மனித உறவுகளில் நாம் புரிந்துகொள்வது உண்மையையா? நமது கற்பனையையா?

மனித உறவுகளில் ஏற்படும் பல சண்டைகளுக்குக் காரணம் தவறான புரிதல்களே!

மனிதர்களுக்கிடையே ஏற்படும் பல சண்டைகளுக்கு அவர்கள் பேசும் வார்த்தைகள் காரணமல்ல; அந்த வார்த்தைகளை மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ளும் விதம்தான் காரணமாக இருக்கிறது.

ஒருவர் ஒரு கருத்தைச் சொல்லும்போது, அவர் எந்தக் கோணத்தில் இருந்து அதனைச் சொல்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள நாம் முயற்சிப்பதில்லை.

மாறாக, நம்முடைய கற்பனை, முன்முடிவு, சந்தேகம், கடந்தகால அனுபவங்கள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அவர் சொன்ன வார்த்தைகளுக்கு நாமாகவே ஒரு புதிய அர்த்தத்தைக் கொடுத்துவிடுகிறோம்.

அவர் சொல்ல வந்த கருத்து ஒன்று; நாம் புரிந்துகொண்ட கருத்து வேறு!

சில நேரங்களில் அவர் சொல்லாத ஒன்றைக்கூட அவர் சொன்னதாகக் கற்பனை செய்துகொள்கிறோம். பின்னர் அந்தக் கற்பனையான கருத்துக்குப் பதில் சொல்லத் தொடங்குகிறோம்.

இதன் விளைவாகத் தேவையற்ற விவாதங்களும், மனக்கசப்புகளும், உறவுகளில் விரிசல்களும் உருவாகின்றன.

உளவியலில் இதனை முன்முடிவுகள், தவறான விளக்கங்கள், மனப்பிரதிபலிப்புகள் போன்ற பல கருத்துகளின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ளலாம்.

இதை இரண்டு எளிய சம்பவங்கள் மூலம் பார்ப்போம்.

உதாரணம் 1: 

அண்ணனும் தங்கையும்!

ஒருநாள் தங்கை தன் அண்ணனிடம் பேசுகிறாள்.

தங்கை: என்னண்ணா, இப்பெல்லாம் வீட்டுக்கே வர்றதில்லையே! எப்பப் பார்த்தாலும் வேலை, வேலைன்னு ஓடிக்கிட்டே இருக்கே!

அண்ணன்: அப்படியெல்லாம் இல்லம்மா. கொஞ்சம் வேலை அதிகம். அதான் லேட்டாகுது.

தங்கை: ஆமா, உனக்கு வேலைதான் முக்கியம். வீட்டுல நாங்க இருக்கோம்னு கூட ஞாபகம் இருக்காது போல!

அண்ணன்: ஏய், ஏன் இப்படியெல்லாம் பேசுற? வேலை அதிகம்னு சொன்னா உடனே இப்படியா எடுத்துக்கிறது?

தங்கை: பின்ன என்னண்ணா? முன்னாடியெல்லாம் தினமும் போன் பண்ணுவே. இப்ப ஒரு போன் பண்ணினாகூட அவசரமா பேசிட்டு வச்சிடுறே!

அண்ணன்: உண்மையிலேயே கொஞ்சம் டென்ஷன் அதிகமா இருக்கு. ஆபீஸ்ல இருந்து வர்றதுக்கே சில நாள் ரொம்ப களைப்பா இருக்கு.

தங்கை: சரி, உனக்கு நாங்க பேசுறது கூட இப்ப எரிச்சலா இருக்கா?

அண்ணன்: அடப்பாவி! நான் அப்படியா சொன்னேன்? எனக்குக் களைப்பா இருக்குன்னு சொன்னேன். அதுக்கு வேற அர்த்தம் எடுத்துக்கிறியே!

தங்கை: சரி விடு. இப்ப உனக்கு நாங்க யாருமே முக்கியமில்லை. உன் வேலையும் உன் வாழ்க்கையும்தான் முக்கியம்!

அண்ணன்: நான் என்ன சொன்னாலும் தப்பாதான் புரிஞ்சுக்கப் போறியா? நான் வேலைக்குப் போறதே நம்ம குடும்பத்துக்காகத்தானே!

தங்கை: அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது. நீ முன்ன மாதிரி இல்லன்னு மட்டும் எனக்குத் தெரியும்!

இங்கே என்ன நடந்தது?

அண்ணன் சொன்னது வேலைப்பளு அதிகம் என்பதைத்தான். ஆனால் தங்கை அதைப் புரிந்துகொண்ட விதம் வேறு.

அவளுடைய மனதில் ஏற்கெனவே இருந்த ஏமாற்றம், அண்ணனுடைய வார்த்தைகளுக்கு வேறு அர்த்தத்தைக் கொடுத்துவிட்டது.

அண்ணன் சொல்லாத ஒன்றுக்காகத் தங்கை கோபப்படுகிறாள். ஒரு சாதாரண உரையாடல் தேவையில்லாத சண்டையாக மாறிவிட்டது.

உதாரணம் 2: 

பணக்கார நண்பனும் ஏழை நண்பனும்!

ரொம்ப நாளாகப் பார்க்காத இரண்டு நண்பர்கள் ஒரு டீக்கடையில் சந்திக்கிறார்கள்.

பணக்கார நண்பன்: என்னடா மாப்ள! எப்படி இருக்கே? ரொம்ப நாளாச்சு பார்த்து!

ஏழை நண்பன்: இருக்கேன்டா! என்ன செய்யிறது? குடும்பம், வேலைன்னு ஓடிக்கிட்டே இருக்கு.

பணக்கார நண்பன்: இன்னும் அதே கம்பெனியில்தானா வேலை பார்க்கிறே?

ஏழை நண்பன்: ஆமாண்டா. ஏன் கேக்குற?

பணக்கார நண்பன்: சும்மாதான் கேட்டேன். ஏதாவது சொந்தமா பிசினஸ் ஆரம்பிக்கலாமேன்னு தோணுது.

ஏழை நண்பன்: பிசினஸ் ஆரம்பிக்கிறது அவ்வளவு ஈஸியா? கையில பணம் இருக்கணுமே!

பணக்கார நண்பன்: அதுக்குத்தான் சொல்றேன். சின்னதா ஏதாவது ஆரம்பிக்கலாம். உனக்கு அனுபவமும் இருக்கு.

ஏழை நண்பன்: உனக்கென்னடா? கையில பணம் இருக்கு. நீ எது வேணும்னாலும் சொல்லலாம். எங்க கஷ்டம் உனக்கெப்படித் தெரியும்?

பணக்கார நண்பன்: அட என்னடா இப்படிப் பேசுறே? உனக்கு ஏதாவது நல்லது நடக்கணும்னுதானே சொல்றேன்!

ஏழை நண்பன்: ஆமா, நீ பெரிய ஆளாயிட்டே இல்ல! இப்ப என்னைப் பார்த்தா உனக்கு ஒரு மாதிரி தெரியுது போல!

பணக்கார நண்பன்: என்னடா சம்பந்தமே இல்லாம பேசுறே? நான் எப்ப உன்னைக் குறைவா நினைச்சேன்?

ஏழை நண்பன்: அப்புறம் எதுக்கு நான் முன்னேறணும்னு திரும்பத் திரும்பச் சொல்றே? நான் இவ்வளவு நாளா உழைச்சு என் குடும்பத்தைக் காப்பாத்திட்டு இருக்கேன். அது முன்னேற்றம் இல்லையா?

பணக்கார நண்பன்: அடேய்! அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாதா? உன்னோட கஷ்டம் எனக்குத் தெரியும். இன்னும் கொஞ்சம் வசதியா வாழணும்னுதான் ஆசைப்படுறேன்.

ஏழை நண்பன்: சரி, சரி! விடு. எனக்கு யாரும் அறிவுரை சொல்ல வேண்டாம்.

பணக்கார நண்பன்: அறிவுரை சொல்ல வரலடா. உனக்கு ஏதாவது உதவி செய்ய முடியுமான்னுதான் கேட்டேன். அதைக்கூடத் தப்பா எடுத்துக்கிட்டியே!

இங்கேயும் அதே பிரச்சினைதான்.

ஒரு நண்பன் மற்றவனுடைய முன்னேற்றத்திற்காக அக்கறையுடன் பேசுகிறான். ஆனால் மற்றவன் அதைத் தன்னைக் குறைவாக மதிப்பிடுவதாக நினைத்துக்கொள்கிறான்.

அவனுடைய பொருளாதாரச் சிரமமும், கடந்தகால அனுபவங்களும் அந்த வார்த்தைகளை வேறு விதமாகப் புரிந்துகொள்ளச் செய்திருக்கலாம்.

இருவரும் நல்ல நண்பர்கள். ஆனால் ஒருவருடைய உண்மையான நோக்கத்தை இன்னொருவர் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

ஒரு நல்ல நட்பில் தேவையில்லாத விரிசல் உருவாகிவிட்டது.

நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய உளவியல் உண்மை!

இந்த இரண்டு சம்பவங்களிலும் ஒரு விஷயத்தைக் கவனியுங்கள்.

ஒருவர் பேசுகிறார். இன்னொருவர் கேட்கிறார். ஆனால் கேட்பவர், பேசுபவருடைய கோணத்திலிருந்து அந்தக் கருத்தைப் புரிந்துகொள்வதில்லை.

அதற்குப் பதிலாகத் தனது மனதில் ஏற்கெனவே இருக்கும் எண்ணங்கள், அனுபவங்கள், சந்தேகங்கள், எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அந்தக் கருத்துக்கு ஒரு புதிய அர்த்தத்தை உருவாக்கிக்கொள்கிறார்.

இதுதான் பல உறவுகளில் பிரச்சினைகளை உருவாக்குகிறது.

நாம் ஒரு விஷயத்தைக் கேட்கும்போது, அதில் நமக்குப் பிடித்தமான பகுதியை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, நமக்குப் பிடிக்காத பகுதியை நமது கற்பனையால் நிரப்பிவிடுகிறோம்.

சில நேரங்களில் ஒருவர் பேசுவதற்கு முன்பே அவரைப் பற்றிய ஒரு முடிவை நாமே எடுத்துவிடுகிறோம்.

அதற்குப் பிறகு அவர் சொல்லும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அந்த முடிவுக்கு ஏற்றவாறே நமக்குத் தோன்றுகிறது.

இதனால் உண்மையான கருத்துப் பரிமாற்றம் நடைபெறுவதில்லை. இருவரும் தங்களுடைய கற்பனைகளுடன் வாதிடத் தொடங்கிவிடுகிறார்கள்.

இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்ன?

ஒருவர் பேசும்போது அவருடைய வார்த்தைகளை மட்டும் கேட்காமல், அவர் சொல்ல வந்த கருத்தையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும்.

நம்முடைய கற்பனையை மற்றவர்களின் நோக்கமாகக் கருதக்கூடாது.

ஒருவருடைய கருத்து நமக்குத் தெளிவாகப் புரியவில்லை என்றால், உடனடியாகக் கோபப்படுவதற்குப் பதிலாக ஒரு சிறிய கேள்வியைக் கேட்கலாம்.

"நீ அப்படிச் சொல்ல வரலையே? நான் சரியாத்தான் புரிஞ்சுக்கிட்டேனா?"

இந்த ஒரு கேள்வி பல பிரச்சினைகளைத் தவிர்த்துவிடும்.

மற்றவர்களின் கருத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முன்பே அவர்களைத் தீர்ப்பளிக்கத் தொடங்கிவிட்டால், உரையாடல்கள் உறவுகளை வளர்க்காது; உறவுகளை உடைத்துவிடும்.

நிறைவாக...

வாழ்க்கையில் நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான கலைகளில் ஒன்று, மற்றவர்கள் பேசுவதைப் பொறுமையாகக் கேட்பது மட்டுமல்ல; அவர்கள் எந்த மனநிலையில், எந்த நோக்கத்தில் பேசுகிறார்கள் என்பதையும் புரிந்துகொள்வதுதான்.

எல்லோரும் நம்மை அவமானப்படுத்துவதற்காகப் பேசுவதில்லை. எல்லோரும் நம்மைக் குறை சொல்வதற்காகப் பேசுவதில்லை.

சில நேரங்களில் நல்ல நோக்கத்துடன் சொல்லப்படும் வார்த்தைகளைக்கூட நாம் தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறோம்.

நாம் பல நேரங்களில் மற்றவர்கள் சொன்ன வார்த்தைகளால் காயப்படுவதில்லை; அந்த வார்த்தைகளுக்கு நாமாகவே கொடுத்த அர்த்தத்தால்தான் காயப்படுகிறோம்!

"கேட்பது ஒரு திறமை; புரிந்துகொள்வது ஒரு கலை; தவறாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் இருப்பது ஒரு மனப்பக்குவம்!"

- Chitha Satguru Yozen Balki

Counseling Psychologist | Subconscious Therapist