என் நினைவலைகளில் ஹைதராபாத் சினிமா வரலாறு: 14-15 வயதில் நான் கண்ட அரிய காட்சிகள்!

வணக்கம் நண்பர்களே,

இன்று என் வாழ்வில் மறக்க முடியாத, அதே சமயம் தென்னிந்திய சினிமா வரலாற்றோடு நெருங்கிய தொடர்புடைய சில சுவாரசியமான பக்கங்களை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறேன்.

இன்றைக்கு ஹைதராபாத் என்றாலே பிரம்மாண்டமான சினிமா ஸ்டுடியோக்களும், ஹைடெக் சிட்டியும் நம் கண்முன்னே வந்து போகும். ஆனால், நான் சொல்லப் போகும் கதை 1975-76 காலகட்டத்தைப் பற்றியது.

அப்போது எனக்கு வெறும் 14 அல்லது 15 வயதுதான் இருக்கும். அந்தச் சிறு வயதில், தெலுங்குத் திரையுலகின் இருபெரும் துருவங்களான அக்கினேனி நாகேஸ்வர ராவ் (ANR) மற்றும் என்.டி. ராமராவ் (NTR) ஆகியோரின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஸ்டுடியோக்கள் உருவானதை மிக அருகில் இருந்து பார்க்கும் அரிய வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது.

இதற்கெல்லாம் காரணம், என் தாய் மாமா திரு. T.J. பலராமன் அவர்கள் தான். அவர் 'பாலாஜி ஃபேப்ரிகேட்டர்ஸ்' (Balaji Fabricators) என்ற நிறுவனத்தை சென்னையில் வைத்து நடத்தி வந்த ஒரு திறமையான ஃபேப்ரிகேஷன் காண்ட்ராக்டர். SSL நிறுவனத்தில் 1972 வரை மார்க்கராக பணியாற்றியவர். எனது தாய் வழி தாத்தா திரு. T.P. ஜெயராமன் அவர்கள் திருநின்றவூரில் வாழ்ந்த முதுபெரும் காங்கிரஸ் தலைவர் ஆவார். அவரது பெயரில் ஜெயா கல்லூரி அருகில், கிழக்கு பக்கம் நான் போட்ட "ஜெயராம் நகர்" என்ற லேஅவுட் உள்ளது. 

தாத்தா அவர்கள் செய்த அரசியல் மற்றும் சமூகத் தொண்டுகள் பற்றி பின்னொரு சமயம் எழுதுவேன்.

அந்த காலத்தில் சென்னை, பட்டாபிராம் ரயில்வே கேட் அருகில் SSL (Southern Structurals Limited) என்ற அந்த Vagon Shop இயங்கி வந்தது. அதை அங்குள்ள கிராம மக்கள் "வாயின் ஷாப் கம்பெனி" என்றுதான் குறிப்பிடுவார்கள். அதன் தலைமை அலுவலகம் ராஜா அண்ணாமலைபுரத்தில் மறைந்த பழம்பெரும் நடிகை அஞ்சலி தேவி அவர்களின் பங்களாவுக்குள், தற்போது அங்கு ஒரு புட்டபர்த்தி சாய்பாபா கோவில் உள்ளது, அங்கு இயங்கி வந்தது. SSL நிறுவனம் ஏதோ நஷ்டம் காரணமாக 1972-ல் மூடப்பட்டு மீண்டும் சில காலம் கழித்து திறக்கப்பட்டு மீண்டும் மூடப்பட்டு அந்த இடத்தில் தான் இப்பொழுது Tidal Park, என்ற பெயரில் தமிழக அரசு நிறுவியுள்ள 21 மாடிகள் கொண்ட நிறுவனம் சுமார் 6000 பேருக்கு வேலைகள் தந்து இயங்கி வருகிறது. 

(பட்டாபிராம் டைடல் பார்க் (TIDEL Park Pattabiram) உருவானதற்கு அதிமுக முதலிலும் (AIADMK) பிறகு திமுக (DMK) ஆகிய இரு ஆட்சிகளுமே வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன. இந்தத் திட்டம் இருவேறு ஆட்சிக் காலங்களின் தொடர்ச்சி மற்றும் கூட்டு முயற்சியால் 2020-ல் துவங்கி 2024-ல் முழுமையடைந்தது)

1972ல் அந்த SSL நிறுவனம் மூடப்பட்ட போது பல்வேறு தொழிலாளர்களும் பல்வேறு மாநிலங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்த போது, என்னுடைய மாமாவும் அப்படி ஹைதராபாத்துக்கு வேலை விஷயமாக இடம் பெயர வேண்டி வந்தது. 

வெறிச்சோடிய பாறை நிலமும் எங்களின் ஜீப் பயணமும்:

1975-ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்தில், இன்றைய ஜூப்ளி ஹில்ஸ், பஞ்சாரா ஹில்ஸ் பகுதியெல்லாம் மனித நடமாட்டமே இல்லாத ஒரு வெறிச்சோடிய காடாக இருந்தது. இன்றைக்கு இருக்கும் தார்ச் சாலைகளோ, அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளோ அன்று கிடையாது. எங்குப் பார்த்தாலும் வெறும் பிரம்மாண்ட பாறைகளும், ஆங்காங்கே சிறிய சிறிய புதர்ச் செடிகளும் மட்டுமே நிறைந்த பகுதியாக அது இருந்தது.

சாதாரண வாகனங்கள் அங்குச் செல்லவே முடியாது. அதனால், அந்தப் பகுதிக்கு நாங்கள் போய் வர எப்போதுமே ஜீப் (Jeep) வாகனத்தைத்தான் பயன்படுத்தினோம். அந்தப் பாறைகளுக்கு நடுவே ஜீப் குலுங்கிக் குலுங்கிச் சென்ற அந்தப் பயணங்கள் இன்றும் என் நினைவில் பசுமையாக இருக்கின்றன. சினிமா உலகம் மெட்ராஸிலிருந்து ஹைதராபாத்திற்கு மாறத் தொடங்கிய அந்த நேரத்தில், அங்கு முதன்முதலில் தனக்கு சொந்தமாக ஒரு பிரம்மாண்ட ஸ்டுடியோவை உருவாக்க  திரு. நாகேஸ்வர ராவ் அவர்கள் திட்டமிட்டார்.

அந்தக் கரடுமுரடான பாறை நிலத்தில், சிவில் கட்டுமானத்துக்கு மேலாக பிரம்மாண்டமான இரும்பு மற்றும் கூரை ஷெட்களை அமைக்கும் (Structural Fabrication) மிக முக்கியப் பொறுப்பை என் மாமா திரு. ஜெ. பலராமன் அவர்கள் தான் ஏற்றிருந்தார். 

அவரது கடுமையான உழைப்பில் [அன்னபூர்ணா ஸ்டுடியோஸ் (Annapurna Studios)](https://en.wikipedia.org/wiki/Annapurna_Studios) கம்பீரமாக உருவானது.

சிகரெட்டும், பகுத்தறிவும்: ANR-ஐ நேரில் சந்தித்த அந்த நாள்!

அந்த ஸ்டுடியோவில் முழுமையாகப் படப்பிடிப்பு நடத்தப்பட்ட முதல் திரைப்படம் 'செகரட்டரி' (Secretary - 1976). அந்தப் படத்தின் முதல் காட்சி (First Shot) படமாக்கப்பட்ட போது, 14/15 வயது சிறுவனாக நான் அங்கே, அந்தப் படப்பிடிப்புத் தளத்தில் நேரில் நின்று கொண்டிருந்தேன்! அவர் அந்தப் படத்தில் ஒரு பங்களாவின் உள்புற படிக்கட்டில் இருந்து இறங்கி வருவது போல ஒரு காட்சி. அதுதான் முதல் காட்சியாக எடுக்கப்பட்டது. 

அங்கு நான் கண்ட ஒரு காட்சி என் மனதில் ஆழப் பதிந்துவிட்டது. நடிகர் நாகேஸ்வர ராவ் அவர்கள் தீவிரமான பகுத்தறிவுச் சிந்தனையாளர் (நாத்திகர்). ஸ்டுடியோவின் முதல் நாள் பூஜைகள் தொடங்கி நடந்தபோது, அதில் தனக்கு உடன்பாடில்லை என்பதால் அவர் அப்படியே அமைதியாக வெளியே வந்துவிட்டார். வெளியில் வந்து அவர் சிகரெட் பிடித்துக் கொண்டு நின்றார்.

அந்த கால கட்டத்தில் நானும் பெரியாருடைய கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டவன் என்பதால் அவரது அந்தப் பகுத்தறிவுத் தோற்றம் எனக்குள் ஒரு பெரும் வியப்பை ஏற்படுத்தியது. எனக்கும் அப்போது கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது என்பதால், அவரிடம் ஒருவித ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. உடனே அவரிடம் சென்று, எனக்குத் தெரிந்த அரைகுறை ஆங்கிலத்தில் ஏதோ பேசினேன். அந்த மாபெரும் நடிகர், ஒரு சிறுவனான என் பேச்சை மிகவும் எளிமையோடு ரசித்துக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

அதன்பின், அந்த ஸ்டுடியோவின் முதல் ஷாட் படமாக்கப்பட்டது. அங்கு அமைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பெரிய மாடிப் படிக்கட்டில் இருந்து, நாகேஸ்வர ராவ் அவர்கள் கம்பீரமாக வசனம் பேசிக்கொண்டே இறங்கி வருவார். அந்த வரலாற்றுத் தருணத்தை நேரில் பார்த்த சாட்சிகளில் நானும் ஒருவன் என்பதில் எனக்கு இன்றும் பெருமையே!

அடுத்த பிரம்மாண்டம்: நாச்சாரத்தில் 

NTR-இன் ராமகிருஷ்ணா ஸ்டுடியோஸ்

அன்னபூர்ணா ஸ்டுடியோஸ் பணிகள் முடிந்த கையோடு, 1976-இன் பிற்பகுதியில் என் மாமாவிற்கு அடுத்த பெரிய வாய்ப்பு தேடி வந்தது. அது மக்கள் திலகம் என். டி. ராமராவ் (NTR) அவர்களின் அழைப்பு.

ஹைதராபாத்திற்கு அருகில் உள்ள நாச்சாரம் (Nacharam) என்ற பகுதியில் சுமார் 15 ஏக்கர் பரப்பளவில், புராண மற்றும் வரலாற்றுப் படங்களுக்கான பிரம்மாண்டமான நிரந்தர செட்களை அமைக்க NTR திட்டமிட்டார். அதற்குப் பெயர்தான் [ராமகிருஷ்ணா சினி ஸ்டுடியோஸ் (Ramakrishna Cine Studios)](https://en.wikipedia.org/wiki/Ramakrishna_Cine_Studios). 

தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள் பற்றாக்குறை இருந்த அந்த காலகட்டத்தில், அன்னபூர்ணா ஸ்டுடியோஸை வெற்றிகரமாக முடித்துக் காட்டிய என் மாமாவின் 'பாலாஜி ஃபேப்ரிகேட்டர்ஸ்' தான் இந்த ஸ்டுடியோவிற்கும் முக்கிய காண்ட்ராக்டராகச் செயல்பட்டது.

இந்த ஸ்டுடியோவில் தான் பின்னாளில் NTR-இன் பிரம்மாண்ட காவியமான 'தான வீர சூர கர்ணா' (1977) திரைப்படம் உருவானது. பிற்காலத்தில் NTR அரசியல் கட்சி (TDP) தொடங்கியபோது அதன் முக்கியக் கூட்டங்கள் நடந்ததும் என் மாமா கட்டிய இதே வளாகத்தில் தான்!

வரலாற்றின் மௌனப் பக்கங்கள்:

இணையத்திலோ அல்லது சினிமா வரலாற்றுப் புத்தகங்களிலோ என் தாய் மாமா திரு. ஜெ. பலராமன் அவர்களின் பெயரோ, பாலாஜி ஃபேப்ரிகேட்டர்ஸ் நிறுவனத்தின் பெயரோ பெரிய அளவில் பதிவு செய்யப்படாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால், ஆந்திரா மற்றும் தென்னிந்தியச் சினிமா வரலாற்றைத் தீர்மானித்த இருபெரும் தூண்களின் (ANR & NTR) கனவுக்கோட்டைகளைத் தன் உழைப்பால் எழுப்பிய பெருமை என் மாமாவையே சாரும். 

14 வயதுச் சிறுவனாக அன்று ஜீப்பில் சென்று பார்த்த அந்தப் பாறை நிலமும், அந்தப் படிக்கட்டுக் காட்சியும், ANR-இன் எளிமையும் இன்றும் என் நினைவலைகளில் அப்படியே பசுமையாக இருக்கின்றன!

அதேபோல, நந்தனத்தில் இருந்து சேமியர்ஸ் சாலை (Chamiers Road / Pasumpon Muthuramalinga Thevar Road) வழியாக கோட்டூர்புரம் நோக்கிச் செல்லும்போது அடையாறு நதியின் குறுக்கே வரும், கோட்டூர்புரம் பாலம் (Kotturpuram Bridge) 1987-ல் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. அதற்கான காங்கிரீட் படுக்கை வசமான தூண்களை தாங்குவதற்கான Structurals Steel Buckets செய்யும் பணிகளை SSL நிறுவனம் ஏற்று இருந்தது. 

அதை வேறு ஒரு காண்ட்ராக்டருக்குக் கொடுத்து அவர் செய்ய முடியாமல் விட்டுவிட, அந்த வேலையை மாமாவிடம் ஒப்படைத்து அவர் அதை திறம்பட செய்து முடித்து ஜெர்மன் தொழில்நுட்ப அறிஞர்கள் மற்றும் தமிழக மேலதிகாரிகள் பலரின் பாராட்டுதல்கள் பெற்றதை நான் நேரில் கண்டிருக்கிறேன். அந்த வேலைக்கான தற்காலிக செட்டுகள், வெல்டிங், கட்டிங் போன்ற பணிகள் தற்போது அங்கு பூங்காவாக மாறி உள்ள இடத்தில் தான் அப்போது நடைபெற்று வந்தன.

அந்த புதிய கோட்டூர்புரம் பாலத்தை கடக்கும் பொழுதெல்லாம் அந்த  நினைவுகளும் எனக்குள் வரும்!

வரலாற்றை மீண்டும் நினைவு படுத்தி பார்ப்பதில் மனிதர்களுக்கு மகிழ்ச்சி உண்டு தானே? அதைப் பதிவு செய்வதில் எனக்கும் மகிழ்ச்சி!

-Yozen Balki 🍀

இதை எழுதி முடிக்கும் பொழுது வேறொருவர் இது பற்றி ஒரு ஆங்கில கட்டுரை எழுதி இருக்கிறார்:

https://www.gulte.com/movienews/366528/there-was-no-road-to-annapurna-studios-50-years-ago/amp

அதையும் படிக்கவும்! 

அவருடைய வலைத்தளத்தில் இருந்து புகைப்படங்கள் பதிவிட்டு இருக்கிறேன்!!