறுதியாக இருந்தது.

தமிழ்நாடு விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணையத்தின் (SDAT) கீழ் செயல்படும் அரசு விளையாட்டு விடுதிகள், வித்யா ராம்ராஜ் போன்ற எளிய பின்னணி கொண்ட வீரர்களைக் கண்டறிந்து தத்தெடுத்தன. ஈரோட்டில் உள்ள அரசு விளையாட்டு விடுதியில் வித்யாவிற்குத் தங்குமிடம், சத்தான உணவு மற்றும் சர்வதேசத் தரத்திலான தடகளப் பயிற்சிகள் அனைத்தும் முற்றிலும் இலவசமாக வழங்கப்பட்டன. 

இந்த ஆரம்பகால அரசு விடுதிப் பயிற்சியும் தொடர் ஆதரவும் இல்லை எனில், ஒரு லாரி ஓட்டுநரின் மகளால் சர்வதேச அரங்கை எட்டிப் பார்த்திருக்கவே முடியாது. இதுவே அவர்களது சாதனைப் பயணத்தின் முதல் மற்றும் மிக முக்கியப் புள்ளியாகும்.

திமுக அமைச்சர் உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்களின் வருகையும் விளையாட்டுத் துறைப் புரட்சியும்:

தமிழ்நாட்டின் விளையாட்டு வரலாற்றில், திரு. உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்கள் விளையாட்டுத்துறை அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற பிறகுதான் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் லட்சக்கணக்கான மற்றும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் மதிப்புள்ள புதிய புரட்சிகரமான திட்டங்கள் ஏழை வீரர்களுக்காகத் தீவிரமாக முடுக்கிவிடப்பட்டன. 

அவர் கொண்டு வந்த திட்டங்கள் ஏழைப் பிள்ளைகளின் விளையாட்டுப் பாதையை முற்றிலும் மாற்றியமைத்தன:

1. தமிழ்நாடு சாம்பியன்ஸ் அறக்கட்டளை (TN Champions Foundation): 

ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த திறமையான வீரர்களுக்குத் தேவையான உலகத்தரம் வாய்ந்த உபகரணங்கள் மற்றும் பயணச் செலவுகளுக்கு லட்சக்கணக்கில் நிதியுதவி வழங்க இத்திட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.

2. எலைட் (ELITE) திட்டம்: 

சர்வதேசப் போட்டிகளில் பதக்கம் வெல்லக்கூடிய திறமையுள்ள சிறந்த வீரர்களைத் தேர்வு செய்து, ஒரு வீரருக்கு ஆண்டுக்கு 30 லட்சம் ரூபாய் வரை நிதியுதவி வழங்கி, வெளிநாடுகளில் தங்கி உயர்தரப் பயிற்சி பெற வழிவகை செய்யப்பட்டது.

3. முன்கூட்டியே நிதியுதவி வழங்கும் புரட்சி: 

போட்டிகளில் வென்ற பிறகு பரிசு தருவதை மாற்றி, "போட்டிகளுக்குத் தயாராவதற்கே ஏழை வீரர்களிடம் பணம் இருக்காது" என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, போட்டிகளில் பங்கேற்பதற்கு முன்பாகவே லட்சக்கணக்கில் நிதி மற்றும் ஸ்பான்சர்ஷிப் வழங்கும் புதிய நடைமுறையைத் திரு. உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்கள் அறிமுகப்படுத்தினார். 

இதெல்லாம் திராவிட இயக்கத்தின் சமத்துவ நெறி சிந்தனைகள் மற்றும் செயலுக்கான விளைவுகள் ஆகும். தந்தை பெரியார் பேரறிஞர் அண்ணா முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் போன்றோர் கண்ட கனவின் பெரும் பயனாகும்.

இத்தகைய சிறப்பு நிதியுதவிகள் தான் வித்யா ராம்ராஜ் எவ்வித நிதிச் சுமையும் இன்றித் தீவிரமாகப் பயிற்சி பெற உதவின.

தற்போதைய தவெக ஆட்சியின் மௌனமும் திமுக-வின் உண்மையான உழைப்பும்:

தமிழ்நாட்டில் தற்போதைய தவெக (TVK) ஆட்சி அமைந்த கடந்த சில மாதங்களில், விளையாட்டுத் துறைக்கோ அல்லது ஏழை விளையாட்டு வீரர்களின் உள்கட்டமைப்பு முன்னேற்றத்திற்கோ எவ்விதப் புதிய திட்டங்களோ, குறிப்பிடத்தக்க உதவிகளோ செய்யப்படவில்லை என்பதே கசப்பான உண்மை நிலை ஆகும். 

இன்று போட்டிகளின் முடிவில் வெற்றிகள் குவியும் பொழுது, தற்போதைய முதலமைச்சர் மேடையில் ஏறிப் பரிசுகளையும் பாராட்டுக்களையும் வழங்கலாம். ஆனால், இந்த ஏழைப் பிள்ளைகள் இந்த நிலைக்கு உயர்ந்து உலக அரங்கில் சாதனை படைப்பதற்குப் பின்னால் இருந்த உண்மையான உந்துசக்தியும், அடித்தளமும், பல லட்சம் ரூபாய் நிதிப் பயன்களும் முந்தைய திமுக ஆட்சியில் விதைக்கப்பட்டவை என்பதை வரலாறு நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

மேடையில் நின்று பரிசு வழங்கப்போவது தற்போதைய ஆட்சியாக இருந்தாலும், அந்த வீரர்களைப் பதக்கம் வெல்லும் அளவிற்குத் தகுதிபெறச் செய்த பெருமை முழுமையாக முந்தைய திமுக அரசையே சாரும்.

வித்யா ராம்ராஜின் அசாத்திய சாதனைகளும் அரசுப் பரிசும்

முந்தைய திமுக அரசின் தொடர் நிதியுதவி மற்றும் முறையான பயிற்சிகளின் பலனாக, வித்யா ராம்ராஜ் நடப்பு 2026 ஆசிய விளையாட்டில் முப்பெரும் சாதனைகளைப் படைத்துள்ளார்:

ஒரு 42 ஆண்டுகால வரலாற்றுச் சாதனை முறியடிப்பு: 

பெண்களுக்கான 400 மீட்டர் தடை ஓட்டத்தில் 54.75 வினாடிகளில் இலக்கை எட்டி, 1984 ஒலிம்பிக்கில் ஜாம்பவான் பி.டி. உஷா படைத்திருந்த தேசிய சாதனையை முறியடித்து வெண்கலம் வென்றார்.

தங்கப் பாய்ச்சல்: 

பெண்கள் 4x400 மீட்டர் தொடர் ஓட்டப் போட்டியின் (Relay) இறுதிச் சுற்றில் சீன வீராங்கனையை அசாத்திய வேகத்தில் முந்தி, தடகளப் பிரிவில் இந்தியாவுக்கான முதல் தங்கப் பதக்கத்தைப் பெற்றுத் தந்தார்.

ஒரே தொடரில் 3 பதக்கங்கள்: 

தொடர் ஓட்டத்தில் தங்கம், கலப்புத் தொடர் ஓட்டத்தில் வெள்ளி, தடை ஓட்டத்தில் வெண்கலம் என 3 பதக்கங்களை வென்று அசத்தியுள்ளார்.

இவரது சாதனையைப் பாராட்டி தற்போதைய தவெக அரசு சார்பில் மொத்தம் 1.55 கோடி ரூபாய் மாபெரும் ஊக்கத்தொகை வழங்கப்பட்டுள்ளது என்பதும் மகிழ்ச்சிக்குரிய செய்தியாகும்.

வித்யா ராம்ராஜின் இந்த அசாத்தியமான வெற்றி, வெறும் தனிமனித சாதனை மட்டுமல்ல; இது ஏழை எளிய பிள்ளைகளின் திறமைக்குத் தகுந்த காலத்தில் முந்தைய பாடுபடும் எளிய மக்களுக்கான திமுக அரசு அள்ளி வழங்கிய லட்சக்கணக்கான ரூபாய் நிதியுதவிகளுக்கும், தொலைநோக்குத் திட்டங்களுக்கும் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றியாகும். 

தற்போதைய தவெக ஆட்சியில் புதிய திட்டங்கள் ஏதுமில்லாத சூழலிலும், திமுக அரசு போட்ட அடித்தளமே இன்று தமிழக வீரர்களை உலக அரங்கில் முதன்மையாக நிமிர்த்தி வைத்துள்ளது. விடாமுயற்சியும், உண்மையான அரசு ஆதரவும் இணைந்தால், தமிழ்நாட்டு மண்ணின் பிள்ளைகளால் உலக விளையாட்டரங்கில் எந்தவொரு சிகரத்தையும் எட்ட முடியும் என்பதற்கு வித்யா ராம்ராஜ் ஒரு வாழும் வரலாற்று உதாரணம்!

-Yozen Balki 🍀