உலகில் உள்ள கோடிக்கணக்கான ஒலிகளில், மனித காதுகளுக்கு இன்பம் தரும் ஒலிகளை மட்டும் பிரித்தெடுத்து, அதற்கு வடிவம் கொடுத்ததுதான் இசை.
எந்த ஒரு மொழியாக இருந்தாலும், அது மேற்கத்திய இசையாக (Western Music) இருந்தாலும் அல்லது இந்திய பாரம்பரிய இசையாக (Carnatic & Hindustani) இருந்தாலும், அதற்கு அஸ்திவாரமாக விளங்குவது வெறும் ஏழு அடிப்படை சுரங்கள் மட்டுமே. பழந்தமிழர்கள் இதனை 'ஏழிசை' என்றும், பிற்கால இசை மரபில் 'சரிகமபதநி' என்றும் அழைத்தனர்.
இந்த ஏழு சுரங்களின் அறிவியல் பின்னணியையும், இவற்றை வைத்துக்கொண்டு உலகை மயக்கும் திரைப்படப் பாடல்களை இசையமைப்பாளர்கள் எவ்வாறு உருவாக்குகிறார்கள் என்பதையும் இக்கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.
1. ஏழு சுரங்களின் தோற்றமும் தமிழ் வேர்களும்
இன்று நாம் பயன்படுத்தும் 'ச-ரி-க-ம-ப-த-நி' என்ற சுருக்கெழுத்து வடிவம் சமஸ்கிருத இசை மரபிலிருந்து வந்ததாகும். அவை பின்வரும் ஏழு முழுமையான சொற்களின் முதல் எழுத்துக்கள் ஆகும்:
• ச – ஷட்ஜம் (மயில் எழுப்பும் ஒலி)
• ரி – ரிஷபம் (மாடு கத்தும் ஒலி)
• க – காந்தாரம் (ஆடு கத்தும் ஒலி)
• ம – மத்திமம் (அன்றில் பறவையின் ஒலி)
• ப – பஞ்சமம் (குயில் கூவும் ஒலி)
• த – தைவதம் (குதிரை கனைக்கும் ஒலி)
• நி – நிஷாதம் (யானை பிளிரும் ஒலி)
தமிழிசையின் தொன்மை:
ஆனால், இந்த வடமொழிப் பெயர்கள் தோன்றுவதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, ஆதித்தமிழர்கள் இந்த ஏழு சுரங்களுக்கும் தூய தமிழ் பெயர்களைச் சூட்டிப் பயன்படுத்தினர். சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோவடிகள் இந்த ஏழிசையைப் பற்றி மிக விரிவாகப் பேசியுள்ளார்.
தமிழ் மரபில் இவை பின்வருமாறு அழைக்கப்பட்டன:
1. குரல் (ச) – தொண்டையிலிருந்து பிறக்கும் மைய ஒலி.
2. துத்தம் (ரி) – நாக்கின் நுனியால் எழும்பும் ஒலி.
3. கைக்கிளை (க) – மேல்வாய் அண்ணத்தில் பிறக்கும் மென்மையான ஒலி.
4. உழை (ம) – உடலின் நடுப்பகுதியான வயிற்றிலிருந்து எழும் ஒலி.
5. இளி (ப) – நெஞ்சில் இருந்து தோன்றும் இகழ்ச்சி ஒலி.
6. விளரி (த) – இரக்கத்தை அல்லது அழுகையை வெளிப்படுத்தும் ஒலி.
7. தாரம் (நி) – உச்சக்கட்ட ஒலியாக நெற்றியில் பிறக்கும் ஒலி.
2. ஏழு சுரங்கள் மட்டுமே இருப்பதன் அறிவியல் ரகசியம்
"ஏன் எட்டு அல்லது பத்து சுரங்கள் இருக்கக் கூடாது? ஏன் ஏழு மட்டுமே பிரதானமாக உள்ளன?" என்ற கேள்விக்கு இயற்கையும் அறிவியலும் வியப்பளிக்கும் பதிலைத் தருகின்றன.
ஒளியின் நிறமாலை விதி (The Law of Octaves):
இயற்கையின் விதிகளின்படி, ஒளியைப் பிரித்தால் நமக்கு வானவில்லின் ஏழு நிறங்கள் (VIBGYOR) கிடைக்கின்றன. அதேபோல, ஒலியைப் பிரிக்கும்போது காதுகளுக்குத் தெளிவாகப் பிரித்தறியக் கூடிய அடிப்படை அதிர்வெண்கள் (Frequencies) ஏழாக மட்டுமே அமைகின்றன.
மனித தொண்டையினாலும் காதுகளாலும் மிகத் துல்லியமாக வேறுபடுத்தி ஒலிக்கக்கூடிய எல்லை இந்த ஏழுதான். நாம் எட்டாவது சுரத்தைத் தொடும்போது, அது மீண்டும் முதல் சுரமான 'ச'வின் அடுத்த கட்ட உயர் வடிவமாக (Higher Octave / மேல் ஸ்தாயி) மாறிவிடுகிறது.
3. அந்த 12 சுருதிகளும் ராகங்களின் பிறப்பும்
அடிப்படைச் சுரங்கள் ஏழு என்றாலும், அவற்றுக்குள் மறைமுகமாக மேலும் 5 கிளைச் சுரங்கள் உள்ளன. மொத்தமாக இசையில் 12 சுரங்கள் (சுருதிகள்) காணப்படுகின்றன. 'ச' மற்றும் 'ப' ஆகிய இரண்டும் மாறாத சுரங்கள் (அசலா சுரங்கள்). மீதமுள்ள ரி, க, ம, த, நி ஆகிய ஐந்து சுரங்களும் தலா இரண்டு அல்லது மூன்று நிலைகளாகப் பிரிந்து (உதாரணமாக: சாதாரண ரிஷபம், பிரதி மத்திமம் என) மொத்தம் 12 ஒலிகளாக மாறுகின்றன.
பழந்தமிழர்கள் இதனை 'பன்னிரு இசை நரம்புகள்' என்று அழைத்தனர்.
இந்த 12 சுரங்களின் கணிதச் சேர்க்கையின் (Permutations and Combinations) அடிப்படையில் தான் ராகங்கள் பிறக்கின்றன.
• தாய் ராகங்கள் (மேளகர்த்தா): ஏழு சுரங்களும் எந்த ஒரு சுரமும் விடுபடாமல், வரிசை மாறாமல் நேராக இடம்பெறும் ராகங்கள். மொத்தம் 72 தாய் ராகங்கள் உள்ளன.
பழந்தமிழர்கள் இதனை வட்ட வடிவ கணித முறையில் 'வட்டப்பாலை' (7 பாலைகள்) என்று பிரித்துக் கையாண்டனர்.
• கிளை ராகங்கள் (ஜன்னிய ராகங்கள்): இந்தத் தாய் ராகங்களில் இருந்து சுரங்களைக் குறைத்தோ (5 அல்லது 4 சுரங்கள் மட்டும் வைத்து), அல்லது வரிசையை மாற்றியோ உருவாக்கப்படும் பல்லாயிரக்கணக்கான ராகங்கள் ஆகும்.
தமிழ்ப் பாரம்பரியத்தில் இவை 'திறங்கள்' எனப்பட்டன.
4. சுரங்களை வைத்து பாடல்களை அமைக்கும் விதம் (The Composing Method)
ஒரு திரைப்பட இசையமைப்பாளர் அல்லது பாடலாசிரியர் இந்த ஏழு சுரங்களை வைத்துக் கொண்டு எப்படிப் பாடல்களை உருவாக்குகிறார்கள் என்பது ஒரு சுவாரசியமான கலை மற்றும் கணித விளையாட்டு ஆகும்.
அ) சுரங்களைக் குறைத்து விளையாடுதல் (Omission Method):
ஏழு சுரங்களில் சில சுரங்களை முற்றிலும் நீக்கிவிட்டுப் பாடல்களை அமைப்பது ஒரு கலை.
இதற்கு ஆகச்சிறந்த உதாரணம் மோகனம் ராகம். இதில் 'ம' (மத்திமம்) மற்றும் 'நி' (நிஷாதம்) ஆகிய இரண்டு சுரங்கள் இருக்காது. வெறும் ச, ரி, க, ப, த ஆகிய 5 சுரங்கள் மட்டுமே இருக்கும்.
• பாடல் உதாரணம்: இசைஞானி இளையராஜாவின் தளபதி படத்தில் வரும் "சுந்தரி கண்ணால் ஒரு சேதி" பாடல். இப்பாடலை ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை கவனித்தால், அதில் 'ம' மற்றும் 'நி' ஆகிய ஒலிகளின் அதிர்வுகளே இருக்காது.
இந்த ஐந்து சுரங்களை மட்டுமே நீட்டி, குறுக்கி, முன்னும் பின்னும் மாற்றிப் போட்டு ஒரு பிரம்மாண்டமான மெட்டை உருவாக்கியிருப்பார்.
சீன மற்றும் ஜப்பானிய பாரம்பரிய இசையிலும் இதே 5 சுரங்கள் தான் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
ஆ) 3 மற்றும் 4 சுரங்களுக்குள் சிறைபிடித்தல் (Minimalist Method):
சுரங்கள் குறையக் குறைய மெட்டமைப்பது கத்தியின் மேல் நடப்பது போன்றது.
வெறும் 4 அல்லது 3 சுரங்களை மட்டுமே வைத்துக்கூடப் பாடல்கள் அமைக்கப்படுகின்றன.
• 4 சுரப் பாடல்: இளையராஜா தளபதி படத்தில் அமைத்த "புத்தம் புது பூமி வேண்டும்" பாடல் 'மகதி' ராகத்தில் அமைந்தது. இதில் ச - க - ப - நி ஆகிய 4 சுரங்கள் மட்டுமே உண்டு.
• 3 சுரப் பாடல்: பன்னீர் புஷ்பங்கள் படத்தில் வரும் "ஆனந்த ராகம் கேட்கும் காலம்" பாடலின் பல்லவி வரிகள் வெறும் ச — ரி — க ஆகிய 3 சுரங்களுக்குள்ளேயே முன்னும் பின்னுமாக ஊஞ்சல் ஆடுவது போல நகரும். அந்த மூன்று ஒலிகளுக்குள்ளேயே கால அளவை (Timing) மாற்றி ஒரு அழகிய பாடலை அவர் உருவாக்கியிருப்பார்.
இ) உணர்வுகளுக்கு ஏற்ப சுரங்களை மாற்றுதல் (Emotion Mapping):
மனித மனதின் நவரசங்களுக்கும் சுரங்களின் அதிர்வுகளுக்கும் நேரடித் தொடர்பு உண்டு.
• மகிழ்ச்சி / கம்பீரம்: 7 சுரங்களும் துல்லியமாக வரிசையாக வரும் 'சங்கராபரணம்' ராகத்தை (மேற்கத்திய இசையில் Major Scale) இதற்குப் பயன்படுத்துவர். (உதாரணம்: காதலன் படத்தின் "என்னவளே அடி என்னவளே" விசில் இசை).
• சோகம் / உருக்கம்: 7 சுரங்களில் 'க' (காந்தாரம்) என்ற சுரத்தின் அதிர்வெண்ணை மட்டும் சற்றே குறைத்து அழுத்தமாகப் பாடினால் அது 'சிவரஞ்சனி' என்ற சோக ராகமாக மாறிவிடும். (உதாரணம்: உன்னால் முடியும் தம்பி படத்தின் "புஞ்சை உண்டு நஞ்சை உண்டு").
5. மெட்டுக்கு பாட்டு எழுதுவதன் இயற்கை விதி
மனித வரலாற்றில் மொழி பிறப்பதற்கு முன்பே ஒலி (சத்தம்/மெட்டு) பிறந்துவிட்டது. பறை வேகமாக ஒலித்தால் ஆபத்து, புல்லாங்குழல் மென்மையாக ஒலித்தால் அமைதி என்பதைப் புரிந்து கொள்ள மொழி தேவையில்லை. இசை என்பது உலகளாவிய மொழி (Universal Language).
எனவேதான், திரைப்பட இசையில் "முதலில் மெட்டு - பிறகு வரிகள்" (Tune First, Lyrics Next) என்ற முறை மிகவும் இயற்கையானதாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
இசையமைப்பாளர் காற்றில் மிதக்கும் சுரங்களின் ஓசையை (சந்தங்களை) ஒரு வடிவமாக (மெட்டாக) மாற்றுகிறார். கவிஞர் கண்ணதாசன் கவிஞர் வைரமுத்து போன்ற கவிஞர்கள் அந்தச் சந்தக் கட்டிற்குள் தமிழ் வார்த்தைகளைச் சரியாக உட்கார வைத்துப் பாடல்களாக மாற்றுகிறார்கள்.
ஆக, ‘சரிகமபதநி’ என்ற ஏழு சுரங்களும் வெறும் எழுத்துக்கள் அல்ல; அவை இயற்கையின் பிரம்மாண்டமான ஒலிக் குறியீடுகள். இந்த ஏழு கட்டடக் கற்களை (Building Blocks) வைத்துக்கொண்டுதான் உலகெங்கிலும் உள்ள இசையமைப்பாளர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கான ராகங்களையும், உணர்வுப்பூர்வமான சினிமா பாடல்களையும் செதுக்குகிறார்கள்.
இசையின் இலக்கணம் தெரியாத சாமானிய மனிதனும் ஒரு பாடலைக் கேட்டு உருகுகிறான் என்றால், அவனது இதயத் துடிப்பும் இந்த ஏழு சுரங்களின் அதிர்வெண்ணும் இயற்கையிலேயே ஒன்றாக பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக மொழி கடந்து இணைந்திருப்பதுதான் அதற்குக் காரணம் ஆகும்.
-Chitha Satguru Yozen Balki 💥

சிறப்பான கட்டுர
பதிலளிநீக்குபல கட்டுரைகள் எழுதுக
பதிலளிநீக்கு