மு.க.ஸ்டாலின் மிசா கைது: வதந்திகளும் வரலாற்று உண்மைகளும்!

இந்திய ஜனநாயகத்தின் இருண்ட காலம்

இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் 1975 ஜூன் 25 நள்ளிரவு என்பது மறக்க முடியாத ஒரு கருப்பு நாளாகும். 

அப்போதைய பிரதமர் இந்திரா காந்தியால் கொண்டு வரப்பட்ட தேசிய அவசர நிலை பிரகடனம் (National Emergency), இந்தியாவின் பன்மைத்துவ ஜனநாயகத்தை ஒரே இரவில் முடக்கியது. 

இந்த நெருக்கடி நிலை காலத்தில் எதிர்க்கட்சிகளையும், மக்கள் எழுச்சியையும் ஒடுக்குவதற்கு இந்திரா காந்தி அரசு பயன்படுத்திய மிகக் கொடூரமான ஆயுதம் தான் மிசா (MISA - Maintenance of Internal Security Act) எனப்படும் 'உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புப் பராமரிப்புச் சட்டம்' ஆகும். 

இந்திய அரசியல் சாசனம் குடிமக்களுக்கு வழங்கிய அடிப்படை உரிமைகளைத் தற்காலிகமாகப் பறித்து, ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் ஒரு திறந்தவெளிச் சிறைச்சாலையாக மாற்றிய அந்த 21 மாதங்களின் வரலாறும் அதன் விளைவுகளும் இக்கட்டுரையில் விவரிக்கப்படுகின்றன.

1. மிசா சட்டம்: சர்வாதிகாரத்தின் சட்ட வடிவம்:

1971-ல் கொண்டு வரப்பட்ட மிசா சட்டம், 1975 அவசரநிலையின் போது இந்திரா காந்தியால் மிகக் கடுமையான முறையில் திருத்தப்பட்டது. இச்சட்டத்தின் கீழ் ஒருவரைக் கைது செய்ய எவ்வித நீதிமன்ற வாரண்ட்டோ (Warrant) அல்லது காரணங்களோ தேவையில்லை.

நீதிமன்றங்களுக்குத் தடை: 

மிசா சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்ட ஒருவர், தனக்கு ஜாமீன் கோரியோ அல்லது கைது செய்யப்பட்டதற்கான காரணத்தைக் கேட்கவோ நீதிமன்றத்தை அணுக முடியாது.

பத்திரிகை தணிக்கை:

 'பிரீ-சென்சார்ஷிப்' (Pre-censorship) முறை அமல்படுத்தப்பட்டது. நாளிதழ்களில் எந்த ஒரு செய்தி வெளிவர வேண்டும் என்றாலும், அது அரசு அதிகாரியால் சரிபார்க்கப்பட்ட பின்னரே அச்சாக வேண்டும்.

ஒட்டுமொத்தக் கைதுகள்: 

ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணன் (JP), மொரார்ஜி தேசாய், அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய், எல்.கே. அத்வானி போன்ற அகில இந்தியத் தலைவர்கள் அனைவரும் இச்சட்டத்தின் கீழ் உடனடியாகச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.

2. தமிழ்நாட்டில் மிசா மற்றும் திமுக அரசு கலைப்பு:

இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநிலங்கள் இந்திரா காந்தியின் உத்தரவுக்குப் பணிந்தபோது, தமிழ்நாட்டில் ஆட்சியில் இருந்த மு.கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக அரசு எமர்ஜென்சியை நேரடியாக எதிர்த்தது. சென்னை கடற்கரையில் லட்சக்கணக்கான மக்களைத் திரட்டி, "ஜனநாயகத்தைக் காப்போம்" என்று கருணாநிதி சூளுரைத்தார்.

இதனால் கோபமடைந்த மத்திய அரசு, 1976 ஜனவரி 31 அன்று மு.கருணாநிதியின் ஆட்சியைப் பாதியிலேயே கலைத்து, தமிழ்நாட்டில் ஆளுநர் ஆட்சியை (குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி) அமல்படுத்தியது. மறுநாளே திமுகவின் முக்கியத் தலைவர்களைக் குறிவைத்து மிசா பாய்ந்தது.

3. மு.க.ஸ்டாலின் கைது: பின்னணியும் வரலாற்றுப் பதிவுகளும்:

அன்றைய சூழலில் மு.கருணாநிதியை நேரடியாகக் கைது செய்தால் தமிழ்நாட்டில் மிகப்பெரிய சட்டம்-ஒழுங்குப் பாதிப்பு ஏற்படும் என்று டெல்லி அரசு கணக்கு போட்டது. 

அதற்குப் பதிலாக, அவருடைய மகனைக் கைது செய்து சிறையில் அடைப்பதன் மூலம் கருணாநிதியை மனரீதியாக ஒடுக்க முடியும் என்று இந்திரா காந்தி அரசு நினைத்தது. அப்போது மு.க.ஸ்டாலினுக்கு வயது வெறும் 23 மட்டுமே.

கோபாலபுரம் இல்லத்திற்கு வந்த காவல்துறை:

1976 பிப்ரவரி 1 அன்று, சென்னை மாநகரக் காவல்துறையினர் கோபாலபுரம் இல்லத்தை முற்றுகையிட்டனர். அன்றைய சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் (District Collector) மற்றும் சென்னை மாநகரக் காவல் ஆணையர் (Police Commissioner) அலுவலகத்தின் நேரடி மிசா தடுப்புக் காவல் உத்தரவின் (MISA Detention Order) பேரில், சென்னை மாநகரக் காவல் ஆய்வாளர்கள் (Inspectors) மற்றும் துணைக் கண்காணிப்பாளர்கள் அடங்கிய போலீஸ் படை கருணாநிதியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தது.

அன்றைய தினம் மு.க.ஸ்டாலின் மதுராந்தகத்தில் ஒரு நாடக நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கச் சென்றிருந்ததால் வீட்டில் இல்லை. காவல்துறையினர் வீட்டைச் சோதனை செய்ய முற்பட்டபோது, கருணாநிதி அவர்களைத் தடுத்து, தன் மகன் வந்ததும் தானே ஒப்படைப்பதாகக் கூறினார். சென்னை திரும்பிய மு.க.ஸ்டாலின், பிப்ரவரி 1 ஆம் தேதி இரவே காவல்துறையினரிடம் நேராகச் சென்று சரணடைந்தார். முரசொலி மாறன், சிட்டிபாபு, ஆற்காடு வீராசாமி ஆகியோருடன் அவரும் சென்னை மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

4. சென்னை மத்திய சிறைக்கொடுமைகளும் 'வித்யாசாகர்' என்ற அதிகாரியும்:

சென்னை மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்ட மிசா கைதிகள் மீது நடத்தப்பட்ட கொடூரமான தாக்குதல்கள், பிற்காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட நீதிபதி எம்.எம். இஸ்மாயில் கமிஷன் மூலமாக வெளிச்சத்திற்கு வந்தன.

தாக்குதலின் பின்னணி: 1976 பிப்ரவரி 2 மற்றும் அதற்குப் பிந்தைய நாட்களில் சிறைக்குள் இருந்த திமுக கைதிகள் மிகக் கொடூரமாக லத்திகளால் தாக்கப்பட்டனர். குறிப்பாக, இளம் வயதுடைய மு.க.ஸ்டாலினை நோக்கிப் பாய்ந்த லத்தி அடிகளை, சக நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான சிட்டிபாபு தனது உடலால் தடுத்து வாங்கினார். இந்தத் தாக்குதலின் கடுமையான காயங்களால் சிட்டிபாபு சிறையிலேயே பரிதாபமாக மரணமடைந்தார்.

சிறைக் கண்காணிப்பாளர் வித்யாசாகர்: அன்றைய சென்னை மத்திய சிறையின் கண்காணிப்பாளராக (Superintendent) இருந்தவர் கே. வித்யாசாகர். இவர் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த, பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த ஓர் அரசு அதிகாரி ஆவார். சிறைக்குள் கைதிகள் யாரும் தாக்கப்படவில்லை என்று தலைமைச் செயலருக்குக் கடிதம் எழுதி இந்த அத்துமீறல்களை மறைக்க இவர் முயன்றார்.

ஆனால், இஸ்மாயில் கமிஷன் தனது விசாரணையில், கண்காணிப்பாளர் வித்யாசாகர், ஜெயிலர் கயூம், உதவி ஜெயிலர் செந்தூர் பாண்டியன், வார்டன் சுருளிராஜன் உள்ளிட்ட 7 அதிகாரிகள் கைதிகளை நேரடியாகவும், காவலர்களை ஏவியும் சித்திரவதை செய்தனர் என்பதை உறுதி செய்தது. 

இதன் விளைவாக, வித்யாசாகர் உள்ளிட்ட அதிகாரிகள் பிற்காலத்தில் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டு ஒழுங்கு நடவடிக்கைக்கு உள்ளாகினர்.

5. மிசா சட்டத்தின் சர்வதேசப் பார்வையும் சோவியத் யூனியனின் நிலையும்

இந்தியாவின் இந்த ஜனநாயக முடக்கத்தை உலக நாடுகள் கவலையுடன் கவனித்தன. அமெரிக்கா, பிரிட்டன் போன்ற மேற்கத்திய நாடுகளும், 'தி நியூயார்க் டைம்ஸ்', 'தி டைம்ஸ் ஆஃப் லண்டன்' போன்ற உலக ஊடகங்களும் இந்திரா காந்தியை ஒரு "சர்வாதிகாரி" என்று மிகக் கடுமையாகச் சாடின.

இருப்பினும், பனிப்போர் (Cold War) காலம் என்பதால், இந்தியாவின் நெருங்கிய நட்பு நாடான சோவியத் யூனியன் (ரஷ்யா) இந்திரா காந்தியின் அவசரநிலையை முழுமையாக ஆதரித்தது. இந்தியாவில் அமெரிக்காவின் உளவு அமைப்பான சி.ஐ.ஏ (CIA) மற்றும் வலதுசாரி சக்திகள் சதி செய்வதாகவும், அதை ஒடுக்க இந்திரா காந்தி எடுத்த முடிவு சரியானது என்றும் சோவியத் யூனியன் வாதிட்டது. தங்களின் தெற்காசிய அரசியல் லாபங்களுக்காக சோவியத் யூனியன் இந்த அடக்குமுறையைக் கண்டுகொள்ளாமல் ஆதரித்தது.

6. வரலாற்று விளைவுகள்: சங்கிலித் தொடர் எதிர்வினைகள்

இந்த அவசரநிலை பிரகடனமும், அதன் அடக்குமுறைகளும் இந்திய அரசியலில் பல நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தின:

   1. சீக்கியர்களின் எழுச்சி:

அவசரநிலையை எதிர்த்து பஞ்சாபின் சீக்கியர்கள் (அகாலி தளம்) நடத்திய தொடர் போராட்டங்கள், பிற்காலத்தில் மத்திய அரசுக்கும் அவர்களுக்குமான கசப்புணர்வை வளர்த்தது. இதுவே காலப்போக்கில் காலிஸ்தான் ஆயுதப் புரட்சியாக மாறி, ஆபரேஷன் புளூ ஸ்டார் (1984) மற்றும் இறுதியில் இந்திரா காந்தியின் படுகொலை வரை கொண்டு போய்விட்டது.

   2. முதல் காங்கிரஸ் அல்லாத அரசு: 

1977-ல் எமர்ஜென்சி நீக்கப்பட்ட பிறகு நடந்த பொதுத்தேர்தலில், இந்திரா காந்தியை எதிர்த்துப் போராடிய அனைத்துக் கட்சிகளும் இணைந்து 'ஜனதா கட்சி' என்ற பெயரில் போட்டியிட்டு, சுதந்திர இந்தியாவின் வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக காங்கிரஸைத் தோற்கடித்து ஆட்சியைப் பிடித்தன. മൊரார்ஜி தேசாய் பிரதமரானார்.

ஜனநாயகம் கற்றுக் கொண்ட பாடம்:

1975–1977 மிசா அடக்குமுறை காலம் என்பது இந்திய ஜனநாயகம் தனக்குத்தானே கற்றுக் கொண்ட ஒரு மிகப்பெரிய பாடமாகும். ஒரு நாட்டின் பிரதமரே நினைத்தாலும் மக்களின் குரலையும், சுதந்திரத்தையும் சட்டங்களின் மூலம் நிரந்தரமாக ஒடுக்கிவிட முடியாது என்பதை 1977 தேர்தல் தீர்ப்பு உலகிற்கு உணர்த்தியது. மு.க.ஸ்டாலின் போன்ற இளம் தலைவர்கள் சிறையில் சந்தித்த சித்திரவதைகள் அவர்களின் அரசியல் வாழ்க்கைக்கு ஒரு மாபெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்ததுடன், எமர்ஜென்சி காலம் என்பது இந்திய வரலாற்றில் சர்வாதிகாரத்திற்கு எதிரான மக்களின் மாபெரும் வெற்றிப் பதிவாக என்றும் நிலைத்திருக்கும்.

- Yozen Balki 💢